Teodora (żona cesarza Teofila)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy cesarzowej Bizancjum. Zobacz też: inne historyczne osoby noszące imię Teodora.
Święta
Teodora
Θεοδώρα
Theodora (greek icon XIX c).jpg
Data urodzenia ok. 810
Paflagonia, Azja Mniejsza
Data śmierci 11 lutego 867
Monaster św. Eufrozyny
Kościół/
wyznanie
katolicki
prawosławny
Wspomnienie 11 lutego (kat.)
11 lutego (praw. według kal. jul.)
24 lutego (praw. według kal. greg.)
Atrybuty pierścień i zły duch
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons
Teodora
cesarzowa bizantyńska
Okres panowania od 830
do 842
Żona Teofila
regentka Bizancjum
Okres panowania od 842
do 856
Dane biograficzne
Mąż Teofil
Dzieci Konstantyn,
Michał III Metystes,
Maria,
Tekla,
Anna,
Anastazja,
Pulcheria

Teodora, gr. Θεοδώρα, cs. Prawiednaja Fieodora, carica greczeskaja (ur. ok. 810 w Elissie (Paflagonia), zm. 11 lutego 867) – cesarzowa bizantyńska, żona cesarza Teofila, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Teodora była armeńską arystokratką i sama macocha cesarza Teofila wybrała ją na żonę dla niego. W 830 roku poślubiła więc Teofila i miała z nim siedmioro dzieci:

Po śmierci męża (842) była regentką w imieniu ich małoletniego syna – Michała III. W 843 zwołała synod, który przywrócił kult obrazów. Została za to zaliczona w poczet świętych. W 856 została obalona i resztę życia spędziła w klasztorze. Za jej rządów cesarstwo walczyło z naporem Arabów w Azji Mniejszej, Egipcie i na Sycylii.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 lutego. Cerkiew prawosławna wspomina świętą 11/24 lutego[1], tj. 24 lutego według kalendarza gregoriańskiego[2].

W ikonografii święta przedstawiana jest w cesarskich szatach z koroną na głowie, spod której na ramiona i plecy spada jasna chusta. W jej stroju zwykle dominuje kolor czerwony i niebieski. Elementem wyróżniającym ją spośród innych świętych koronowanych kobiet, jest trzymana w obu dłoniach ikona Zbawiciela, którą w niektórych ujęciach zastępuje krzyż.

Jej atrybutami są: pierścień i zły duch usiłujący pochwycić świętą za rękę[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]