Szkoła przy ul. Jarochowskiego 1 w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Szkoła przy ul. Jarochowskiego w Poznaniu
Obecny pawilon C - widok ogólny
Obecny pawilon A - widok ogólny
Strefa wejściowa i pomnik
Dawne pawilony B1 i B2 (wejściowe)
Dąb Ignacy Jan, a w tle pawilon Z
Sala gimnastyczna - obecny pawilon B, dawniej Pawilon Przemysłu Ceramicznego na PeWuKę
Płaskorzeźba Dzieci grzeczne i niegrzeczne
Data budowy na jednym z pawilonów przy wejściu
Historyczny napis na obecnym pawilonie C
Wejście do obecnego pawilonu A
Wnętrze pawilonu A
Wnętrze pawilonu A
Pomnik przed bramą

Szkoła przy ul. Jarochowskiego 1 (Szkoła Podstawowa nr 33, Młodzieżowy Dom Kultury nr 3, Przedszkole nr 136, dawniej żeńska XIII Volksschule) - zespół zabudowań szkolnych, zlokalizowanych w Poznaniu, na Łazarzu, przy ul. Jarochowskiego 1. Zespół wpisany jest do rejestru zabytków pod nr. 258 z 20.10.1984.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Na zespół składają się następujące budynki:

Fritz Teubner był także autorem całości koncepcji zespołu. Szkoła ta była pierwszym w Poznaniu obiektem zrealizowanym w systemie pawilonowym. Budynki zlokalizowano na obrzeżach kwartału ulic, w środku zaś urządzono rozległy dziedziniec. Wszystko silnie obsadzono zielenią. Główna brama wejściowa umieszczona jest między pawilonami B1 i B2. Nigdy natomiast nie doszło do wybudowania według pierwotnego projektu sali gimnastycznej i dodatkowych dwóch pawilonów czteroklasowych. Sala gimnastyczna (obecny pawilon B) powstała na PeWuKę w 1929, jako Pawilon Ceramiki Budowlanej, według projektu Stanisława Mieczkowskiego.

Szkoła, podczas okupacji hitlerowskiej, została zamieniona na szpital wojskowy. W 1945, przed wejściem Rosjan, całe wyposażenie szpitalne wywieziono do Willi Flora. 12 lutego 1945 (jeszcze podczas walk o Cytadelę) otwarto tu pierwszą po II wojnie szkołę powszechną w Poznaniu (zapisano wtedy około 400 dzieci). Organizatorem i pierwszym kierownikiem placówki był Józef Nawrocki. Otwarcie miało uroczystą oprawę - brali w nim udział przedstawiciele rodzącej się administracji rządowej i wojska radzieckiego. W związku z potrzebami Armii Czerwonej, 19 kwietnia 1945, szkołę ponownie zamieniono na szpital polowy - w pobliskim Parku Kasprowicza urządzono natomiast lądowisko dla samolotów sanitarnych. Sala gimnastyczna stała się kostnicą[1]. Naukę kontynuowano w szkole przy ul. Berwińskiego[2][3].

Założenie (o kompozycji osiowej) jest niezwykle starannie wykończone z użyciem białej i czerwonej cegły licowej oraz betonowych gzymsów wieńczących. Budynki są urozmaicone, zwieńczone wysokimi dachami. W interesujący sposób rozplanowano klatki schodowe. Większość budynków stylowo nawiązuje do architektury klasycznej, a budynek D (obecnie A) do baroku południowoniemieckiego.

Od strony wejścia umieszczono płaskorzeźby przedstawiające dzieci grzeczne i niegrzeczne. Przed bramą stoi betonowy pomnik w formie niewysokiego obelisku z napisem o treści: W tej szkole w dniu 12 II 1945 r. rozpoczęto naukę gdy trwały jeszcze walki o wyzwolenie Poznania spod okupacji hitlerowskiej. Szkoła im. Zdobywców Cytadeli Poznańskiej w 25 rocznicę P.R.L. Na obelisku widnieje herb szkoły (rewers) oraz wizerunek księgi i płomienia (awers). Na środku dziedzińca zasadzono 30 października 2008 dąb o imieniu Ignacy Jan dla upamiętnienia 90. rocznicy powstania wielkopolskiego (nazwa nawiązuje do imion Ignacego Jana Paderewskiego). Fundatorami byli uczniowie i nauczyciele[4].

W pobliżu szkoły położone są następujące obiekty: łazarskie domy urzędnicze, tereny Johow-Gelände, City Park, dawny zespół klasztorny Karmelitanek Bosych, park Kasprowicza, park Wilsona i hala Arena.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiktoria Hetmańska, W partyjnej kuźni przy ulicy Matejki, w: red. Tadeusz Świtała, Trud pierwszych dni. Poznań 1945. Wspomnienia Poznaniaków, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1970, s.81, ISBN 83-232-0322-9
  2. Tadeusz Świtała, przedmowa do: red. Tadeusz Świtała, Trud pierwszych dni. Poznań 1945. Wspomnienia Poznaniaków, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1970, s.27, ISBN 83-232-0322-9
  3. Izabela Cywińska, Pierwsza kartka w szkolnym zeszycie, w: red. Tadeusz Świtała, Trud pierwszych dni. Poznań 1945. Wspomnienia Poznaniaków, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1970, ss.48-49, ISBN 83-232-0322-9
  4. informacje z tablic in situ

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]