Prypeć (miasto)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Prypeć
Прип'ять
Widok z miasta na czarnobylską elektrownię
Widok z miasta na czarnobylską elektrownię
Państwo  Ukraina
Obwód kijowski
Data założenia 1970
Prawa miejskie 1979
Populacja (2012)
• liczba ludności

0 (do 1986 około 50 tysięcy)
Nr kierunkowy +380 4499
Położenie na mapie obwodu kijowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kijowskiego
Prypeć
Prypeć
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Prypeć
Prypeć
Ziemia 51°24′20″N 30°03′25″E/51,405556 30,056944Na mapach: 51°24′20″N 30°03′25″E/51,405556 30,056944
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina
Basen
W mieście było wesołe miasteczko (widoczny diabelski młyn)
Fragment opuszczonego miasta
Widok z dachu domu opuszczonego miasta

Prypeć (ukr. Прип'ять, Prypjat’; ros. Припять, Pripiat’) – opuszczone miasto w obwodzie kijowskim, w północnej Ukrainie przy granicy z Białorusią, zwane również Miastem Widmo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto zostało założone 4 lutego 1970 r. jako osiedle dla pracowników elektrowni jądrowej w Czarnobylu, w odległości około czterech kilometrów od samej elektrowni. 27 kwietnia 1986 r., dzień po katastrofie w Czarnobylu, zapadła decyzja o (w pierwotnych zamiarach czasowej) ewakuacji miasta. Około 50 tysięcy mieszkańców do wieczora musiało opuścić swoje domy. Do godz. 16.30 tego samego dnia ewakuacja została zakończona. Dwie godziny później oddziały milicji ponownie przeszukały miasto, odnajdując 20 osób, które miały zamiar uniknąć wyjazdu. Dla pracowników elektrowni i ich rodzin w latach 1986-1988 zbudowano nowe miasto Sławutycz.

Obecnie miasto Prypeć jest niemalże skansenem ostatnich lat epoki radzieckiej. W opuszczonych budynkach znaleźć można rzeczy pozostawione przez jego byłych mieszkańców. W niektórych miejscach zobaczyć można przygotowania do Święta Pracy.

Po latach od katastrofy regularnie plądrowano to miasto. Obecnie stanowi ono atrakcję turystyczną.

W okolicach Prypeci można zobaczyć małe całkowicie opuszczone wsie.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Dziś powszechnie uważa się, że niepotrzebnie przesiedlono na stałe ludność miasta i okolicznych wsi. Przeprowadzona w dzień po awarii reaktora pierwsza ewakuacja 49 360 osób z miasta Prypeć oraz 254 osób z pobliskiego Janowa miała uzasadnienie, gdyż w tym dniu istniała możliwość przebicia się stopionego rdzenia do dolnych pomieszczeń, w których mogła znajdować się woda, przez co wybuch pary wodnej mógł skazić miasto. Ówczesne władze nakazały ewakuować ludność z terenów skażonych cezem-137 na poziomie powyżej 37 kBq/m2. Zalecenie to było niczym nieuzasadnione, gdyż takie skażenie generuje dawkę promieniowania 0,2 mSv/rok czyli ponad dziesięciokrotnie mniejszą niż średnia dawka pochodząca od naturalnych źródeł promieniowania. Jeszcze do 1992 roku na skutek decyzji polityczno-administracyjnych ewakuowano i przesiedlano ludność – często wbrew opiniom specjalistów[1]. Teraz maksymalna moc dawki rejestrowana w Prypeci jest mniejsza niż wartość tła naturalnego występującego w wielu miejscach na świecie, np. w wielu rejonach Iranu, Finlandii, Szwecji, Francji czy Hiszpanii[1].

Główne budynki miasta[edytuj | edytuj kod]

  • Hotel Polesie, ul. Kurczatowa 8 (Готель Полісся, ул. Курчатова, д. 8)

Centrum Kultury "Energetyk", ul. Kurczatowa 10 (ДК "Энергетик", ул. Курчатова, д. 10)

  • Kawiarnia Prypeć, ul. Nabierieżnaja 7 (Кафе Припять, ул. Набережная, д. 7)
  • Kino Prometeusz, ul. Kurczatowa 4 (Кінотеатер "Прометей", ул. Курчатова, д. 4)
  • Siedziba partii, ul. Kurczatowa 6 (ул. Курчатова, д. 6)
  • Restauracje i centrum handlowe, ul. Łazariewa 2 (ул. Лазарева, д. 2)
  • Basen „Lazurowy”, ul. Sportiwnaja 24 (Бассейн "Лазурный", ул. Спортивная, д. 24)
  • Zakłady Jupiter, ul. Zawodskaja 11 (Завод „Юпитер” , ул. Заводская, д. 11)
  • Stadion, ul. Gidroprojektowskaja 2 (ул. Гидропроектовская, д. 2)
  • Szpital, ul. Drużby Narodow 18 (ул. Дружбы Народов, д. 18)

Infrastruktura i statystyki[edytuj | edytuj kod]

  • Populacja: 49.400 osób tuż przed awarią reaktora.
  • Średnia wieku: w 1986 roku wynosiła 26 lat.
  • Całkowita przestrzeń mieszkalna: 1.706.025 metrów kwadratowych.
  • Edukacja: 15 przedszkoli dla około 5.000 dzieci, 5 szkół, 1 szkoła zawodowa
  • Opieka zdrowotna: 1 nowoczesny szpital mogący pomieścić do 410 pacjentów, 3 poradnie.
  • Handel: 25 sklepów i centrów handlowych, 27 obiektów gastronomicznych mogących obsłużyć 5535 osób.
  • Kultura: 3 budynki. Pałac Kultury „Energetyk”, kino „Prometeusz”, szkoła muzyczna.
  • Rekreacja: 1 park, 35 placów zabaw.
  • Przemysł: 4 fabryki z całkowitym rocznym przychodem 477.000.000 rubli.
  • Transport: Linia Kolejowa – stacja Janów, 167 autobusów miejskich oraz parking Czarnobylskiej Elektrowni na około 400 jednostek.
  • Telekomunikacja: 2.926 lokalnych numerów telefonów zarządzanych przez miejscową centralę. Dodatkowo 1.950 numerów telefonów obsługiwanych przez Czarnobylską Elektrownię Atomową, Zakłady Jupiter oraz Wydział Architektury i Rozwoju Miasta.
  • Zieleń miejska: 18.136 drzew zasadzonych równo w alejkach, 249.247 krzewów, 33.000 krzewów róż.

Prypeć w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]