Strefa Wykluczenia wokół Czarnobylskiej AES

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Na mapach: 51°18′00″N 30°00′18″E/51,300000 30,005000

Mapa radiacji wokół CzAES z 1996;

     strefa zamknięta

     strefa stałej kontroli

     strefa tymczasowej kontroli

     strefa otwarta

Strefa Wykluczenia wokół Czarnobylskiej AES (ukr. Зона відчуження Чорнобильської АЕС, zona widczużennja Czornobyl's'koji AES, ang. Chernobyl Nuclear Power Plant Exclusion Zone) (kolokwialnie Czarnobylska zona, strefa Czarnobylska (ukr. Чорнобильська зона, Czornobyl's'ka zona) ) – trzydziestokilometrowa zamknięta strefa wokół terenów najbardziej dotkniętych skutkami katastrofy w Czarnobylu zarządzana przez ukraińskie ministerstwo ds. sytuacji nadzwyczajnych. Zajmuje ona północne rejony obwodu kijowskiego i żytomierskiego aż do granic z Białorusią.

Wjazd do strefy zamkniętej wokół elektrowni
Opuszczone budynki mieszkalne w Zonie
Wrak BRDM-2 w Prypeci

Promieniowanie[edytuj | edytuj kod]

Dane zebrane między 9 a 13 kwietnia 2008 roku
Tabela opracowana na podstawie źródła[1]

Miejsce Promieniowanie w µSv/h
Warszawa - okolice Pałacu Kultury i Nauki 0,32
Strefa Zero - 200m od sarkofagu 5,39
Czerwony Las - obrzeża >8
miasto Czarnobyl - centrum 0,2
miasto Czarnobyl - składowisko odpadów radioaktywnych 0,02 - 0,15
miasto Prypeć - uliczka osiedlowa 0,22
miasto Prypeć - stadion miejski 0,28
miasto Prypeć - centrum 0,96
miasto Prypeć - podłoże w centrum 2,21
miasto Prypeć - przy gruncie 1,36 - 4
wieś Kopaczi 0,12 - 0,25

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Po katastrofie wokół elektrowni utworzono kilkanaście całkowicie lub częściowo zamkniętych stref (patrz mapa z prawej). Łącznie strefy zamkniętego dostępu dla ludzi objęły obszar ponad 4769 km²[2]. Z powodu dużej ilości żywności pozostawionej przez ewakuowanych w pośpiechu ludzi nastąpił szybki wzrost liczby gryzoni zamieszkujących zamknięty obszar. Pojawiły się nawet głosy postulujące ich wytrucie, jednak natura sama rozwiązała problem gryzoni. W zamkniętych strefach przybywało coraz więcej drapieżników i innych zwierząt uzupełniających i rozbudowujących zubożone dotychczasową działalnością ludzką łańcuchy troficzne.

Zbyt mała liczba prowadzonych badań nie pozwala jednoznacznie ocenić wpływu katastrofy na okoliczną przyrodę[3]. Według niektórych obserwatorów, liczebność zwierząt zwyczajowo zamieszkujących te tereny, takich jak wilk szary, dzik, sarna, jeleń szlachetny, łoś i bóbr zwiększyła się kilkunastokrotnie. Wokół Czarnobyla obecnie egzystuje wiele gatunków zwierząt, które wyginęły na tych terenach dziesiątki lat wcześniej lub nie występowały w ogóle[4], jak sztucznie wprowadzony w końcu XX w niezwykle rzadki koń Przewalskiego[5], żubr, ryś lub niedźwiedź brunatny, niewidziany na tych terenach od kilkuset lat. Do strefy ochronnej powróciło wiele gatunków rzadkich ptaków, jak czarny bocian czy bielik, oraz znaczna liczba łabędzi i sów. Według Roberta Bakera, biologa z Texas Tech University badającego przyrodę w okolicach Czarnobyla, zarówno wśród fauny jak i flory nie obserwuje się żadnych negatywnych skutków oddziaływania skażenia radioaktywnego, a korzyści wynikające z wysiedlenia ludzi znacząco przewyższyły hipotetyczne straty dla ekosystemu wynikające z samej katastrofy. Tylko dzięki temu możliwe było powstanie tego nieoficjalnego, choć największego rezerwatu w Europie[3].

Według badań innych biologów (np. Andersa Pape Møllera z Université Pierre et Marie Curie i Timothy'ego Mousseau z University of South Carolina) zajmujących się tą tematyką, zarówno liczba gatunków, jak i liczebność ich populacji znacząco spada w miejscach o większym skażeniu. Metodologia tych badań jest krytykowana, a sam Møller jest uważany za niewiarygodnego, ponieważ był już w przeszłości oskarżany o fałszowanie wyników badań naukowych[3]. Ich wnioski są kwestionowane, jednak przede wszystkim, ze względu na wybrane do badania gatunki. Wróbel, kopciuszek, jaskółka dymówka to ptaki ewidentnie związane z działalnością rolniczą człowieka. Spadek ich liczebności może być spowodowany brakiem ludzi a niekoniecznie zwiększonym promieniowaniem[3].

Czarnobyl-2[edytuj | edytuj kod]

Anteny systemu Duga-2 w Czarnobylu-2
Information icon.svg Osobny artykuł: Duga.

Na terenie Zony znajduje się nieużywana obecnie instalacja radzieckiego strategicznego radaru pozahoryzontalnego (OTH) Duga-2 pracującego w zakresie fal krótkich. Jest ona znana wśród krótkofalowców i profesjonalnych użytkowników eteru jako Rosyjski dzięcioł ("Russian Woodpecker") od charakterystycznego rytmu zakłóceń, jakie powodowała w łączności na falach krótkich. Miejsce to nazywane jest Czarnobyl-2.

Odniesienia w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Krzysztof Wojciech Fornalski (Instytut Problemów Jądrowych w Świerku): Jakie jest promieniowanie w Czarnobylu. Plik PDF
  2. Rezerwaty mimo woli. Onet.pl
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Steve Connor: Spuścizna Czarnobyla (pol.). onet.pl, 14.12.2007. [dostęp 26.02.2011]. (tekst oryginalny: Steve Connor. Chernobyl: Lost world. „The Independent”, 12.12.2007 (ang.). [dostęp 26.02.2011]. )
  4. Stephen Mulvey (BBC News): Wildlife defies Chernobyl radiation (ang.). [dostęp 8 listopada 2008].
  5. S. Gaschak: Stado koni Przewalskiego wypasające się w okolicach zniszczonego reaktora. [dostęp 8 listopada 2008].