Sulęczyno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sulęczyno
Herb
Herb Sulęczyna
Sulęczyno
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kartuski
Gmina Sulęczyno
Liczba ludności (2006) 1500
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-320
Tablice rejestracyjne GKA
SIMC 0174852
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Sulęczyno
Sulęczyno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sulęczyno
Sulęczyno
Ziemia 54°14′N 17°46′E/54,233333 17,766667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sulęczyno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Sëlëczëno; dawn. Suleczyno) – duża kaszubska wieś letniskowa w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Sulęczyno na Pojezierzu Kaszubskim, nad rzeką Słupią, przy trasie drogi wojewódzkiej nr 228.

Miejscowość jest placówką Ochotniczej Straży Pożarnej i siedzibą sołectwa Sulęczyno (w którego skład wchodzą również Bukowa Góra, Kłodno, Ostrów Mausz, Zimna Góra i Nowy Dwór). Miejscowość jest siedzibą gminy Sulęczyno. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Kościół parafialny pw. Świętej Trójcy w Sulęczynie

W pobliżu Sulęczyna znajdują się jeziora Mausz, Węgorzyno i Gowidlińskie. Wieś jest punktem etapowym spływów kajakowych i ma rozwiniętą infrastrukturę turystyczną (pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i agroturystyka).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Sulęczynie pochodzą z roku 1224. Miejscowość należała początkowo do kasztelanii w Chmielnie. W 1365 roku wieś stała się własnością Piotra z Rusocina, a następnie trafiła do rodziny Bellowów, której członkowie używali również nazwiska Sulęccy. Od roku 1466 podlegała administracyjnie pod powiat mirachowski. W 1585 Sulęczyno kupił prawnik i sekretarz króla Stefana Batorego Reinhold Heidenstein. Do 1751 wieś znajdowała się w posiadaniu rodziny Heidensteinów. W 1766 Sulęczyno nabyła rodzina Łaszewskich, która była właścicielem sąsiednich Sierakowic i Puzdrowa. W Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego z 1885 znalazła się informacja, że w Sulęczynie zamieszkuje 536 osób, w większości katolików, funkcjonuje kościół katolicki, zbór ewangelicki i dwie karczmy[1]. Przed 1920 miejscowość nosiła nazwę niemiecką Sullenschin[2].

W 1938 roku urodził się tam prof. Antoni Jutrzenka-Trzebiatowski.

Od 1996 roku w Sulęczynie odbywa się doroczny lipcowy festiwal plenerowy Jazz w Lesie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Neogotycki kościół z 1874 roku wzniesiony na miejscu drewnianej świątyni z XVII wieku, która spłonęła 4 września 1872
  • Zespół pałacowo-dworski z XVIII wieku, dawna rezydencja Heidensteinów i Łaszewskich. Centralną część wzniesiono w roku 1704, w XIX wieku dobudowano skrzydła boczne. Od początku XX wieku mieścił siedzibę nadleśnictwa. Od 1982 roku pełnił funkcję ośrodka wypoczynkowo-szkoleniowego[1]. Obiekt ten jest miejscem organizacij festiwalu muzycznego Jazz w Lesie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jarosław Ellwart: Sulęczyno i okolice aktywnie. Gdynia: Wydawnictwo Region, 2010, s. 3-4. ISBN 9788375911619.
  2. wg. dr F. Lorentza "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]