Tim Cahill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tim Cahill
Tim Cahill-31.03.09.jpg
Imię i nazwisko Timothy Joel Cahill
Data i miejsce
urodzenia
6 grudnia 1979
Sydney, Australia
Pozycja pomocnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 68 kg
Informacje klubowe
Obecny klub New York Red Bulls
Numer 17
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1997–2004
2004–2012
2012–
Milwall
Everton
New York Red Bulls
217 (52)
194 (54)
46 (13)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1994
2004
2004–
 Samoa U-20
 Australia IO
 Australia
2 (0)
3 (1)
70 (33)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 10 maja 2014 r.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13 czerwca 2014 r.

Timothy „Tim” Joel Cahill (ur. 6 grudnia 1979 w Sydney) – piłkarz australijski grający na pozycji pomocnika.

Rodzice Tima nie pochodzą z Australii: matka pochodzi z wysp Samoa, natomiast ojciec jest Anglikiem. Jako dziecko grał w klubie Balmain Police Boys Club, a był także graczem juniorskich zespołów Sydney United.

Millwall FC[edytuj | edytuj kod]

W 1997 roku Cahill wyprosił u rodziców wyjazd do Anglii, by mógł się tam rozwinąć piłkarsko. Trafił do londyńskiego zespołu, grającego w niższych ligach, Millwall FC. Z czasem stał się podstawowym graczem drużyny, w której przez cały pobyt rozegrał 250 meczów i zdobył 57 bramek. Dużym sukcesem był awans do finału Pucharu Anglii w sezonie 2003/2004, dzięki czemu drużyna Millwall pierwszy raz w historii awansowała do Pucharu UEFA. W lecie 2004 roku Cahill miał odejść do Crystal Palace, jednak w ostatniej chwili szef klubu, Simon Jordan, zablokował transfer, gdyż nie chciał płacić menedżerowi Cahilla. Tim trafił więc do Evertonu za 2 mln funtów.

Everton F.C.[edytuj | edytuj kod]

W Premier League Cahill debiutował 30 sierpnia 2004 roku w zremisowanym 0:0 meczu z Manchesterem United na Old Trafford. Tim znakomicie wprowadził się w Premier League i w pierwszym sezonie zdobył w lidze aż 10 goli i był jednym z najskuteczniejszych pomocników w lidze. Został uznany najlepszym piłkarzem sezonu 2004/2005 przez fanów Evertonu, a z zespołem The Toffees awansował do kwalifikacji Ligi Mistrzów. W sierpniu 2005 Cahill przedłużył kontrakt z Evertonem do 2010 roku. 18 stycznia 2006 roku zdobył gola w Pucharze Anglii przeciwko Millwall FC i zrezygnował ze specjalnych celebracji po jego zdobyciu tłumacząc, „że byłby to cios w twarz dla zespołu Millwall”.

Reprezentacja Australii[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Australii Cahill zadebiutował 30 marca 2004 roku w wygranym 1:0 meczu z reprezentacją RPA. Wcześniej zagrał w reprezentacji Samoa na poziomie Under-20, a miał wtedy 14 lat. Brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w 2000. W 2004 roku został wybrany Piłkarzem Roku Strefy Oceanii, dołączając do takich sław jak Christian Karembeu, Mark Viduka czy Harry Kewell. Zagrał w obu barażowych meczach z reprezentacją Urugwaju i pomógł reprezentacji Australii w awansie do finałów Mistrzostw Świata w Niemczech po dramatycznym konkursie rzutów karnych. Dzięki dobrej postawie w klubie i reprezentacji został oczywiście powołany przez Guusa Hiddinka do 23-osobowej kadry na same finały MŚ. W pierwszym meczu MŚ z reprezentacją Japonii Cahill pojawił się na boisku w 53 minucie, a w 84 oraz 89 dwukrotnie wpisał się na listę strzelców walnie przyczyniając się do historycznego pierwszego triumfu reprezentacji Australii w finałach Mistrzostw Świata. Cahill został także pierwszym piłkarzem, który zdobył bramkę dla Socceroos w historii MŚ. W kolejnych meczach Cahill wychodził już jako zawodnik podstawowej jedenastki. Pomógł w awansie do 1/8 finału, gdzie jednak Australijczycy przegrali 1:0 z Włochami po kontrowersyjnym rzucie karnym, podyktowanym w 95. minucie meczu. Jest jedynym australijskim piłkarzem który strzelał gole na trzech kolejnych Mundialach.

Kariera klubowa w liczbach[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1997/1998 Millwall FC Anglia  Second Division 1 0
1998/1999 Millwall FC Anglia  Second Division 36 6
1999/2000 Millwall FC Anglia  Second Division 45 12
2000/2001 Millwall FC Anglia  Second Division 41 9
2001/2002 Millwall FC Anglia  First Division 43 13
2002/2003 Millwall FC Anglia  First Division 11 3
2003/2004 Millwall FC Anglia  Football League Championship 40 9
2004/2005 Everton F.C. Anglia  Premier League 33 10
2005/2006 Everton F.C. Anglia  Premier League 32 6
2006/2007 Everton F.C. Anglia  Premier League 18 5
2007/2008 Everton F.C. Anglia  Premier League 18 7
2008/2009 Everton F.C. Anglia  Premier League 29 8
2009/2010 Everton F.C. Anglia  Premier League 33 8
2010/2011 Everton F.C. Anglia  Premier League 27 9
2011/2012 Everton F.C. Anglia  Premier League 35 2
2012 New York Red Bulls Stany Zjednoczone  MLS 12 1
2013 New York Red Bulls Stany Zjednoczone  MLS

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]