Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
piłka nożna Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014
Copa do Mundo de Futebol FIFA 2014
Gtk-go-back-ltr.svg MŚ 2010 MŚ 2018 Gtk-go-forward-ltr.svg
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2014
Dyscyplina piłka nożna
Organizator FIFA
Szczegóły turnieju
Gospodarz  Brazylia
Otwarcie 12 czerwca 2014, São Paulo
Zamknięcie (finał) 13 lipca 2014, Rio de Janeiro
Liczba drużyn 32 (z 5 konfederacji)
Liczba stadionów 12 (w 12 miastach)
I miejsce  Niemcy
II miejsce  Argentyna
III miejsce  Holandia
Statystyki turnieju
Liczba meczów 64
Liczba bramek 171 (2,67 na mecz)
Oglądalność 3429873 (53 592 na mecz)
Król strzelców Kolumbia James Rodríguez ( 6 goli )
Najlepszy zawodnik (MVP) Argentyna Lionel Messi
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Pancernik Fuleco – oficjalna maskotka mistrzostw świata w piłce nożnej 2014

XX Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej – rozgrywane były od 12 czerwca do 13 lipca 2014 roku w Brazylii[1]. Mistrzem Świata po raz czwarty w swojej historii zostały Niemcy, które pokonały po dogrywce Argentynę, jednocześnie zostając pierwszą w historii europejską drużyną która triumfowała w mistrzostwach organizowanych na kontynencie amerykańskim. Gospodarze zajęli 4. lokatę, przegrywając w meczu o 3. miejsce z Holandią.

7 marca 2004 roku FIFA ogłosiła, że zgodnie z polityką przyznawania praw organizacji mistrzostw przemiennie federacjom piłki nożnej na różnych kontynentach, mistrzostwa w 2014 roku odbędą się w Ameryce Południowej. 17 marca 2004 r. CONMEBOL (południowoamerykańska federacja piłki nożnej) jednogłośnie wybrała Brazylię jako swojego jedynego kandydata, jednak pod koniec 2006 roku gotowość organizacji tych rozgrywek zgłosiła także federacja kolumbijska. Ostatecznie jednak 13 kwietnia 2007 zrezygnowała ona z chęci organizacji Mistrzostw Świata 2014, a więc jedyną federacją wyrażającą gotowość organizacji tych rozgrywek była federacja brazylijska.

8 lipca 2010 roku FIFA zaprezentowała oficjalne logo mistrzostw[2]. 2 września 2012 roku ogłoszono, że oficjalna piłka mistrzostw będzie nosić nazwę Brazuca. Została ona zaprezentowana 3 grudnia 2013 roku, na trzy dni przed losowaniem fazy grupowej turnieju.

Gospodarz[edytuj | edytuj kod]

W dniu 30 października 2007 FIFA ogłosiła, że gospodarzem turnieju będzie Brazylia. Była to jedyna kandydatura po wycofaniu oferty kolumbijskiej. Brazylia zorganizowała mistrzostwa świata po raz drugi. Pierwszy raz była gospodarzem w 1950 r.

Przygotowania[edytuj | edytuj kod]

W 2009 r. ówczesny prezydent Lula da Silva stwierdził, że rząd brazylijski nie sfinansuje budowy stadionów, jednak będzie inwestował w infrastrukturę miast, które będą organizatorami spotkań podczas turnieju[3]. 21 stycznia 2012 szef FIFA, Joseph Blatter stwierdził, że przygotowania są na dalszym poziomie niż w Rosji, gdzie mundial odbędzie się w 2018. W listopadzie 2012 roku większość inwestycji związanych ze stadionami zrealizowana była w 50%, na części modernizowanych lub budowanych od podstaw stadionów prace ukończone były jednak nawet w 80%[4].

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Zakwalifikowane drużyny[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Grupa kwalifikacyjna Strefa kwalifikacyjna Liczba występów do tej pory Najlepszy wynik Ostatni występ
 Brazylia gospodarz CONMEBOL 20 (wszystkie) Mistrzostwo (1958, 1962, 1970, 1994, 2002) 2010
 Iran A AFC 4 Faza grupowa (1978, 1998, 2006,2014) 2006
 Korea Południowa A AFC 9 IV miejsce (2002) 2010
 Japonia B AFC 5 1/8 finału (2002, 2010) 2010
 Australia B AFC 4 1/8 finału (2006) 2010
 Wybrzeże Kości Słoniowej Trzecia runda CAF 3 Faza grupowa (2006, 2010,2014) 2010
 Nigeria Trzecia runda CAF 5 1/8 finału (1994, 1998,2014) 2010
 Kamerun Trzecia runda CAF 7 Ćwierćfinał (1990) 2010
 Ghana Trzecia runda CAF 3 Ćwierćfinał (2010) 2010
 Algieria Trzecia runda CAF 4 1/8 finału (2014) 2010
 Argentyna Runda finałowa CONMEBOL 16 Mistrzostwo (1978, 1986) 2010
 Kolumbia Runda finałowa CONMEBOL 5 Ćwierćfinał (2014) 1998
 Chile Runda finałowa CONMEBOL 9 III miejsce (1962) 2010
 Ekwador Runda finałowa CONMEBOL 3 1/8 finału (2006) 2006
 Stany Zjednoczone Runda finałowa CONCACAF 10 III miejsce (1930) 2010
 Kostaryka Runda finałowa CONCACAF 4 Ćwierćfinał (2014) 2006
 Honduras Runda finałowa CONCACAF 3 Faza grupowa (1982, 2010,2014) 2010
Belgia Belgia A UEFA 12 IV miejsce (1986) 2002
 Włochy B UEFA 18 Mistrzostwo (1934, 1938, 1982, 2006) 2010
 Niemcy C UEFA 18 Mistrzostwo (1954, 1974, 1990,2014) 2010
 Holandia D UEFA 10 II miejsce (1974, 1978, 2010) 2010
 Szwajcaria E UEFA 10 Ćwierćfinał (1934, 1938, 1954) 2010
 Rosja F UEFA 3 Faza grupowa (1994, 2002,2014) 2002
 Bośnia i Hercegowina G UEFA 1 Faza grupowa (2014)
 Anglia H UEFA 14 Mistrzostwo (1966) 2010
 Hiszpania I UEFA 14 Mistrzostwo (2010) 2010
 Chorwacja Baraż UEFA 4 III miejsce (1998) 2006
 Francja Baraż UEFA 14 Mistrzostwo (1998) 2010
 Grecja Baraż UEFA 3 1/8 finału (2014) 2010
 Portugalia Baraż UEFA 6 III miejsce (1966) 2010
 Meksyk Baraż interkontynentalny CONCACAF/OFC 15 Ćwierćfinał (1970, 1986) 2010
 Urugwaj Baraż interkontynentalny AFC/CONMEBOL 12 Mistrzostwo (1930, 1950) 2010

