Rekinkowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rekinkowate
Scyliorhinidae[1]
Gill, 1862
Przedstawiciel rodziny – Atelomycterus marmoratus
Przedstawiciel rodziny – Atelomycterus marmoratus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Infragromada Euselachii
(bez rangi) Selachii
Nadrząd Galeomorphi
Rząd żarłaczokształtne
Rodzina rekinkowate
Synonimy
  • Atelomycteridae White, 1936
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rekinkowate[2], rekinowate[3] (Scyliorhinidae) – rodzina drapieżnych, choć niewielkich i mało ruchliwych ryb chrzęstnoszkieletowych, najstarsza rodzina żarłaczokształtnych (Carcharhiniformes) i najliczniejsza rodzina rekinów – obejmuje ponad 100 gatunków, w większości głębokowodnych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Wody oceaniczne i morskie o wysokim zasoleniu, w strefie umiarkowanej i tropikalnej, rzadko na szelfach strefy tropikalnej.

Cechy charakterystyczne[edytuj | edytuj kod]

Dogfish (PSF).png

Ciało wydłużone, smukłe, o ubarwieniu kontrastowym i bogatym w desenie, zwykle nie przekracza 80 cm długości. Oczy wysoko położone, z prymitywnie zbudowaną przesłoną migawkową. Występują tryskawki. Piąta szczelina skrzelowa znajduje się u nasady płetwy piersiowej. Dwie małe płetwy grzbietowe bez kolców. Większość gatunków jest jajorodna, składają jaja w półprzezroczystych, podłużnych kapsułach przyczepianych do roślin, kilka gatunków jajożyworodnych. Żywią się głównie bezkręgowcami i małymi rybami. Zajmują niewielkie areały osobnicze, niektóre gatunki są endemitami.

Jajo Scyliorhinus sp.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Rodzaje zaliczane do tej rodziny[4]:

Tradycyjnie zaliczano tu również rodzaje, dla których proponowane jest wydzielenie rodziny Pentanchidae[5]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Scyliorhinidae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  3. Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  4. Eschmeyer, W. N. (ed).: Catalog of Fishes electronic version (2 July 2013) (ang.). California Academy of Sciences. [dostęp 30 lipca 2013].
  5. Iglésias et al. Extensive paraphylies within sharks of the order Carcharhiniformes inferred from nuclear and mitochondrial genes. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 34, s. 569–583, 2005. doi:10.1016/j.ympev.2004.10.022 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]