Tlenki żelaza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prehistoryczny rysunek konia w jaskini Lascaux (Akwitania), zrobiony z użyciem miejscowych pigmentów: czerwonych i żółtych ochr.

Jest znanych 16 tlenków, wodorotlenków i hydroksytlenków (uwodnionych tlenków) żelaza[1].

Tlenki[edytuj | edytuj kod]

Wodorotlenki[edytuj | edytuj kod]

Hydroksytlenki[edytuj | edytuj kod]

  • α-FeOOH – goethyt; otrzymany syntetycznie przez utlenienie powietrzem Fe(OH)2 stosowany jest jako przezroczysty żółty pigment (tzw. „żółty tlenek żelaza”, CAS 51274-00-1, C.I. 77 492)[2]
  • β-FeOOH
  • γ-FeOOH – lepidokrokit
  • δ-FeOOH
  • Fe5HO8·4H2O (w przybliżeniu)
  • wysokociśnieniowy FeOOH
  • fougeryt („zielona rdza”; FeIIIxFeIIy(OH)3x+2y−z(A)z; gdzie A to Cl lub 0,5SO42−)

Przypisy

  1. RM Cornell, Schwertmann, U: The iron oxides: structure, properties, reactions, occurrences and uses. Wiley VCH, 2003. ISBN 3-527-30274-3. (ang.)
  2. Hans G. Völz i in.: Pigments, Inorganic. W: Ullmann's Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry. John Wiley and Sons, Inc., 2006, s. 68. DOI:10.1002/14356007.a20_243.pub2.