Miasta i stadiony[edytuj | edytuj kod]

Organizacją finałów mistrzostw świata w Brazylii zainteresowanych było 17 miast: São Paulo, Rio de Janeiro, Belo Horizonte, Porto Alegre, Brasília, Belém, Campo Grande, Cuiabá, Kurytyba, Florianópolis, Fortaleza, Goiânia, Manaus, Natal, Recife/Olinda (stadion będzie własnością obu miast), Rio Branco i Salvador[5]. Maceió zrezygnowało w styczniu 2009.

Zgodnie z zasadami FIFA każdy ze stadionów FIFA musi być zlokalizowany w innym mieście, a liczba miast organizujących turniej wynosi od 8 do 10. Mimo to 26 grudnia 2008 Brazylijczykom udało się uzyskać pozwolenie na wybranie 12 miast[6][7].

Ostateczną decyzje w sprawie wyboru miast ogłoszono 31 maja 2009.[8] Belém, Campo Grande, Florianópolis, Goiânia i Rio Branco zostały odrzucone.

Mecz otwarcia odbył się w São Paulo, mecz o 3 miejsce w Brasílii, zaś finał w Rio de Janeiro. W grupie reprezentacja gospodarzy zagrała na otwarcie w São Paulo, potem w Fortalezie, a na końcu w Brasíli. Ponadto na każdym ze stadionów były rozgrywane co najmniej 4 mecze[9].

Belo Horizonte Brasília Cuiabá Fortaleza
Mineirão
Pojemność: 58 170
Estádio Nacional
Pojemność: 69 349
Arena Pantanal
Pojemność: 41 112
Castelão
Pojemność: 60 342
Novo mineirão aérea.jpg Brasilia Stadium - June 2013.jpg Cuiaba Arena.jpg Fortaleza aerea arenacastelao.jpg
Kurytyba Manaus
Arena da Baixada
Pojemność: 39 631
Arena Amazônia
Pojemność: 40 549
Arenadabaixada2.jpg Arena Amazônia.jpg
Natal Porto Alegre
Arena das Dunas
Pojemność: 39 971
Estádio Beira-Rio
Pojemność: 43 394
Natal, Brazil - Arena das Dunas.jpg Portoalegre aerea arenabeirario.jpg
Recife Rio de Janeiro Salvador São Paulo
Cidade da Copa
Pojemność: 42 610
Maracanã
Pojemność: 74 738
Fonte Nova
Pojemność: 51 900
Arena Corinthians
Pojemność: 62 601
Arena Pernambuco Maracana Stadium June 2013.jpg Aerea Fontenova.jpg Arena Corinthians West Building.jpg

Sędziowie[edytuj | edytuj kod]

Konfederacja Sędzia Asystenci Żółte kartki Dwie żółte w jednym meczu zamienione na czerwoną Czerwone kartki
AFC Australia Benjamin Williams Australia Matthew Cream
Australia Hakan Anaz
14 1 1
Bahrajn Nawaf Szukr Allah Bahrajn Jasir Tulefat
Bahrajn Ibrahim Saleh
7 0 0
Japonia Yūichi Nishimura Japonia Tōru Sagara
Japonia Toshiyuki Nagi
4 0 0
Uzbekistan Ravshan Ermatov Uzbekistan Abduhamidullo Rasulov
Kirgistan Bachadyr Koczkarow
14 0 1
CAF Algieria Dżamal Hajmudi Algieria Abd al-Hakk Itszijali
Maroko Radwan Aszik
13 0 0
Gambia Bakary Gassama Kamerun Evarist Menkouande
Rwanda Félicien Kabanda
2 0 0
Wybrzeże Kości Słoniowej Noumandiez Doué Wybrzeże Kości Słoniowej Songuifolo Yéo
Burundi Jean-Claude Birumushahu
5 0 1
CONCACAF Meksyk Marco Rodríguez Meksyk Marvin Torrentera
Meksyk Marcos Quintero
7 0 1
Salwador Joel Aguilar Salwador William Torres
Salwador Juan Zumba
6 1 0
Stany Zjednoczone Mark Geiger Stany Zjednoczone Mark Hurd
Kanada Joe Fletcher
7 0 0
CONMEBOL Argentyna Nestor Pitana Argentyna Hernán Maidana
Argentyna Juan Pablo Belatti
8 0 0
Brazylia Sandro Ricci Brazylia Emerson De Carvalho
Brazylia Marcelo Van Gasse
9 1 0
Chile Enrique Osses Chile Carlos Astroza
Chile Sergio Román
6 0 0
Ekwador Carlos Vera Ekwador Christian Lescano
Ekwador Byron Romero
4 0 0
Kolumbia Wilmar Roldán Kolumbia Humberto Clavijo[10]
Kolumbia Eduardo Díaz
Ekwador Christian Lescano
5 0 0
OFC Nowa Zelandia Peter O'Leary Nowa Zelandia Jan-Hendrik Hintz
Nowa Zelandia Mark Rule
2 0 0
UEFA Anglia Howard Webb Anglia Mike Mullarkey
Anglia Darren Cann
9 0 0
Hiszpania Carlos Velasco Carballo Hiszpania Roberto Alonso Fernández
Hiszpania Juan Carlos Yuste Jiménez
8 0 0
Holandia Björn Kuipers Holandia Sander van Roekel
Holandia Erwin Zeinstra
5 0 0
Niemcy Felix Brych Niemcy Stefan Lupp
Niemcy Mark Borsch
6 0 1
Portugalia Pedro Proença Portugalia Berino Miranda
Portugalia Tiago Trigo
6 0 1
Serbia Milorad Mažić Serbia Milovan Ristić
Serbia Dalibor Djurdjević
3 0 1
Szwecja Jonas Eriksson Szwecja Mathias Clasenius
Szwecja Daniel Wärnmark
7 0 0
Turcja Cüneyt Çakır Turcja Bahattin Duran
Turcja Tarık Ongun
12 0 0
Włochy Nicola Rizzoli Włochy Renato Faverani
Włochy Andrea Stefani
13 0 0
Konfederacja Sędziowie rezerwowi Asystenci rezerwowi
AFC Iran Alireza Faghani Iran Hassan Kamranifa
CAF Kamerun Néant Alioum Senegal Djibril Camara
Republika Południowej Afryki Daniel Bennett Kenia Aden Marwa
CONCACAF Panama Roberto Moreno Stany Zjednoczone Eric Boria
Gwatemala Walter López Kostaryka Leonel Leal
CONMEBOL Peru Víctor Hugo Carrillo Paragwaj Rodney Aquino
OFC Tahiti Norbert Hauata Nowa Zelandia Mark Rule (mianowany asystentem podstawowym)
UEFA Norwegia Svein Oddvar Moen Norwegia Kim Haglund

Turniej[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Azja (AFC) – 4 miejsca plus 1 w barażach

Pierwsza faza eliminacji do Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii miała być połączona z Igrzyskami Pacyfiku 2011[11], jednak ostatecznie turniej ten nie został częścią eliminacji[12].

Koszyki[edytuj | edytuj kod]

Losowanie fazy grupowej Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014 odbyło się 6 grudnia 2013 roku o godz. 17:00 (Czasu środkowoeuropejskiego) w Salvador da Bahia. Ceremonię prowadzili Rodrigo Hilbert i Fernanda Lima.

Koszyk A Koszyk B Koszyk C Koszyk D

• Ze względu na zmianę zasad losowania (koszyk pierwszy jest rozstawiony wg rankingu FIFA) przeprowadzono losowanie specjalne z koszyka „X”, w wyniku czego Włochy zostały przeniesione z koszyka czwartego do koszyka drugiego, aby trafić do grupy z reprezentacją z Ameryki Płd. (w tym wypadku Urugwaj), znajdującej się w pierwszym koszyku.

Składy[edytuj | edytuj kod]

Faza grupowa[edytuj | edytuj kod]

Harmonogram spotkań został określony 20 października 2011 roku w siedzibie FIFA w Zurychu. 27 września 2012 roku, Komitet Wykonawczy FIFA ogłosił godziny rozgrywania meczów. Spotkania fazy grupowej były rozgrywane o 13:00, 16:00, 17:00, 18:00, 19:00 i 21:00 czasu lokalnego. Dziesięć z dwunastu miast-organizatorów znajduje się w strefie czasowej UTC-3 czasu zimowego, wyjątki to Cuiabá i Manaus, znajdujące się w strefie UTC-4 czasu zimowego.

O końcowej kolejności drużyn w każdej grupie decydują:

  1. Liczba punktów uzyskana przez drużyny we wszystkich meczach grupowych;
  2. Bilans bramek uzyskany we wszystkich meczach grupowych;
  3. Liczba goli strzelonych przez drużyny we wszystkich meczach grupowych.

Jeśli dwa lub więcej zespołów mają tyle samo punktów, taki sam stosunek bramek i taką samą liczbę bramek strzelonych, kolejność ustala się w następujący sposób:

a) liczba punktów uzyskanych w meczach między zainteresowanymi drużynami,

b) bilans bramek po meczach między zainteresowanymi drużynami,

c) liczba bramek strzelonych w meczach między zainteresowanymi drużynami,

d) losowanie przeprowadzone przez Komitet Wykonawczy FIFA.

Uwaga: W poniższym terminarzu turnieju podano czas lokalny UTC-3.

Legenda do tabelek:

  • Pkt – liczba punktów
  • M – liczba meczów
  • W – wygrane
  • R – remisy
  • P – porażki
  • Br+ – bramki zdobyte
  • Br− – bramki stracone
  • +/− – różnica bramek
awans do 1/8 finału
odpadnięcie z turnieju

Dwie pierwsze drużyny z każdej grupy awansują do dalszych gier.

Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Brazylia 7 3 2 1 0 7 2 +5
 Meksyk 7 3 2 1 0 4 1 +3
 Chorwacja 3 3 1 0 2 6 6 0
 Kamerun 0 3 0 0 3 1 9 −8
12 czerwca 2014
17:00
Brazylia  3:1
(1:1)
 Chorwacja Arena Corinthians, São Paulo  
Neymar Bramka 29'71' (k)
Oscar Bramka 90+1'
Raport Bramka 11' (sam.) Marcelo Widzów: 62 103
Sędzia: Japonia Yūichi Nishimura

13 czerwca 2014
18:00
Meksyk  1:0
(0:0)
 Kamerun Arena das Dunas, Natal  
Peralta Bramka 61' Raport Widzów: 39 216
Sędzia: Kolumbia Wilmar Roldán

17 czerwca 2014
16:00
Brazylia  0:0
(0:0)
 Meksyk Castelão, Fortaleza  
Raport Widzów: 60 342
Sędzia: Turcja Cüneyt Çakır

19 czerwca 2014
19:00[13]
Kamerun  0:4
(0:1)
 Chorwacja Arena Amazônia, Manaus  
Raport Bramka 11'Olić
Bramka 48' Perišić
Bramka 62'73' Mandžukić
Widzów: 39 962
Sędzia: Portugalia Pedro Proença

23 czerwca 2014
17:00
Kamerun  1:4
(1:2)
 Brazylia Estádio Nacional, Brasília  
Matip Bramka 26' Raport Bramka 17'35' Neymar
Bramka 49' Fred
Bramka 84' Fernandinho
Widzów: 69 112
Sędzia: Szwecja Jonas Eriksson

23 czerwca 2014
17:00
Chorwacja  1:3
(0:0)
 Meksyk Cidade da Copa, Recife  
Perišić Bramka 87' Raport Bramka 71' Márquez
Bramka 75' Guardado
Bramka 82' Hernández
Widzów: 41 212
Sędzia: Uzbekistan Ravshan Ermatov

Grupa B[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Holandia 9 3 3 0 0 10 3 +7
 Chile 6 3 2 0 1 5 3 +2
 Hiszpania 3 3 1 0 2 4 7 −3
 Australia 0 3 0 0 3 3 9 −6
13 czerwca 2014
16:00
Hiszpania  1:5
(1:1)
 Holandia Fonte Nova, Salvador  
Alonso Bramka 27' (k) Raport Bramka 44'72' van Persie
Bramka 53'80' Robben
Bramka 64' de Vrij
Widzów: 48 173
Sędzia: Włochy Nicola Rizzoli

14 czerwca 2014
19:00
Chile  3:1
(2:1)
 Australia Arena Pantanal, Cuiabá  
Sánchez Bramka 12'
Valdivia Bramka 14'
Beausejour Bramka 90+2'
Raport Bramka 35' Cahill Widzów: 40 275
Sędzia: Wybrzeże Kości Słoniowej Noumandiez Doué

18 czerwca 2014
18:00
Australia  2:3
(1:1)
 Holandia Estádio Beira-Rio, Porto Alegre  
Cahill Bramka 21'
Jedinak Bramka 54' (k)
Raport Bramka 20' Robben
Bramka 58' van Persie
Bramka 68' Depay
Widzów: 42 877
Sędzia: Algieria Dżamal Hajmudi

18 czerwca 2014
16:00
Hiszpania  0:2
(0:2)
 Chile Maracanã, Rio de Janeiro  
Raport Bramka 20' Vargas
Bramka 43' Aránguiz
Widzów: 74 101
Sędzia: Stany Zjednoczone Mark Geiger

23 czerwca 2014
18:00
Australia  0:3
(0:1)
 Hiszpania Arena de Baixada, Kurytyba  
Raport Bramka 36' Villa
Bramka 69' Torres
Bramka 82' Mata
Widzów: 39 375
Sędzia: Bahrajn Nawaf Szukr Allah

23 czerwca 2014
18:00
Holandia  2:0
(0:0)
 Chile Arena Corinthians, São Paulo  
Fer Bramka 77'
Depay Bramka 90+2'
Raport Widzów: 62 996
Sędzia: Gambia Bakary Gassama

Grupa C[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Kolumbia 9 3 3 0 0 9 2 +7
 Grecja 4 3 1 1 1 2 4 −2
 Wybrzeże Kości Słoniowej 3 3 1 0 2 4 5 −1
 Japonia 1 3 0 1 2 2 6 −4
14 czerwca 2014
18:00
Kolumbia  3:0
(1:0)
 Grecja Mineirão, Belo Horizonte  
Armero Bramka 5'
Gutiérrez Bramka 58'
Rodríguez Bramka 90+3'
Raport Widzów: 57 174
Sędzia: Stany Zjednoczone Mark Geiger

15 czerwca 2014
21:00
Wybrzeże Kości Słoniowej  2:1
(0:1)
 Japonia Cidade da Copa, Recife  
Bony Bramka 64'
Gervinho Bramka 66'
Raport Bramka 16' Honda Widzów: 40 267
Sędzia: Chile Enrique Osses

19 czerwca 2014
18:00
Kolumbia  2:1
(0:0)
 Wybrzeże Kości Słoniowej Estádio Nacional, Brasília  
Rodríguez Bramka 64'
Quintero Bramka 70'
Raport Bramka 73' Gervinho Widzów: 68 748
Sędzia: Anglia Howard Webb

20 czerwca 2014
19:00
Japonia  0:0
(0:0)
 Grecja Arena das Dunas, Natal  
Raport Widzów: 39 485
Sędzia: Salwador Joel Aguilar

24 czerwca 2014
17:00
Japonia  1:4
(1:1)
 Kolumbia Arena Pantanal, Cuiabá  
Okazaki Bramka 45+1' Raport Bramka 17' (k) Cuadrado
Bramka 55'82' Martínez
Bramka 90' Rodríguez
Widzów: 40 340
Sędzia: Portugalia Pedro Proença

24 czerwca 2014
17:00
Grecja  2:1
(1:0)
 Wybrzeże Kości Słoniowej Castelão, Fortaleza  
Samaris Bramka 42'
Samaras Bramka 90+3' (k)
Raport Bramka 74' Bony Widzów: 59 095
Sędzia: Ekwador Carlos Vera

Grupa D[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Kostaryka 7 3 2 1 0 4 1 +3
 Urugwaj 6 3 2 0 1 4 4 0
 Włochy 3 3 1 0 2 2 3 −1
 Anglia 1 3 0 1 2 2 4 −2
14 czerwca 2014
16:00
Urugwaj  1:3
(1:0)
 Kostaryka Castelão, Fortaleza  
Cavani Bramka 24' (k.) Raport Bramka 54' Campbell
Bramka 57' Duarte
Bramka 85' Ureña
Widzów: 58 679
Sędzia: Niemcy Felix Brych

15 czerwca 2014
19:00
Anglia  1:2
(1:1)
 Włochy Arena Amazônia, Manaus  
Sturridge Bramka 37' Raport Bramka 35' Marchisio
Bramka 50' Balotelli
Widzów: 39 800
Sędzia: Holandia Björn Kuipers

19 czerwca 2014
16:00
Urugwaj  2:1
(1:0)
 Anglia Arena Corinthians, São Paulo  
Suárez Bramka 39'85' Raport Bramka 75' Rooney Widzów: 62 575
Sędzia: Hiszpania Carlos Velasco Carballo

20 czerwca 2014
18:00
Włochy  0:1
(0:1)
 Kostaryka Cidade da Copa, Recife  
Raport Bramka 44' Ruiz Widzów: 40 285
Sędzia: Chile Enrique Osses

24 czerwca 2014
18:00
Włochy  0:1
(0:0)
 Urugwaj Arena das Dunas, Natal  
Raport Bramka 81' Godín Widzów: 39 706
Sędzia: Meksyk Marco Rodríguez

24 czerwca 2014
18:00
Kostaryka  0:0
(0:0)
 Anglia Mineirão, Belo Horizonte  
Raport Widzów: 57 823
Sędzia: Algieria Dżamal Hajmudi

Grupa E[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Francja 7 3 2 1 0 8 2 +6
 Szwajcaria 6 3 2 0 1 7 6 +1
 Ekwador 4 3 1 1 1 3 3 0
 Honduras 0 3 0 0 3 1 8 −7
15 czerwca 2014
18:00
Szwajcaria  2:1
(0:1)
 Ekwador Estádio Nacional, Brasília  
Mehmedi Bramka 48'
Seferović Bramka 90+3'
Raport Bramka 22' Valencia Widzów: 68 351
Sędzia: Uzbekistan Ravshan Ermatov

15 czerwca 2014
16:00
Francja  3:0
(1:0)
 Honduras Estádio Beira-Rio, Porto Alegre  
Benzema Bramka 45' (k)72'
Valladares Bramka 48' (sam.)
Raport Widzów: 43 012
Sędzia: Brazylia Sandro Ricci

20 czerwca 2014
16:00
Szwajcaria  2:5
(0:3)
 Francja Fonte Nova, Salvador  
Džemaili Bramka 81'
Xhaka Bramka 87'
Raport Bramka 17' Giroud
Bramka 18' Matuidi
Bramka 40' Valbuena
Bramka 67' Benzema
Bramka 73' Sissoko
Widzów: 51 003
Sędzia: Holandia Björn Kuipers

21 czerwca 2014
19:00
Honduras  1:2
(1:1)
 Ekwador Arena de Baixada, Kurytyba  
Costly Bramka 31' Raport Bramka 34'65' Valencia Widzów: 39 224
Sędzia: Australia Benjamin Williams

25 czerwca 2014
17:00
Honduras  0:3
(0:2)
 Szwajcaria Arena Amazônia, Manaus  
Raport Bramka 6'31'71' Shaqiri Widzów: 40 322
Sędzia: Argentyna Nestor Pitana

25 czerwca 2014
17:00
Ekwador  0:0
(0:0)
 Francja Maracanã, Rio de Janeiro  
Raport Widzów: 73 749
Sędzia: Wybrzeże Kości Słoniowej Noumandiez Doué

Grupa F[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Argentyna 9 3 3 0 0 6 3 +3
 Nigeria 4 3 1 1 1 3 3 0
 Bośnia i Hercegowina 3 3 1 0 2 4 4 0
 Iran 1 3 0 1 2 1 4 −3
15 czerwca 2014
19:00
Argentyna  2:1
(1:0)
 Bośnia i Hercegowina Maracanã, Rio de Janeiro  
Kolašinac Bramka 3' (sam.)
Messi Bramka 62'
Raport Bramka 84' Ibišević Widzów: 74 738
Sędzia: Salwador Joel Aguilar

16 czerwca 2014
16:00
Iran  0:0
(0:0)
 Nigeria Arena de Baixada, Kurytyba  
Raport Widzów: 39 061
Sędzia: Ekwador Carlos Vera

21 czerwca 2014
18:00
Argentyna  1:0
(0:0)
 Iran Mineirão, Belo Horizonte  
Messi Bramka 90+1' Raport Widzów: 57 698
Sędzia: Serbia Milorad Mažić

22 czerwca 2014
19:00
Nigeria  1:0
(1:0)
 Bośnia i Hercegowina Arena Pantanal, Cuiabá  
Odemwingie Bramka 29' Raport Widzów: 40 499
Sędzia: Nowa Zelandia Peter O'Leary

25 czerwca 2014
18:00
Nigeria  2:3
(1:2)
 Argentyna Estádio Beira-Rio, Porto Alegre  
Musa Bramka 4'47' Raport Bramka 3'45+1' Messi
Bramka 50' Rojo
Widzów: 43 285
Sędzia: Włochy Nicola Rizzoli

25 czerwca 2014
18:00
Bośnia i Hercegowina  3:1
(1:0)
 Iran Fonte Nova, Salvador  
Džeko Bramka 23'
Pjanić Bramka 59'
Vršajević Bramka 83'
Raport Bramka 82' Ghuczanneżad Widzów: 48 011
Sędzia: Hiszpania Carlos Velasco Carballo

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Niemcy 7 3 2 1 0 7 2 +5
 Stany Zjednoczone 4 3 1 1 1 4 4 0
 Portugalia 4 3 1 1 1 4 7 −3
 Ghana 1 3 0 1 2 4 6 −2
16 czerwca 2014
18:00
Niemcy  4:0
(3:0)
 Portugalia Fonte Nova, Salvador  
Müller Bramka 12' (k)45+1'78'
Hummels Bramka 32'
Raport Widzów: 51 061
Sędzia: Serbia Milorad Mažić

17 czerwca 2014
19:00
Ghana  1:2
(0:1)
 Stany Zjednoczone Arena das Dunas, Natal  
Ayew Bramka 82' Raport Bramka 1' Dempsey
Bramka 86' Brooks
Widzów: 39 760
Sędzia: Szwecja Jonas Eriksson

21 czerwca 2014
16:00
Niemcy  2:2
(0:0)
 Ghana Castelão, Fortaleza  
Götze Bramka 51'
Klose Bramka 71'
Raport Bramka 54' Ayew
Bramka 63' Gyan
Widzów: 59 621
Sędzia: Brazylia Sandro Ricci

23 czerwca 2014
19:00
Stany Zjednoczone  2:2
(0:1)
 Portugalia Arena Amazônia, Manaus  
Jones Bramka 64'
Dempsey Bramka 81'
Raport Bramka 5' Nani
Bramka 90+5' Varela
Widzów: 40 123
Sędzia: Argentyna Nestor Pitana

26 czerwca 2014
18:00
Stany Zjednoczone  0:1
(0:0)
 Niemcy Cidade da Copa, Recife  
Raport Bramka 55' Müller Widzów: 41 876
Sędzia: Uzbekistan Ravshan Ermatov

26 czerwca 2014
18:00
Portugalia  2:1
(1:0)
 Ghana Estádio Nacional, Brasília  
Boye Bramka 32' (sam.)
Ronaldo Bramka 80'
Raport Bramka 57' Gyan Widzów: 67 540
Sędzia: Bahrajn Nawaf Szukr Allah

Grupa H[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
Belgia Belgia 9 3 3 0 0 4 1 +3
 Algieria 4 3 1 1 1 6 5 +1
 Rosja 2 3 0 2 1 2 3 −1
 Korea Południowa 1 3 0 1 2 3 6 −3
17 czerwca 2014
18:00
Belgia Belgia 2:1
(0:1)
 Algieria Mineirão, Belo Horizonte  
Fellaini Bramka 70'
Mertens Bramka 80'
Raport Bramka 25' (k) Feghouli Widzów: 56 800
Sędzia: Meksyk Marco Rodriguez

18 czerwca 2014
19:00
Rosja  1:1
(0:0)
 Korea Południowa Arena Pantanal, Cuiabá  
Kierżakow Bramka 74' Raport Bramka 68' Lee Keun-ho Widzów: 37 603
Sędzia: Argentyna Nestor Pitana

22 czerwca 2014
18:00
Belgia Belgia 1:0
(0:0)
 Rosja Maracanã, Rio de Janeiro  
Origi Bramka 88' Raport Widzów: 73 819
Sędzia: Niemcy Felix Brych

22 czerwca 2014
16:00
Korea Południowa  2:4
(0:3)
 Algieria Estádio Beira-Rio, Porto Alegre  
Son Bramka 50'
Koo Bramka 72'
Raport Bramka 26' Slimani
Bramka 28' Halliche
Bramka 38' Djabou
Bramka 62' Brahimi
Widzów: 42 732
Sędzia: Kolumbia Wilmar Roldán

26 czerwca 2014
17:00
Korea Południowa  0:1
(0:0)
Belgia Belgia Arena Corinthians, São Paulo  
Raport Bramka 78' Vertonghen Widzów: 61 397
Sędzia: Australia Benjamin Williams

26 czerwca 2014
17:00
Algieria  1:1
(0:1)
 Rosja Arena de Baixada, Kurytyba  
Slimani Bramka 60' Raport Bramka 6' Kokorin Widzów: 39 311
Sędzia: Turcja Cüneyt Çakır

Faza pucharowa[edytuj | edytuj kod]

1/8 finału Ćwierćfinały Półfinały Finał
                                   
  28 czerwca – Belo Horizonte            
A  Brazylia Chorwacja Meksyk Kamerun 1A   Brazylia  1(3)
  4 lipca – Fortaleza
B  Hiszpania Holandia Chile Australia 2B   Chile  1(2)  
    Brazylia  2
28 czerwca – Rio de Janeiro
    Kolumbia  1  
C  Kolumbia Grecja Wybrzeże Kości Słoniowej Japonia 1C   Kolumbia  2
  8 lipca – Belo Horizonte
D  Urugwaj Kostaryka Anglia Włochy 2D   Urugwaj  0  
    Brazylia  1
30 czerwca – Brasília
    Niemcy  7  
E  Szwajcaria Ekwador Francja Honduras 1E   Francja  2
  4 lipca – Rio de Janeiro
F  Argentyna Bośnia i Hercegowina Iran Nigeria 2F   Nigeria  0  
    Francja  0
30 czerwca – Porto Alegre
    Niemcy  1  
G  Niemcy Portugalia Ghana Stany Zjednoczone 1G   Niemcy  2
  13 lipca – Rio de Janeiro
H  Belgia Algieria Rosja Korea Południowa 2H   Algieria  1  
    Niemcy  1
29 czerwca – Fortaleza
    Argentyna  0
B  Hiszpania Holandia Chile Australia 1B   Holandia  2
  5 lipca – Salvador
A  Brazylia Chorwacja Meksyk Kamerun 2A   Meksyk  1  
    Holandia  0(4)
29 czerwca – Recife
    Kostaryka  0(3)  
D  Urugwaj Kostaryka Anglia Włochy 1D   Kostaryka  1(5)
  9 lipca – São Paulo
C  Kolumbia Grecja Wybrzeże Kości Słoniowej Japonia 2C   Grecja  1(3)  
    Holandia  0(2)
1 lipca – São Paulo
    Argentyna  0(4)   Mecz o 3. miejsce
F  Argentyna Bośnia i Hercegowina Iran Nigeria 1F   Argentyna  1
  5 lipca – Brasília 12 lipca – Brasília
E  Szwajcaria Ekwador Francja Honduras 2E   Szwajcaria  0  
    Argentyna  1   Brazylia  0
1 lipca – Salvador
   Belgia Belgia  0     Holandia  3
H  Belgia Algieria Rosja Korea Południowa 1H  Belgia Belgia  2
 
G  Niemcy Portugalia Ghana Stany Zjednoczone 2G   Stany Zjednoczone  1  
 

UWAGA: W nawiasach podane są wyniki po rzutach karnych.

1/8 finału[edytuj | edytuj kod]


Mecz 49 28 czerwca 2014
18:00
Brazylia  1:1 po dogrywce
k. 3:2
(1:1, 1:1)
 Chile Mineirão, Belo Horizonte  
David Luiz Bramka 18' Raport Bramka 32' Sánchez Widzów: 57 714
Sędzia: Anglia Howard Webb
    Rzuty karne  
David Luiz Karny
Willian Pudło
Marcelo Karny
Hulk Pudło
Neymar Karny
Pudło Mauricio Pinilla
Pudło Alexis Sánchez
Karny Charles Aránguiz
Karny Marcelo Díaz
Pudło Gonzalo Jara

Mecz 50 28 czerwca 2014
17:00
Kolumbia  2:0
(1:0)
 Urugwaj Maracanã, Rio de Janeiro  
Rodríguez Bramka 28'50' Raport Widzów: 73 804
Sędzia: Holandia Björn Kuipers

Mecz 51 29 czerwca 2014
18:00
Holandia  2:1
(0:0)
 Meksyk Castelão, Fortaleza  
Sneijder Bramka 88'
Huntelaar Bramka 90+4' (k.)
Raport Bramka 48' dos Santos Widzów: 58 817
Sędzia: Portugalia Pedro Proença

Mecz 52 29 czerwca 2014
17:00
Kostaryka  1:1 po dogrywce
k. 5:3
(0:0, 1:1)
 Grecja Cidade da Copa, Recife  
Ruiz Bramka 52' Raport Bramka 90+1' Papastathopoulos Widzów: 41 242
Sędzia: Australia Benjamin Williams
    Rzuty karne  
Celso Borges Karny
Bryan Ruiz Karny
Giancarlo González Karny
Joel Campbell Karny
Michael Umaña Karny
Karny Konstantinos Mitroglou
Karny Lazaros Christodoulopoulos
Karny José Holebas
Pudło Theofanis Gekas

Mecz 53 30 czerwca 2014
18:00
Francja  2:0
(0:0)
 Nigeria Estádio Nacional, Brasília  
Pogba Bramka 79'
Yobo Bramka 90+1' (sam.)
Raport Widzów: 67 882
Sędzia: Stany Zjednoczone Mark Geiger

Mecz 54 30 czerwca 2014
17:00
Niemcy  2:1 po dogrywce
(0:0, 0:0)
 Algieria Estádio Beira-Rio, Porto Alegre  
Schürrle Bramka 92'
Özil Bramka 119'
Raport Bramka 120+1' Djabou Widzów: 43 063
Sędzia: Brazylia Sandro Ricci

Mecz 55 1 lipca 2014
18:00
Argentyna  1:0 po dogrywce
(0:0, 0:0)
 Szwajcaria Arena Corinthians, São Paulo  
Di MaríaBramka 118' Raport Widzów: 63 255
Sędzia: Szwecja Jonas Eriksson

Mecz 56 1 lipca 2014
17:00
Belgia Belgia 2:1 po dogrywce
(0:0, 0:0)
 Stany Zjednoczone Fonte Nova, Salvador  
De Bruyne Bramka 93'
Lukaku Bramka 105'
Raport Bramka 107' Green Widzów: 51 227
Sędzia: Algieria Dżamal Hajmudi

Ćwierćfinały[edytuj | edytuj kod]

Mecz 58 4 lipca 2014
18:00
Francja  0:1
(0:1)
 Niemcy Maracanã, Rio de Janeiro  
Raport Bramka 13' Hummels Widzów: 74 240
Sędzia: Argentyna Nestor Pitana

Mecz 57 4 lipca 2014
17:00
Brazylia  2:1
(1:0)
 Kolumbia Castelão, Fortaleza  
Silva Bramka 7'
Luiz Bramka 69'
Raport Bramka 80' (k.) Rodríguez Widzów: 60 342
Sędzia: Hiszpania Carlos Velasco Carballo

Mecz 60 5 lipca 2014
18:00
Argentyna  1:0
(1:0)
Belgia Belgia Estádio Nacional, Brasília  
Higuaín Bramka 8' Raport Widzów: 68 551
Sędzia: Włochy Nicola Rizzoli

Mecz 59 5 lipca 2014
17:00
Holandia  0:0 po dogrywce
k. 4:3
(0:0, 0:0)
 Kostaryka Fonte Nova, Salvador  
Raport Widzów: 51 179
Sędzia: Uzbekistan Ravshan Ermatov
    Rzuty karne  
Robin van Persie Karny
Arjen Robben Karny
Wesley Sneijder Karny
Dirk Kuijt Karny
Karny Celso Borges
Pudło Bryan Ruiz
KarnyGiancarlo González
Karny Christian Bolaños
Pudło Michael Umaña

Półfinały[edytuj | edytuj kod]

Mecz 61 8 lipca 2014
17:00
Brazylia  1:7
(0:5)
 Niemcy Mineirão, Belo Horizonte  
Oscar Bramka 90' Raport Bramka 11' Müller
Bramka 23' Klose
Bramka 24'26' Kroos
Bramka 29' Khedira
Bramka 69'79' Schürrle
Widzów: 58 141
Sędzia: Meksyk Marco Rodríguez

Mecz 62 9 lipca 2014
17:00
Holandia  0:0 po dogrywce
k. 2:4
(0:0, 0:0)
 Argentyna Arena Corinthians, São Paulo  
Raport Widzów: 63 267
Sędzia: Turcja Cüneyt Çakır
    Rzuty karne  
Ron Vlaar Pudło
Arjen Robben Karny
Wesley Sneijder Pudło
Dirk Kuijt Karny
Karny Lionel Messi
Karny Ezequiel Garay
Karny Sergio Agüero
Karny Maxi Rodríguez

Mecz o 3. miejsce[edytuj | edytuj kod]

Mecz 63 12 lipca 2014
17:00
Brazylia  0:3
(0:2)
 Holandia Estádio Nacional, Brasília  
Raport Bramka 3' (k.) van Persie
Bramka 17' Blind
Bramka 90+1' Wijnaldum
Widzów: 68 034
Sędzia: Algieria Dżamal Hajmudi

Finał[edytuj | edytuj kod]

Mecz 64 13 lipca 2014
16:00
Niemcy  1:0 po dogrywce
(0:0, 0:0)
 Argentyna Maracanã, Rio de Janeiro  
Götze Bramka 113' Raport Widzów: 74 738
Sędzia: Włochy Nicola Rizzoli

 

MISTRZ ŚWIATA 2014

Niemcy

NIEMCY
 CZWARTY TYTUŁ

Strzelcy[edytuj | edytuj kod]

  • Bramki z serii rzutów karnych nie są wliczane do klasyfikacji strzelców. Informacje na temat autorów tych goli znajdą się wyłącznie przy opisie meczu.

6 goli

5 goli

4 gole

3 gole

2 gole

1 gol

Gole samobójcze

Hat-tricki[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Złota Piłka
Złoty But
Złote Rękawice
Najlepszy Młody Zawodnik
FIFA Fair Play
Argentyna Lionel Messi Kolumbia James Rodríguez Niemcy Manuel Neuer Francja Paul Pogba  Kolumbia

Źródło:[14]

Kartki[edytuj | edytuj kod]

Yellow card.svg Red card.svg
185 10

Klasyfikacja końcowa[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Reprezentacja Punkty Bramki +/− Bramki zdobyte
Gold medal icon.svg  Niemcy 19 +14 18
Silver medal icon.svg  Argentyna 16 +4 8
Bronze medal icon.svg  Holandia 17 +11 15
4.  Brazylia 11 −3 11
Wyeliminowane w ćwierćfinale
5.  Kolumbia 12 +8 12
6. Belgia Belgia 12 +3 6
7.  Francja 10 +7 10
8.  Kostaryka 9 +3 5
Wyeliminowane w 1/8 finału
9.  Chile 7 +2 6
10.  Meksyk 7 +2 5
11.  Szwajcaria 6 0 7
12.  Urugwaj 6 −2 4
13.  Grecja 5 −2 3
14.  Algieria 4 0 7
15.  Stany Zjednoczone 4 −1 5
16.  Nigeria 4 −2 3
Wyeliminowane w fazie grupowej
17.  Ekwador 4 0 3
18.  Portugalia 4 −3 4
19.  Chorwacja 3 0 6
20.  Bośnia i Hercegowina 3 0 4
21.  Wybrzeże Kości Słoniowej 3 −1 4
22.  Włochy 3 −1 2
23.  Hiszpania 3 −3 4
24.  Rosja 2 −1 2
25.  Ghana 1 −2 4
26.  Anglia 1 −2 2
27.  Korea Południowa 1 −3 3
28.  Iran 1 −3 1
29.  Japonia 1 −4 2
30.  Australia 0 −6 3
31.  Honduras 0 −7 1
32.  Kamerun 0 −8 1

Maskotka[edytuj | edytuj kod]

Oficjalną maskotką turnieju został Fuleco. Pancernik kulowaty – gatunek zagrożony i występujący wyłącznie na obszarze Brazylii. Jego imię pochodzi od słów „futebol” (piłka nożna) i „ecologia” (ekologia).

