Taoufik Makhloufi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Taoufik Makhloufi
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1988
Suk Ahras, Algieria 
Trener Moe Elabani
Klub GS Pétroliers
Wzrost 176 cm
Masa ciała 70 kg
Dyscypliny bieg średniodystansowy
Dorobek medalowy

Taoufik Makhloufi (ar. توفيق مخلوفي, wym. [tuːfiːq mxluːfi]; ur. 29 kwietnia 1988 r. w Suk Ahras) – algierski lekkoatleta specjalizujący się w biegach średniodystansowych. Złoty medalista Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 roku na dystansie 1500 metrów. Trenuje w klubie GS Pétroliers[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Urodzony w Suk Ahras Makhloufi na arenie międzynarodowej zadebiutował w 2007 roku podczas rozgrywanych w Kenii Mistrzostw Świata w Biegach Przełajowych, gdzie w biegu juniorów na dystansie 8 km zajął 82. miejsce[2]. Do rywalizacji wśród seniorów przystąpił w 2009 roku podczas Igrzysk Śródziemnomorskich. Zajął wówczas czwarte miejsce w biegu na dystansie 1500 metrów[3]. Wkrótce po osiągnięciu swojego najlepszego wyniku na tym dystansie (3:34,34) wziął udział w mityngu Złotej Gali. Swój pierwszy tytuł mistrza Algierii zdobył w 2009 roku, kiedy także reprezentował swój kraj podczas lekkoatletycznych mistrzostw świata (dotarł tam do półfinału)[4]. W 2010 roku poprawił swój rekord na dystansie 1500 metrów do poziomu 3:32,94 minut podczas mityngu Herculis w Monako, co w efekcie dało mu awans do najlepszej dwudziestki zawodników tego roku[5]. W tym samym roku doszedł do finału biegu na 1500 metrów podczas mistrzostw Afryki, jednak nie ukończył biegu[6].

Najszybszy bieg Makhloufiego w roku 2011 (2:34,4) przypadł na mistrzostwa kraju w Algierze (zdobył złoto). W tym samym roku dwukrotnie brał też udział w mityngach Diamentowej Ligi (w Ad-Dausze i w Sztokholmie). Po zdobyciu swojego drugiego złotego medalu mistrzostw Algierii w biegu na 1500 metrów, ponownie został wybrany do reprezentacji na mistrzostwa świata i ponownie odpadł w półfinale[4]. Przełomowe dla Algierczyka okazały się być igrzyska afrykańskie w tym samym roku. Wówczas to dobiegając za Kenijczykami zdobył brąz w biegu na 1500 metrów, jak również pokonał w biegu na 800 metrów faworyzowanego Boaza Kiplagata Lalanga, dzięki czemu zdobył swój pierwszy złoty medal na arenie afrykańskiej[7][8].

Po tym sukcesie, w sezonie 2012 zaczął częściej biegać na dystansie 800 metrów. Jego pierwszy start na 1500 metrów odbył się w czasie mityngu w Rabacie, gdzie zajął drugie miejsce. W tym samym roku poprawił także swój rekord na dystansie 800 metrów wynikiem 1:44,88 minuty uzyskanym w Sztokholmie[9]. Bazując na doświadczeniu uzyskanym podczas mistrzostw kontynentu, w Mistrzostwach Afryki w 2012 roku w biegu na 800 metrów Makhloufi nie pozwolił się wyprzedzić Kenijczykom i zdobył złoty medal, ustanawiając przy tym swój rekord życiowy (1:43,88)[10]. 20 lipca 2012 roku poprawił swój najlepszy wynik na dystansie 1500 metrów, uzyskując podczas mytingu Herculis rezultat 3:30,80.

Makhloufi wypełnił minima olimpijskie na 800 i 1500 metrów i w obu konkurencjach wziął udział w czasie Igrzysk w Londynie. W biegu na 1500 metrów dotarł do finału, po drodze zwyciężając w swojej rundzie eliminacyjnej, i bieg półfinałowy. Algierskiemu Komitetowi Olimpijskiemu nie udało się wycofać swojego zawodnika z biegu na 800 metrów, w którym Makhloufi nie miał zamiaru uczestniczyć, w związku z czym Algierczyk zmuszony był wystartować. Już na początku wyścigu zawodnik zwolnił i zszedł z trasy, co spowodowało reakcję IAAF – sędzia federacji lekkoatletycznej podejrzewał, że Makhloufi nie uczestniczy w zawodach w dobrej wierze, za co groziło wykluczenie z Igrzysk. Decyzja taka jednakowoż nie zapadła, na co wpływ miała przedłożona diagnoza lekarska wskazująca dolegliwość utrudniającą dalsze uczestnictwo w biegu[11]. Następnego dnia Algierczyk wygrał finał biegu na 1500 metrów z czasem 3:34,08[12]. Wynik ten zaskoczył krytyków, w szczególności mając na uwadze wcześniejsze „problemy zdrowotne” Makhloufiego oraz warunki panujące na stadionie. Sam zawodnik stwierdził, że jego progres wynika wyłącznie ze zmiany trenera i intensywnych treningów w okresie przedolimpijskim[13][14].

Z powodu choroby nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Moskwie (2013)[15][16].

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Dystans Rezultat Data Miejsce Zawody Źródła
800 m 1:43,71 2012-07-1717 lipca 2012 Szwecja Sztokholm DN Galan 2012 [4]
1500 m 3:30,40 2014-05-099 maja 2014  Katar Qatar Athletic Super Grand Prix 2014 [4]

Przypisy

  1. Taoufik Makhloufi (ang.). Londyn 2012. [dostęp 2012-08-16]. [zarchiwizowane z adresu 2013-01-03].
  2. World Junior Athletics History (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2012-08-16].
  3. Athletics Results Men's 1500m Final (ang.). Pescara 2009. [dostęp 2012-08-16].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Makhloufi Taoufik ALG (ang.). IAAF. [dostęp 2012-08-16].
  5. 2010 Toplists 1500 m (ang.). IAAF, 2010-12-03. [dostęp 2012-08-16].
  6. 1500 m Men - Hommes (fr.). dbresults.net, 2010-08-01. [dostęp 2012-08-16].
  7. All-Africa Games - Jeux Africains, Maputo (Mozambique) 11-15/9 (ang.). Africathle, 2011 -11-09. [dostęp 2012-08-16].
  8. From Daegu to Maputo, Jeylan and Montsho rule! - All Africa Games (ang.). IAAF, 2011-09-15. [dostęp 2012-08-16].
  9. Taoufik MAKHLOUFI (ang.). Diamentowa Liga. [dostęp 2012-08-16].
  10. Resultats (fr.). Confederation of African Athletics, 18èmes Championnats Seniors d'Afrique d'Athlétisme. [dostęp 2012-08-15].
  11. London 2012 Olympics: Algeria's Taoufik Makhloufi reinstated into Olympic 1500m final after being thrown out for lack of effort at 800m (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. 2012-08-06. [dostęp 2012-08-16].
  12. Algeria’s Taoufik Makhloufi wins 1,500 gold medal a day after being reinstated at Olympics (ang.). W: The Washington Post [on-line]. 2012-08-07. [dostęp 2012-08-16].
  13. Robert Kitson: Taoufik Makhloufi wins Olympic gold 24 hours after disqualification (ang.). W: The Guardian [on-line]. 2012-08-07. [dostęp 2012-08-16].
  14. Simon Turnbull: Makhloufi's miracle 1500m win met with growing scepticism (ang.). W: The Independent [on-line]. 2012-08-09. [dostęp 2012-08-16].
  15. Jessica Ennis-Hill out of world track and field championships (ang.). NBC OlympicTalk. [dostęp 7 sierpnia 2013].
  16. Wielcy nieobecni w Moskwie (pol.). pzla.pl. [dostęp 7 sierpnia 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]