Szu (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
H6 G43 A40
Szu w hieroglifach
Szu
Ilustracja
Egipski bóg
powietrza, życiodajne tchnienie, dawca orzeźwiającego wiatru północnego
Czczony w starożytnym Egipcie
Żona Tefnut
Dzieci Geb i Nut

Szu – w mitologii egipskiej bóg powietrza, mąż Tefnut (córki Neit), ojciec ziemi - Geba i nieba - Nut. Był pierwszym zdecydowanie męskim bytem. Bóg powietrza, którego imię oznaczało pustkę. Powstał on z Atuma, jako tchnienie, które wyszło z nosa stwórcy. Szu uosabiał tchnienie życiodajne i był dawcą orzeźwiającego wiatru północnego. Funkcją Szu było rozdzielanie ziemi od nieba. Szu wyobrażany był jako mężczyzna o rozpostartych skrzydłach, trzymający w rękach symbole życia i powietrza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]