Oficjalna piosenka mistrzostw[edytuj | edytuj kod]

Hymnem mundialu został utwór „We Are One (Ole Ola)” autorstwa Pitbulla nagrany wspólnie z Jennifer Lopez i Claudią Leitte[16].

Kary dla piłkarzy[edytuj | edytuj kod]

  • W 40. minucie spotkania między Kamerunem i Chorwacją (0:4), kameruński zawodnik Alex Song, brutalnie uderzył w plecy Chorwata Mario Mandžukicia za co otrzymał czerwoną kartkę. FIFA zdecydowała, że piłkarz za swoje zachowanie będzie pauzował przez trzy mecze[17].
  • Podczas meczu fazy grupowej pomiędzy Urugwajem i Włochami (1:0), rozegranego 24 czerwca, reprezentant Urugwaju Luis Suárez ugryzł w 78. minucie swojego rywala Giorgio Chielliniego. Meksykański sędzia nie ukarał Suáreza za ten incydent, ale FIFA wszczęła przeciwko niemu postępowanie[18]. W efekcie zawodnik został zdyskwalifikowany na dziewięć meczów w reprezentacji oraz wykluczony z jakiejkolwiek aktywności piłkarskiej na okres czterech miesięcy. Wymierzono mu także grzywnę w wysokości 100 tys. franków szwajcarskich (ok. 300 tys. złotych)[19].

Ciekawostki i rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • Niemcy w tych mistrzostwach ustanowili nowy rekord największej liczby podań w historii. Wymienili 3754 podań, czyli o jedno więcej od Hiszpanów na poprzednim mundialu.
  • W turnieju padło 171 bramek. O 26 więcej niż na poprzednim czempionacie. Tym samym został wyrównany rekord z roku 1998, kiedy to na mistrzostwach we Francji strzelono również 171 goli.
  • Reprezentant Niemiec Sami Khedira został trzecim zawodnikiem, który w tym samym sezonie wygrał Puchar Świata i Ligę Mistrzów. Wcześniej dokonali tego Francuz Christian Karembeu (1998) i Brazylijczyk Roberto Carlos (2002).
  • Podczas finału zanotowano bardzo dużą obecność celebrytów. Z wysokości trybun poczynania piłkarzy obserwowali m.in. kanclerz Niemiec Angela Merkel, prezydent Niemiec Joachim Gauck, prezydent Rosji Władimir Putin, prezydent Brazylii Dilma Rousseff, prezydent FIFA Sepp Blatter, prezydent UEFA Michel Platini oraz byli piłkarze jak Christian Vieri, David Beckham, czy Carles Puyol, który miał zaszczyt wnieść puchar na stadion.
  • Niemcy zdobyli swój czwarty tytuł mistrzowski tym samym doganiając Włochy. Wciąż najwięcej tytułów ma Brazylia (5).
  • Niemcy zdobyli puchar po 24 latach (ostatni w 1990 r.). Jest to trzeci taki przypadek. Wcześniej tyle samo lat czekać musiała Brazylia (1970 – 1994) i Włochy (1982 – 2006).
  • Niemcy po raz pierwszy w historii zostali mistrzami świata jako reprezentacja zjednoczonego kraju, w której po 1990 pojawili się także zawodnicy urodzeni i wychowani na obszarze Niemieckiej Republiki Demokratycznej, kiedy to państwo istniało (trzy poprzednie tytuły mistrzowskie zdobywała jako reprezentacja Republiki Federalnej Niemiec). Toni Kroos (ur. 4 stycznia 1990 w Greifswald) był jedynym piłkarzem w niemieckiej kadrze na Mundial urodzonym na terytorium ówczesnej NRD.
  • W półfinale reprezentacja Brazylii uległa Niemcom 1:7. Jest to największa piłkarska klęska tego kraju od roku 1920, kiedy to ulegli 0:6 Urugwajowi.
  • W meczu półfinałowym z Brazylią w 23. minucie spotkania Miroslav Klose strzelił swojego 16. gola na mundialu i ustanowił nowy rekord bramek strzelonych na mundialu przez jednego zawodnika, który należał wcześniej do Brazylijczyka Ronaldo. Klose wyrównał wcześniej ten rekord w meczu fazy grupowej z Ghaną (zremisowanym 2:2).
  • Niemcy awansując do półfinału zostały pierwszą reprezentacją, która dokonała tego cztery razy z rzędu. Równocześnie awansując do finału, dzięki czemu miały zapewniony co najmniej srebrny medal, zostały pierwszą reprezentacją, która stanęła na podium na czterech kolejnych mistrzostwach.
  • Niemcy awansowały do finału po raz ósmy w historii, stając się pierwszą reprezentacją, która tego dokonała.
  • Niemcy są pierwszą reprezentacją z Europy, która zdobyła Mistrzostwo Świata podczas mundialu rozgrywanego na kontynencie amerykańskim.
  • Reprezentacje Niemiec i Brazylii na tych mistrzostwach zostali pierwszymi w historii zespołami które rozegrały co najmniej 100 meczów w historii mistrzostw świata w piłce nożnej. Jako pierwsza swój jubileuszowy 100. mecz w historii swoich występów na MŚ rozegrała reprezentacja Niemiec grając przeciwko reprezentacji Portugalii (Niemcy wygrali ten mecz 4:0). Brazylia swoje 100. spotkanie w historii swoich występów na MŚ rozegrała przeciwko reprezentacji Kamerunowi (Brazylia wygrała ten mecz 4:1).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy