Teodora (żona cesarza Teofila)
| Święta Teodora |
|
| Θεοδώρα | |
.jpg){kind=icon} |
|
| Data urodzenia | ok. 810 Paflagonia, Azja Mniejsza |
| Data śmierci | 11 lutego 867 Monaster św. Eufrozyny |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki prawosławny |
| Wspomnienie | 11 lutego (kat.) 11 lutego (praw. według kal. jul.) 24 lutego (praw. według kal. greg.) |
| Atrybuty | pierścień i zły duch |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
| Teodora |
|
| cesarzowa bizantyńska | |
| Okres panowania | od 830 do 842 |
| Żona | Teofila |
| regentka Bizancjum | |
| Okres panowania | od 842 do 856 |
| Dane biograficzne | |
| Mąż | Teofil |
| Dzieci | Konstantyn, Michał III Metystes, Maria, Tekla, Anna, Anastazja, Pulcheria |
Teodora, gr. Θεοδώρα, cs. Prawiednaja Fieodora, carica greczeskaja (ur. ok. 810 w Elissie (Paflagonia), zm. 11 lutego 867) – cesarzowa bizantyńska, żona cesarza Teofila, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Teodora była armeńską arystokratką i sama macocha cesarza Teofila wybrała ją na żonę dla niego. W 830 roku poślubiła więc Teofila i miała z nim siedmioro dzieci:
- Konstantyna, współcesarza w latach 833-835,
- Michała III Metystesa, kolejnego cesarza,
- Marię, żonę cezara Aleksego Mouselesa,
- Teklę, kochankę cesarza Bazylego I Macedończyka,
- Annę,
- Anastazję,
- Pulcherię.
Po śmierci męża (842) była regentką w imieniu ich małoletniego syna – Michała III. W 843 zwołała synod, który przywrócił kult obrazów. Została za to zaliczona w poczet świętych. W 856 została obalona i resztę życia spędziła w klasztorze. Za jej rządów cesarstwo walczyło z naporem Arabów w Azji Mniejszej, Egipcie i na Sycylii.
Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 lutego. Cerkiew prawosławna wspomina świętą 11/24 lutego[1], tj. 24 lutego według kalendarza gregoriańskiego[2].
W ikonografii święta przedstawiana jest w cesarskich szatach z koroną na głowie, spod której na ramiona i plecy spada jasna chusta. W jej stroju zwykle dominuje kolor czerwony i niebieski. Elementem wyróżniającym ją spośród innych świętych koronowanych kobiet, jest trzymana w obu dłoniach ikona Zbawiciela, którą w niektórych ujęciach zastępuje krzyż.
Jej atrybutami są: pierścień i zły duch usiłujący pochwycić świętą za rękę[3].
Zobacz też [edytuj]
- wstawiennictwo świętych
- święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
- święci prawosławni
- Teodora (imię)
Przypisy
- ↑ Podwójne datowanie.
- ↑ praw. Teodora, cesarzowa. na cerkiew.pl.
- ↑ Św. Teodora. na opoka.org.pl.
Bibliografia [edytuj]
- Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 5, Kraków 2004, szpalta 448-449.
- praw. Teodora, cesarzowa na cerkiew.pl (oprac. Jarosław Charkiewicz)
