Szeroki Wierch
| Szeroki Wierch | |
 Szeroki Wierch widziany z Tarnicy (czerwiec) |
|
| Państwo |  Polska |
| Pasmo | Bieszczady Zachodnie, Karpaty |
| Wysokość | 1315, 1293, 1268, 1243 m n.p.m. |
|
Położenie na mapie Bieszczadów Zachodnich
  Szeroki Wierch
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Szeroki Wierch (1315 m n.p.m.) – masyw górski w paśmie połonin w Bieszczadach Zachodnich.
Szeroki Wierch stanowi zachodni skraj grupy Tarnicy, od jej najwyższego szczytu jest oddzielony niewielką przełęczą (1275 m n.p.m.). Jest to wydłużony, pokryty połoniną grzbiet mający cztery kulminacje: 1243, 1268, 1293 i 1315 m n.p.m. Najwyższa posiada osobną nazwę: Tarniczka[1].
Pasmo Szerokiego Wierchu ograniczają doliny: Terebowca od północy oraz Wołosatki od południa i zachodu. Od masywu Krzemienia oddziela je przełęcz (1160 m n.p.m.) zwana Przełęczą Goprowską (w miesiącach letnich ratownicy GOPR mają tam swój namiot). Z odkrytego grzbietu Szerokiego Wierchu rozciągają się widoki na okoliczne szczyty, m.in. Połoninę Caryńską, masyw Rawek, Bukowe Berdo, Krzemień, Tarnicę. Wzdłuż pasma biegnie 
czerwony szlak pieszy (fragment Głównego Szlaku Beskidzkiego) z Ustrzyk Górnych na przełęcz pod Tarnicą – jedna z możliwości wejścia na Tarnicę (3 h)[1].
Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie na południowym stoku Szerokiego Wierchuu zarazy macierzankowej[2].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
