Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 50°37′46,89″N 19°22′22,28″E/50,629692 19,372856

Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin

Sanktuarium Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzinsanktuarium maryjne w Leśniowie, dzielnicy Żarek w powiecie myszkowskim.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Klasztor Ojców Paulinów
Frontowa ściana sanktuarium
Wnętrze sanktuarium
Figurka Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin

Sanktuarium składa się z następujących budynków: kościoła pw. Nawiedzenia NMP, ołtarza polowego, kaplicy nad źródłem, klasztoru, dzwonnicy, domu pielgrzyma.

Pochodząca z 1559 r., najstarsza część kościoła ma charakter gotycko-renesansowy.

Po północnej stronie kościoła znajduje się klasztor składający się z czterech skrzydeł. W latach 1963-1967 przeprowadzono gruntowną modernizację budynku kościelnego, ostatni zaś remont – na 600-lecie Sanktuarium – w 1988 r. Wtedy też wykonano nową polichromię. W latach 1984 – 1986 ustawiono w parku 15 kapliczek różańcowych. W 1994 r. wybudowano wolnostojącą dzwonnicę. W ramach obchodów Wielkiego Jubileuszu 2000-lecia Chrześcijaństwa wybudowano ołtarz polowy, kaplicę nad źródłem potoku oraz wzdłuż muru przyklasztornego wybudowano 14 stacji Drogi Krzyżowej. Późnobarokowy główny ołtarz oraz ołtarze boczne pochodzą z pierwszej połowy XVIII w. Ołtarz główny, z cudowną figurką MB Leśniowskiej, pochodzącej z XIV w. był przerobiony w 1856 r. i odnowiony w 1956 r. Drewniany, rokokowy portal w fasadzie zachodniej pochodzą z drugiej połowy XVIII w., późno rokokowe stalle, balustrady oraz konfesjonały z 1782 r.[1]

Legenda[edytuj | edytuj kod]

Historia sanktuarium w Leśniowie jest związana z legendą, według której w 1382 r. zmierzający do Opola z Rusi książę Władysław Opolczyk postanowił zrobić postój na polanie opodal drewnianego kościółka. Wiózł on ze sobą ikonę Matki Boskiej Bełzkiej, obraz, który miał się stać ośrodkiem kultu maryjnego na Jasnej Górze lepiej znanego jako Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej oraz figurę Maryi z Dzieciątkiem na ręku. Jako że wędrowcy nie mieli picia przeto modlili się przed wyruszeniem o siły na drogę i szczęśliwy powrót do Opola. Nagle stał się cud: Wtem rzeźba Maryi jakby złotą łuną się okryła. Z miejsca wskazanego ręka Dzieciątka, spod omszałego kamienia, wybiła krystaliczna struga wody, mieniąca się w słońcu srebrem i błękitem. Woda miała przy tym właściwości niezwykłe. Znużeni odzyskiwali siły, przemyte wodą rany natychmiast się goiły, chorzy odzyskiwali zdrowie... Wdzięczny za łaskę Maryi książę Władysław Opolski pozostawił świętą figurę w małym drewnianym kościółku Leśniowskim[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Główny ołtarz

Drewniany kościół w Leśniowie istniał prawdopodobnie już w 1325 r.

16 maja 1706 r. właściciel Żarek Józef Męciński przyznał paulinom na mocy przywileju kościół wraz z drewnianym klasztorem, uprzednio przez dwa lata użytkowany przez zakon karmelitów bosych.

W 1755 r. rozpoczęła się budowa murowanego klasztoru, która została ukończona w 1768 r. Przybudowano również kościół. Przedłużono nawę, wzniesiono murowaną kruchtę, szczyt ozdobiono sygnaturką. Wewnątrz powstał w 1730 r. barokowy ołtarz, w którego centrum umieszczono cudowną figurę. W XVIII w. wzbogacono także wnętrze konfesjonałami, rokokowymi stallami i balustradami. Z XIX w. pochodzą dwa boczne ołtarze: św. Józefa i św. Pawła Pustelnika. Pani Leśniowska zyskała w XVIII w. złocone korony i sukienki z cennej materii. OO. Paulini zadbali także o źródło, ogradzając je i uporządkowując otoczenie[2].

W 1967 r. ks. Kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji Matki Boskiej Leśniowskiej. Na uroczystości był również obecny Metropolita Krakowski, ks. Kardynał Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II. Dzięki staraniom tego ostatniego Kongregacja ds. Św. Sakramentów i Kultu Bożego ustanowiła uroczystość Matki Boskiej Leśniowskiej w dniu 2 lipca, zatwierdziła także formularz mszy świętej ku czci Matki Bożej Leśniowskiej Patronki Rodzin.

2 grudnia 2010 roku, w godzinach popołudniowych skradziono z Sanktuarium pochodzące z 1746 roku korony, które zostały wykonane na zlecenie ówczesnego przeora Klasztoru - o. N. Raciborskiego przez złotnika z Częstochowy - Jan Szabelskiego. Zostały użyte przy oficjalnej koronacji w 1967 r[3].

2 lipca 2011 roku odbyła się rekoronacja figury, z użyciem nowych koron - poświęconych przez Papieża Benedykta XVI podczas audiencji generalnej w środę 22 czerwca[4].

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy