Tomasz Mathea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Mathea
Tomasz Mathea
 admirał floty  admirał floty
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1955
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby od 1978
Siły zbrojne POL Marynarka Wojenna.svg Marynarka Wojenna RP
Jednostki 9 FOW, dOP
Stanowiska Dowódca Marynarki Wojennej
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Morski Krzyż Zasługi Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju" Srebrny Krzyż "Za Zasługi dla ZHP" Medal Pro Patria Odznaka Złota z Gwiazdą "Za szczególne zasługi dla ZŻWP" Złoty Medal "Za Zasługi dla Związku Oficerów Rezerwy RP" Odznaka honorowa "Za zasługi dla Związku Inwalidów Wojennych RP" Odznaka honorowa "Za Zasługi dla Klubów Oficerów Rezerwy LOK" Komandor Orderu Białej Róży (Finlandia) Oficer Legii Honorowej (Francja)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Tomasz Mathea (ur. 30 kwietnia 1955 w Warszawie) – polski admirał floty i inżynier techniki nawigacji, morski oficer pokładowy okrętów podwodnych, były Dowódca Marynarki Wojennej.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

W latach 1974-1978 był podchorążym Wydziału Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, po ukończeniu której otrzymał stopień podporucznika marynarki i tytuł magistra inżyniera nawigatora[1]. Jest również absolwentem studiów podyplomowych w Akademii Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie (1988), Królewskiej Akademii Sztabu Marynarki Wojennej Wielkiej Brytanii w Londynie (1995), Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (1996) oraz Narodowym Uniwersytecie Obrony Stanów Zjednoczonych Ameryki w Waszyngtonie (2003).

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Po promocji oficerskiej odbył staż okrętowy i w 1980 skierowano go do dywizjonu Okrętów Podwodnych 3 Flotylli Okrętów w Gdyni, gdzie służył na okrętach podwodnych projektu 613, początkowo jako dowódca działu broni podwodnej ORP "Sokół", a od 1984 zastępca dowódcy ORP "Bielik". W 1988 został szefem Sztabu dywizjonu Okrętów Podwodnych. Od 1991 do 1994 dowodził dywizjonem Okrętów Podwodnych, a od 1995 był starszym specjalistą w Oddziale Operacyjnym Sztabu Marynarki Wojennej. W 1996 został zastępcą dowódcy ds. szkolenia w 3 Flotylli Okrętów. W latach 1998-2000 pełnił funkcję szefa Szefostwa Szkolenia Morskiego – zastępcy szefa Szkolenia Marynarki Wojennej. Od połowy 2000 dowodził 9 Flotyllą Obrony Wybrzeża w Helu, a w 2003 objął posadę szefa Generalnego Zarządu Planowania Strategicznego P-5 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie. Od 2004 do 2006 był szefem Logistyki Marynarki Wojennej, po czym wyznaczono go zastępcą szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

24 czerwca 2010 Marszałek Sejmu wykonujący obowiązki Prezydenta RP, Bronisław Komorowski mianował go z dniem 25 czerwca 2010 na stanowisko dowódcy Marynarki Wojennej[2][3][4][5]. Na stanowisku dowódcy MW zastąpił wiceadmirała Andrzeja Karwetę, który zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie smoleńskiej.

17 grudnia 2013 roku w Belwederze Prezydent RP Bronisław Komorowski wręczył mu akt zwolnienia ze stanowiska Dowódcy Marynarki Wojennej[6][7][8].

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Interesuje się literaturą historyczną, jest żonaty, ma syna, absolwenta Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu.

W lutym 2007 dziennik "Fakt", a w czerwcu tego samego roku dziennik "Rzeczpospolita" opublikowały artykuły na temat rzekomego udziału syna wiceadm. Tomasza Mathei w pozorowaniu egzekucji, które miało mieć miejsce na przełomie 2002 i 2003 podczas jego studiów w WSOWL; sugerowano przy tym, że postępowanie w tej sprawie jest celowo utrudniane wskutek wpływów ojca[21]. Sugestiom tym wiceadm. Mathea zdecydowanie zaprzeczył[22][23]. Ostatecznie ustalono, iż syna adm. Tomasza Mathei nie było na zdjęciach, które przedstawiały tzw. "zabawy z bronią" bądź były "pozorowaniem egzekucji"; nie skierowano też wobec syna żadnych zarzutów w tej sprawie, ponieważ nie było do tego podstaw[24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komorowski, Nawrot, Zalewski, Księga absolwentów uczelni polskiej marynarki wojennej, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2007
  2. M.P. z 2010 r. Nr 53, poz. 726
  3. Nominacja Dowódcy Marynarki Wojennej. mw.mil.pl, 25 czerwca 2010.
  4. Nowy Dowódca Marynarki Wojennej. wp.mil.pl, 25 czerwca 2010.
  5. Tomasz Mathea nowym dowódcą Marynarki Wojennej. gazeta.pl, 25 czerwca 2010.
  6. Nominacje dla nowych dowódców. polska-zbrojna.pl, 17 grudnia 2013. [dostęp 17 grudnia 2013].
  7. Uroczystość wręczenia aktu mianowania Dowódcy Generalnemu RSZ. prezydent.pl, 17 grudnia 2013. [dostęp 17 grudnia 2013].
  8. Prezydent RP wręczył akt mianowania Dowódcy Generalnemu RSZ. bbn.gov.pl, 17 grudnia 2013. [dostęp 17 grudnia 2013].
  9. M.P. z 2001 r. Nr 28, poz. 471
  10. M.P. z 2003 r. Nr 42, poz. 610 – pkt 15.
  11. M.P. z 2009 r. Nr 30, poz. 423 – pkt I.
  12. M.P. z 2011 r. Nr 19, poz. 195 – pkt 1.
  13. M.P. z 2005 r. Nr 8, poz. 117 – pkt 2.
  14. M.P. z 2012 r. Nr 0, poz. 975 – pkt 36.
  15. Nominacje i odznaczenia na dziedzińcu Pałacu. prezydent.pl, 15 sierpnia 2012. [dostęp 15 sierpnia 2012].
  16. IX Zjazd Delegatów Związku Żołnierzy Wojska Polskiego woj. pomorskiego. 22blot.wp.mil.pl, 18 maja 2013. [dostęp 3 grudnia 2013].
  17. IX ZJAZD DELEGATÓW ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO. amw.gdynia.pl, 28 maja 2013. [dostęp 3 grudnia 2013].
  18. Medal „Pro Patria” dla Dowódcy Marynarki Wojennej. mw.mil.pl, 21 grudnia 2012. [dostęp 21 grudnia 2012].
  19. Order Białej Róży dla Dowódcy MW. mw.mil.pl, 27 maja 2013. [dostęp 30 maja 2013].
  20. Legia Honorowa dla polskiego admirała. polska-zbrojna.pl, 9 lipca 2013. [dostęp 9 lipca 2013].
  21. Rzeczpospolita 12 czerwca 2007
  22. Sztab Generalny Wojska Polskiego, 12 czerwca 2007
  23. portal "Interia", 12 czerwca 2007
  24. Oficjalna informacja kmdr por. Bartosza Zajdy, rzecznika prasowego Dowódcy Marynarki Wojennej OTRS #2012120610012681

Poprzednik
kontradm. Marian Prudzienica
Logo 9 Flotylli Obrony Wybrzeża.svg dowódca
9 Flotylli Obrony Wybrzeża

20002002
Logo 9 Flotylli Obrony Wybrzeża.svg Następca
kontradm. Andrzej Rosiński
Poprzednik
cz. p.o. wiceadm. Waldemar Głuszko
POL Flaga D-ca MW.svg Dowódca Marynarki Wojennej
20102013
POL Flaga D-ca MW.svg Następca
likwidacja stanowiska;
kompetencje przejętę przez Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych