Tanggula Shanmai
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Tanggula Shanmai Dangla Shan, Tanggula Shan, Dangla, Tangla |
|
Tanggula Shanmai |
|
| Najwyższy szczyt | Geladaindong (6559 m n.p.m.) |
| Długość | ok. 700 km |
| Jednostka dominująca | Wyżyna Tybetańska |
| Kontynent | Azja |
| Państwo | |
Tanggula Shanmai (chin. upr.: 唐古拉山脉; chin. trad.: 唐古拉山脈; pinyin: Tánggǔlā Shānmài; tyb.: གདང་ལ་།, Wylie: gdang la, ZWPY: Dangla) – pasmo górskie w środkowo-zachodnich Chinach, w środkowowschodniej części Wyżyny Tybetańskiej, na granicy Tybetańskiego Regionu Autonomicznego i prowincji Qinghai. Rozciąga się na długości ok. 700 km i stanowi dział wodny dorzeczy Jangcy i Saluinu. Wznosi się średnio na wysokość 4500–5000 m n.p.m.; najwyższy szczyt, Geladaindong, ma wysokość 6559 m n.p.m. Pasmo składa się z kilku masywów i zbudowane jest głównie z wapieni i łupków ilastych. Dominują krajobrazy wysokogórskich pustyń i stepów[1].
Przypisy
- ↑ Тангла (ros.). Большая Советская Энциклопедия. [dostęp 2012-10-05].