Saguinus midas
| Saguinus midas[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | naczelne |
| Rodzina | płaksowate |
| Podrodzina | pazurkowcowate |
| Rodzaj | Saguinus |
| Gatunek | Saguinus midas |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Saguinus midas – to gatunek małpy szerokonosej, której nazwa pochodzi od rudawej sierści pokrywającej jej łapy.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Saguinus midas zamieszkuje zalesione tereny wzdłuż Amazonki w Brazylii, Gujanie, Gujanie Francuskiej, Suriname i Wenezueli.
Zachowanie [edytuj]
Małpy te żyją w grupach składających się z 4 do 15 zwierząt z niewielką konkurencją wewnątrzgrupową nawet pomiędzy dojrzałymi płciowo samcami. Tylko jedna samica w grupie jest zdolna do rozrodu w sezonie rozrodczym, podczas gdy u innych samic występuje zahamowanie instynktu. Ciąża trwa 140-170 dni, a samica rodzi zazwyczaj dwoje młodych.
Młodymi małpami opiekuje się głównie ojciec, a zwracane są matce tylko do karmienia. Także cała grupa uczestniczy w opiece i wychowywaniu młodych.
Obrona jest priorytetem w grupie i gdy jeden osobnik zostanie zaatakowany, reszta pędzi jej na ratunek. Saguinus midas jest gatunkiem terytorialnym i potrafi być agresywna – posiada ostre kły i pazury zamiast paznokci na wszystkich palcach, włączając duży palec u stopy.
Saguinus midas są świetnymi wspinaczami i większość czasu spędzają pośród pnączy i gałęzi drzew. Są szybkimi, zwinnymi i wspaniałymi skoczkami, znanymi z tego, iż potrafią skoczyć z wysokości 18 metrów z drzewa na ziemię i nie odnieść przy tym żadnych obrażeń.
Dieta [edytuj]
Dieta tego gatunku składa się z owoców, kwiatów, insektów, żab, pająków, jaszczurek i nektaru.
Informacje ogólne [edytuj]
Długość ciała wynosi 20,5-28 cm, zaś z ogonem 31-44 cm. Waga ciała to 400-500 gramów. Długość życia wynosi 10 lat na wolności i 16 lat w niewoli.
Zagrożenia [edytuj]
Naturalnymi wrogami tych małp są małe koty, ptaki drapieżne oraz węże. Gatunek ten jest zagrożony ze względu na niszczenie jego siedlisk w środowisku naturalnym.
Przypisy
- ↑ Saguinus midas w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Saguinus midas. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Groves, C. (2005). Wilson, D. E., & Reeder, D. M. ed. Mammal Species of the World (3rd ed.). Johns Hopkins University Press. pp. 135. ISBN 0-8018-8221-4.
- Rylands AB and Mittermeier RA (2009). "The Diversity of the New World Primates (Platyrrhini)". in Garber PA, Estrada A, Bicca-Marques JC, Heymann EW, Strier KB. South American Primates: Comparative Perspectives in the Study of Bahavior, Ecology, and Conservation. Springer. pp. 23–54. ISBN 978-0-387-78704-6.