Prypeć (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prypeć
Прип'ять
Widok z dachu domu opuszczonego miasta
Widok z dachu domu opuszczonego miasta
Państwo  Ukraina
Obwód kijowski
Data założenia 1970
Prawa miejskie 1979
Populacja (2012)
• liczba ludności

0 (do 1986 około 50 tysięcy)
Nr kierunkowy +380 4499
Położenie na mapie obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kijowskiego
Prypeć
Prypeć
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Prypeć
Prypeć
Ziemia 51°24′20″N 30°03′25″E/51,405556 30,056944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina
Basen
W mieście było wesołe miasteczko (widoczny diabelski młyn)
Fragment opuszczonego miasta
Widok z miasta na czarnobylską elektrownię

Prypeć (ukr. Прип'ять, Prypjat’; ros. Припять, Pripiat’) – opuszczone miasto w obwodzie kijowskim, w północnej Ukrainie przy granicy z Białorusią, zwane również Miastem Widmo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone 4 lutego 1970 r. jako osiedle dla pracowników elektrowni jądrowej w Czarnobylu, w odległości około czterech kilometrów od samej elektrowni. 27 kwietnia 1986 r., dzień po katastrofie w Czarnobylu, zapadła decyzja o (w pierwotnych zamiarach czasowej) ewakuacji miasta. Około 50 tysięcy mieszkańców do wieczora musiało opuścić swoje domy. Od godziny 14:00 do 16:30 przebiegła właściwa ewakuacja. Dwie godziny później oddziały milicji ponownie przeszukały miasto, odnajdując 20 osób, które miały zamiar uniknąć wyjazdu. Dla pracowników elektrowni i ich rodzin w latach 1986-1988 zbudowano nowe miasto Sławutycz.

Obecnie miasto Prypeć jest niemalże skansenem ostatnich lat epoki radzieckiej. W opuszczonych budynkach znaleźć można rzeczy pozostawione przez jego byłych mieszkańców. W niektórych miejscach zobaczyć można przygotowania do Święta Pracy. W okolicach Prypeci można zobaczyć małe całkowicie opuszczone wsie.

Po latach od katastrofy regularnie plądrowano to miasto. Obecnie stanowi ono atrakcję turystyczną. Strefa jest rozkradana, zarówno przez turystów jak i poszukiwaczy złomu. Znikają nawet najbardziej skażone przedmioty, np. kombinezony likwidatorów[1].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Dziś powszechnie uważa się, że niepotrzebnie przesiedlono na stałe ludność miasta i okolicznych wsi. Przeprowadzona w dzień po awarii reaktora pierwsza ewakuacja 49 360 osób z miasta Prypeć oraz 254 osób z pobliskiego Janowa miała uzasadnienie, gdyż w tym dniu istniała możliwość przebicia się stopionego rdzenia do dolnych pomieszczeń, w których mogła znajdować się woda, przez co wybuch pary wodnej mógł skazić miasto. Ówczesne władze nakazały ewakuować ludność z terenów skażonych cezem-137 na poziomie powyżej 37 kBq/m2. Zalecenie to było niczym nieuzasadnione, gdyż takie skażenie generuje dawkę promieniowania 0,2 mSv/rok, czyli ponad dziesięciokrotnie mniejszą niż średnia dawka pochodząca od naturalnych źródeł promieniowania. Jeszcze do 1992 roku na skutek decyzji polityczno-administracyjnych ewakuowano i przesiedlano ludność – często wbrew opiniom specjalistów[2]. Teraz maksymalna moc dawki rejestrowana w Prypeci jest mniejsza niż wartość tła naturalnego występującego w wielu miejscach na świecie, np. w wielu rejonach Iranu, Finlandii, Szwecji, Francji czy Hiszpanii[2].

Główne budynki miasta[edytuj | edytuj kod]

  • Hotel Polesie, ul. Kurczatowa 8 (Готель Полісся, ул. Курчатова, д. 8)
  • Centrum Kultury "Energetyk", ul. Kurczatowa 10 (ДК "Энергетик", ул. Курчатова, д. 10)
  • Kawiarnia Prypeć, ul. Nabierieżnaja 7 (Кафе Припять, ул. Набережная, д. 7)
  • Kino Prometeusz, ul. Kurczatowa 4 (Кінотеатер "Прометей", ул. Курчатова, д. 4)
  • Siedziba partii, ul. Kurczatowa 6 (ул. Курчатова, д. 6)
  • Restauracje i centrum handlowe, ul. Łazariewa 2 (ул. Лазарева, д. 2)
  • Basen „Lazurowy”, ul. Sportiwnaja 24 (Бассейн "Лазурный", ул. Спортивная, д. 24)
  • Zakłady Jupiter, ul. Zawodskaja 11 (Завод „Юпитер” , ул. Заводская, д. 11)
  • Stadion, ul. Gidroprojektowskaja 2 (ул. Гидропроектовская, д. 2)
  • Szpital, ul. Drużby Narodow 18 (ул. Дружбы Народов, д. 18)

Infrastruktura i statystyki[edytuj | edytuj kod]

  • Populacja: 49.400 osób tuż przed awarią reaktora.
  • Średnia wieku mieszkańców: w 1986 roku wynosiła 26 lat.
  • Całkowita przestrzeń mieszkalna: 1.706.025 metrów kwadratowych.
  • Edukacja: 15 przedszkoli dla około 5.000 dzieci, 5 szkół, 1 szkoła zawodowa
  • Opieka zdrowotna: 1 nowoczesny szpital mogący pomieścić do 410 pacjentów, 3 poradnie.
  • Handel: 25 sklepów i centrów handlowych, 27 obiektów gastronomicznych mogących obsłużyć 5535 osób.
  • Kultura: 3 budynki. Pałac Kultury „Energetyk”, kino „Prometeusz”, szkoła muzyczna.
  • Rekreacja: 1 park, 35 placów zabaw.
  • Przemysł: 4 fabryki z całkowitym rocznym przychodem 477.000.000 rubli.
  • Transport: Linia Kolejowa – stacja Janów, 167 autobusów miejskich oraz parking Czarnobylskiej Elektrowni na około 400 jednostek.
  • Telekomunikacja: 2.926 lokalnych numerów telefonów zarządzanych przez miejscową centralę. Dodatkowo 1.950 numerów telefonów obsługiwanych przez Czarnobylską Elektrownię Atomową, Zakłady Jupiter oraz Wydział Architektury i Rozwoju Miasta.
  • Zieleń miejska: 18.136 drzew zasadzonych równo w alejkach, 249.247 krzewów, 33.000 krzewów róż.

Prypeć w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]