Chnum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
W9 w C4
Chnum w hieroglifach
Chnum

Chnum – w mitologii egipskiej pradawny bóg Górnego Egiptu.

Stwórca ludzi, miał na kole garncarskim ulepić człowieka i inne stworzenia. Uważany był także za dawcę wody i opiekuna wylewów Nilu. Był patronem garncarzy.

Początkowo był lokalnym bóstwem wyspy Elefantyny, następnie jego kult rozpowszechnił się na cały Górny Egipt i Nubię. Jego żoną była bogini Satis, a córką Anukis (tzw. triada elefantyjska). W ośrodku kultu w Antinoe czczony był wraz z Heket, która była tam uważana za jego małżonkę.

Od V dynastii (zgodnie z teorią heliopolitańską) łączony był ze Słońcem (Re), występując pod imieniem Chnum-Re. W sztuce staroegipskiej jego wyobrażenia przy kole garncarskim pojawiły się za czasów XVIII dynastii, chociaż wzmianki o tej jego roli sięgają Tekstów Piramid.

Wyobrażany był jako baran lub mężczyzna z głową barana.

Wikimedia Commons