Reuwen Sziloah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reuwen Sziloah
ראובן שילוח
Reuwen Sziloah, 1949
Reuwen Sziloah, 1949
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1909
Jerozolima
Data i miejsce śmierci 10 maja 1959
Jerozolima
Przebieg służby
Lata służby 1949-1952
Siły zbrojne Mossad Mossad seal.png
Stanowiska Szef Mossadu (1951-1952)
Odznaczenia
Medal za Odwagę

Reuwen Sziloah (ur. 20 grudnia 1909, zm. 10 maja 1959) – polityk izraelski, jeden z twórców izraelskich służb wywiadowczych, założyciel i pierwszy dyrektor Mossadu (1951-1952).

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Sziloah urodził się w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej w Jerozolimie, wówczas w Imperium osmańskim. Był synem Aarona Jakuba i Sary Zaslanskich. Ukończył religijną szkołę Tachkemoni, a następnie Teachers College w Jerozolimie, gdzie nauczył się języka arabskiego[1].

Działalność wywiadowcza[edytuj | edytuj kod]

W 1929 rozpoczął studia na Uniwersytecie Hebrajskim. Z racji prowadzonych studiów, odbywał podróże po Środkowym Wschodzie. Jego pozycja była niezwykle wygodna do prowadzenia działalności wywiadowczej. Z tego powodu nawiązał z nim kontakt Dov Hoz, z tajnej żydowskiej organizacji paramilitarnej Hagana. Sziloah zgodził się zbierać informacje o żydowskich społecznościach istniejących na Środkowym Wschodzie. W 1932 wyjechał na swoją pierwszą zagraniczną misję do Iraku. Oficjalnie podróżował jako nauczyciel języka hebrajskiego z grupą studentów orientalistyki na Uniwersytet Bagdadzki. Podczas tej podróży stworzył analizę sytuacji irackich Żydów, oraz zebrał opinie Brytyjczyków i Irakijczyków na temat aktualnej sytuacji w Mandacie Palestyny.

W 1934 był jednym z inicjatorów utworzenia [[]] - komórki wywiadowczej Hagany. W 1935 ponownie pojechał do Iraku, tym razem pod przykrywką dziennikarza. Podczas tej misji nawiązał kontakt z Kurdami. Po powrocie do Palestyny zajął się tworzeniem siatki wywiadowczej Szerut Jediot wśród miejscowych Arabów.

W 1936 był członkiem Departamentu Politycznego Agencji Żydowskiej. Został wysłany z misją do Libanu i Syrii, gdzie kontaktował się z brytyjskimi agentami wywiadu. W czasie II wojny światowej brał udział w operacjach wywiadu brytyjskiego na tyłach wojsk niemieckich, współpracował również z amerykańskim wywiadem – Biurem Służb Strategicznych (OSS) w Waszyngtonie, Kairze i Stambule. Nawiązał wówczas bliskie stosunki osobiste z oficerem X-2 OSS (późniejszym szefem kontrwywiadu CIA), Jamesem Jesusem Angletonem.

W grudniu 1947 został asystentem ds. wywiadu Dawida Ben Guriona. W 1949 został mianowany dyrektorem Departamentu Wojskowego i Politycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Izraela. Był członkiem izraelskiej delegacji negocjującej Porozumienia z Rodos. Po podpisaniu porozumień udał się do Stanów Zjednoczonych w celu organizowania działań wywiadowczych prowadzonych w Ameryce. W dniu 13 grudnia 1949 został mianowany przewodniczącym Komitetu Koordynacyjnego Służb Wywiadu, powołanego w celu wzmocnienia kontroli rządu nad nękanymi rozgrywkami personalnymi izraelskimi organizacjami wywiadowczymi, koordynacji ich działań i sprecyzowania zakresu ich kompetencji. Funkcję tę piastował do 1953. Jednym z posunięć ówczesnego premiera Dawida Ben Guriona, zmierzających do przełamania kryzysu wewnętrznego izraelskich służb wywiadowczych i gruntownej ich reorganizacji, było utworzenie w 1951 służby wywiadu zagranicznego Mossadu, którego szefem odpowiedzialnym bezpośrednio przed premierem został Sziloah. Podczas swej krótkiej kadencji zdołał wprowadzić w Mossadzie pewne standardy i zasady działania, lecz skuteczność operacyjna jego agentów, podobnie zresztą jak sposób zarządzania budżetem służby, pozostawiały wiele do życzenia. Trwające w łonie izraelskich służb wywiadowczych rozgrywki kompetencyjne i personalne, a także kłopoty zdrowotne Sziloaha, związane z wypadkiem samochodowym, jakiemu uległ w połowie 1952, skłoniły go do rezygnacji ze stanowiska we wrześniu tego roku (1952)[2].

W 1953 został mianowany ambasadorem w Stanach Zjednoczonych. Stanowisko to piastował do 1956. Przez cały ten czas był tajnym doradcą premiera. Po powrocie do Izraela został mianowany doradcą politycznym MSZ. Zmarł w 1959 na atak serca. Został pochowany na cmentarzu w Jerozolimie[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Shiloah, Reuven (hebr.). W: YnetNews [on-line]. [dostęp 2012-02-01].
  2. Ian Black, Benny Morris: Mossad - izraelské tajné války. Praha: Jota, 2006, s. 632. ISBN 80-7217-392-8.
  3. Haggai Eshed: Reuven Shiloah – the Man Behind the Mossad; Secret Diplomacy in the Creation of Israel. Frank Cass, 1997. ISBN 0714648124.