Republika Tarnobrzeska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Republika Tarnobrzeska
Austro-Węgry 1918 - 1919 II Rzeczpospolita
Język urzędowy polski
Stolica Tarnobrzeg
Ustrój polityczny republika, chęć utworzenia republiki rad
Status terytorium państwo
niepodległość od Polski
6 listopada 1918
Włączenie do Polska
1919
Religia dominująca katolicyzm

Republika Tarnobrzeska – została powołana 6 listopada 1918 na wiecu chłopskim, na którym uchwalono także usunięcie władz mianowanych przez Polską Komisję Likwidacyjną i powołanie własnych władz terenowych[1].

Republika tarnobrzeska powstała 6 listopada 1918 r. Powołana została przez 30-tysięczny wiec chłopski w Tarnobrzegu, obejmując tereny leżące w widłach Wisły i Sanu[2]. Na czele Republiki stanęli Tomasz Dąbal i ksiądz Eugeniusz Okoń. Głównym postulatem władz republiki było przekazanie ziemi chłopom. Republika Tarnobrzeska uznana za niebezpieczną anarchię została zlikwidowana przez Wojsko Polskie na początku 1919r. Tomasz Dąbal i Eugeniusz Okoń zostali aresztowani. Ksiądz Okoń po wyjściu z więzienia w Rzeszowie został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy. Tomasz Dąbal również został posłem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]