Katedra w Reims

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katedra Notre-Dame, dawne opactwo Saint-Remi i pałac arcybiskupi w Reimsa
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Cathédrale de Reims et Palais du Tau.jpg
Kraj  Francja
Typ kulturowe
Spełniane kryterium I, II, VI
Charakterystyka #601
Regionb Europa i Ameryka Północna
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1991
na 15. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO
b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Położenie na mapie Marny
Mapa lokalizacyjna Marny
Katedra Notre-Dame w Reims
Katedra Notre-Dame w Reims
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Katedra Notre-Dame w Reims
Katedra Notre-Dame w Reims
Ziemia 49°15′12,9″N 4°02′02,9″E/49,253583 4,034139
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Katedra Notre-Dame w Reims (fr. Cathédrale Notre-Dame de Reims) – gotycka katedra pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Reims, we Francji. Jest uznawana za najbardziej harmonijną i klasyczną w proporcjach we Francji, często nazywana "Katedrą Aniołów" z powodu bogatej dekoracji rzeźbiarskiej.

Została zbudowana w latach 12111300 na miejscu poprzedniej świątyni z 401 r.. Zaprojektował ją Jean d'Orbais. Dwuwieżowa fasada katedry przypomina swym wyglądem fasadę paryskiej Notre-Dame. W obydwu świątyniach z fasad wyrastają nie przykryte hełmami wieże. W fasadzie znajdują się trzy ogromnych rozmiarów portale. Są tak duże, że w tympanon środkowego wbudowana została rozeta. Druga z rozet znajduje się ponad portalem i jest wypełniona witrażem z XIII w, który przedstawia NMP w otoczeniu apostołów i muzykujących aniołów. Po obydwu jej stronach wybudowano strzeliste gotyckie okna oświetlające dwie boczne nawy. Ta trójnawowa katedra jest bazyliką, co oznacza, że dwie nawy boczne są niższe od nawy głównej. Wieńczący je dach zdobiony jest licznymi rzeźbami, częściowo przeniesionymi z pałacu biskupiego. Katedra posiada potrójną nawę poprzeczną i krótkie, pięcionawowe prezbiterium. Zamknięta jest w części wschodniej ambitem, do którego przylega pięć kaplic. Część wschodnia została ukończona już w 1241 roku. Całe wnętrze (wraz z głębokością środkowej kaplicy) mierzy 141 m długości, a wysokość trójkondygnacyjnej nawy głównej osiąga 38 m. Wnętrze silnie akcentują linie pionowe. Żebra sklepienia schodzą poprzez pas triforium na półkoliste kolumny. Otwory okienne ambitu i kaplic wzbogacono jednymi z pierwszych maswerków. Katedra słynie z witraży zaprojektowanych przez Marca Chagalla i bogatej rzeźbiarskiej kompozycji fasady. W czasie rewolucji francuskiej zniszczono lektorium i witraże, ale bryła budynku ocalała. Do 1996 r. usuwano zniszczenia z czasów I wojny światowej.

Katedra była miejscem koronacji prawie wszystkich królów Francji, począwszy od Chlodwiga I w V w. Tu w 1429 r. Joanna d'Arc kazała koronować odsuniętego od władzy króla Karola VII.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]