| Tetratlenek triołowiu |
|
|
| Nazewnictwo |
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| Stocka |
tlenek diołowiu(II) ołowiu(IV) |
| inne |
tlenek ołowiu(II,IV), tlenek ołowiu(II,II,IV)[1], minia ołowiowa, dawniej: tlenek ołowiawo-ołowiowy |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
Pb3O4 |
| Inne wzory |
2PbO·PbO2 |
| Masa molowa |
685,60 g/mol |
| Wygląd |
czerwone kryształy[1] |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
1314-41-6 |
| PubChem |
22833428[5] |
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[3] |
|
|
|
| Zwroty H |
H302, H332, H360Df, H373, H410 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P260, P281, P304+P340, P405, P501[4] |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[3] |
 |
 |
Toksyczny
(T) |
Groźny dla
środowiska
(N) |
|
|
| Zwroty R |
R20/22, R33, R50/53, R61, R62 |
| Zwroty S |
S45, S53, S60, S61 |
| NFPA 704[2] |
|
|
|
| Temperatura zapłonu |
niepalny[6] |
| Dawka śmiertelna |
LD50 630 mg/kg (szczur, dootrzewnowo)[6] |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
PbO, PbO2 |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
 Hasło minia w Wikisłowniku |
Tetratlenek triołowiu (nazwa Stocka: tlenek diołowiu(II) ołowiu(IV), minia ołowiowa), Pb3O4 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków mieszanych, w którym ołów występuje na II i IV stopniu utlenienia. Minia występuje zwykle jako pomarańczowo-czerwony proszek o dużej gęstości (około 9 g/cm³). Nazwa minia pochodzi od rzeki Miño w Hiszpanii, gdzie znajdowały się pierwsze eksploatowane złoża minii. W sieci krystalicznej minii stwierdzono obecność oktaedrów PbIVO6 oraz nieregularnych piramid PbIIO4[7].
Minia stosowana jest jako pigment rdzo-ochronny (antykorozyjny) w farbach podkładowych. Zabezpiecza żelazo przed korozją utleniając je powierzchniowo z wytworzeniem cienkiej warstwy tlenków żelaza (pasywacja). Używana jest również w hutnictwie szkła i do wytwarzania kitów. Jak każdy związek ołowiu jest trująca.
Pb3O4 można otrzymać przez utlenienie tlenku ołowiu (PbO, zwanego glejtą ołowiową) lub ołowiu metalicznego.
Zobacz też [edytuj]
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-71. ISBN 9781420090840.
- ↑ Tetratlenek triołowiu (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2012-06-16].
- ↑ 3,0 3,1 Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki ołowiu” (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-06-16].
- ↑ Tetratlenek triołowiu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2012-06-16].
- ↑ Tetratlenek triołowiu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ 6,0 6,1 Tetratlenek triołowiu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski. [dostęp 2012-06-16].
- ↑ Robert E. Dinnebier, Stefan Carlson, Michael Hanfland, Martin Jansen. Bulk moduli and high-pressure crystal structures of minium, Pb3O4, determined by X-ray powder diffraction. „American Mineralogist”. 88 (7), s. 996–1002, 2003 (ang.).
Hasło minia w Wikisłowniku
