Siedem cudów świata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Siedem cudów świata (starożytnego) – lista najbardziej znanych budowli w starożytności. Była swego rodzaju przewodnikiem turystycznym dla podróżników starożytności, którzy chcieli zobaczyć najbardziej sławne i znane miejsca.

Wzorowane na niej są różne inne listy (siedmiu) cudów świata. Nawiązuje do nich też pojęcie ósmy cud świata.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najwcześniejsza znana wersja listy została stworzona w II wieku p.n.e. przez Antypatra z Sydonu. Lista, którą znamy dzisiaj została skompletowana w średniowieczu, kiedy to wiele z miejsc na niej umieszczonych już nie istniało. Jako że lista pochodzi głównie z antycznych greckich opowieści, tylko miejsca, które były znane i zwiedzane przez starożytnych Greków zostały na niej umieszczone.

Budowle te są uważane za cuda, ponieważ znajdowały się pomiędzy najbardziej popularnymi celami turystycznymi nawet w czasach takich jak 1600 rok p.n.e. Graffiti turystów znajduje się na monumentach w dolinie królów od czasów, kiedy Sfinks miał tysiąc lat. Jest warte zauważenia, że wszystkie siedem cudów było stworzonych przez człowieka i nie są one dziełami natury. Razem z rewolucją przemysłową, jej wpływem na środowisko i powstaniem ruchu naturalistycznego w turystyce stworzona została lista siedmiu cudów natury.

Siedem cudów starożytnego świata[edytuj | edytuj kod]

Wymienione według czasu ich konstrukcji cuda prezentują się następująco:

Cud Data Budowniczy Zniszczone w Przyczyna zniszczenia
Piramida Cheopsa 2575 p.n.e.[1] Egipcjanie ciągle istnieje brak
Wiszące ogrody Semiramidy 600 p.n.e. Babilończycy I wieku p.n.e. trzęsienie ziemi
Świątynia Artemidy w Efezie 560 p.n.e.[2] Grecy, Lidyjczycy III wiek n.e. Wersja pierwotna spalona przez Herostratesa, a jej rekonstrukcja zniszczona przez najazd Gotów.
Posąg Zeusa w Olimpii 435-430 p.n.e.[3] Grecy V – VI w n.e. pożar
Mauzoleum w Halikarnasie 353 p.n.e.[4] Grecy, Karowie 1494 trzęsienie ziemi
Kolos Rodyjski 281 p.n.e.[2] Grecy 224 p.n.e. trzęsienie ziemi
Latarnia morska na Faros 280-279 p.n.e.[2] Ptolemeusze, Grecy 1303-1480 n.e. trzęsienie ziemi

Oryginalna lista Antypatra zastępowała Latarnię z Aleksandrii Bramą Isztar. W starożytności wymieniano również posąg Asklepiosa w Epidauros wyrzeźbiony przez Trasymedesa z Paros oraz Kolosy Memnona. Aż do VI wieku naszej ery powyższa lista była w użyciu. Ze wszystkich tych cudów przetrwał tylko jeden i jest nim Wielka Piramida Cheopsa z Gizy. Istnienie wiszących ogrodów Semiramidy nie zostało nigdy definitywnie udowodnione. Źródła pokazują że pozostałe pięć cudów zostało zniszczonych przez naturalne kataklizmy. Świątynia Artemidy i Posąg Zeusa zostały zniszczone przez ogień, podczas gdy Latarnia z Aleksandrii, Kolos Rodyjski i Mauzoleum w Halikarnasie zostały zniszczone przez trzęsienia ziemi. Niektóre z rzeźb z Mauzoleum w Halikarnasie i Świątyni Artemidy znajdują się w Muzeum Brytyjskim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy