Tour de France 1999

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
kolarstwo szosowe Tour de France 1999
Gtk-go-back-ltr.svg 1998 2000 Gtk-go-forward-ltr.svg
Trasa Tour de France 1999
Trasa Tour de France 1999
Data 325 lipca 1999
Etapów 20 (21)
Dystans 3690 km
Czas zwycięzcy 91 h 32' 16"
(40,273 km/h)
Zgłoszenia 180 kolarzy
Ukończyło wyścig 141 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Brak
Drugie miejsce Szwajcaria Alex Zülle
Trzecie miejsce Hiszpania Fernando Escartín
Pozostałe klasyfikacje
Górska Francja Richard Virenque
Punktowa Niemcy Erik Zabel
Młodzieżowa Francja Benoît Salmon
Najaktywniejszych Francja Jacky Durand
Drużynowa Hiszpania Banesto

86. Tour de France rozpoczął się 3 lipca w historycznym parku rozrywki Puy du Fou w departamencie Wandea, a zakończył 25 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów, w tym: 11 etapów płaskich, 3 etapów górzystych, 4 etapów górskich i 3 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 3690 km.

Klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikację generalną wygrał Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Szwajcara Alexa Zülle i Hiszpana Fernando Escartína. Niemiec Erik Zabel wygrał klasyfikację punktową, Francuz Richard Virenque wygrał klasyfikację górską, a jego rodak - Christophe Rinero był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny Francuz, Jacky Durand[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była hiszpańska drużyna Banesto.

Doping[edytuj | edytuj kod]

Po aferze dopingowej w poprzedniej edycji TdF organizatorzy wykluczyli ze startu Richarda Virenque, Laurenta Roux i Philippe'a Gaumonta, a także całą ekipę TVM[2]. Ekipa Polti, której kolarzem był Virenque odwołała się do Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI) i ostatecznie kolarz został dopuszczony do startu[3].

Kolumbijczyk José Castelblanco z drużyny Kelme, Hiszpan Manuel Beltrán z Banesto i Duńczyk Bo Hamburger z Cantina Tollo nie przeszli testów antydopingowych podczas wyścigu[4]. W 2013 roku komitet antydopingowy w ramach senatu francuskiego opublikował raport zawierający wyniki kontroli antydopingowych przeprowadzonych podczas Tour de France w latach 1998 i 1999. Z raportu tego wynika, iż 13 z 20 pozytywnych wyników należało do sześciu kolarzy: Lance'a Armstronga, Kevina Livingstona, Manuela Beltrána, José Castelblanco, Bo Hamburgera i Wladimira Bellego. Poza 20 pozytywnymi wynikami, 34 próbki dały wynik negatywny, a pozostałe 30 nie dały jednoznacznego wyniku, z uwagi na degradację próbek[5]. Armstrongowi nie odebrano zwycięstwa, ponieważ w 1999 roku nie istniała jeszcze wiarygodna metoda wykrywania EPO w moczu zawodników[6].

Dopiero w 2012 roku Amerykanin został dożywotnio zdyskwalifikowany przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie wyniki Armstronga od 1 sierpnia 1998 roku[7]. Mimo to jeden z najpoważniejszych rywali Amerykanina, Niemiec Jan Ullrich stwierdził, że Armstrongowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[8].

Drużyny[edytuj | edytuj kod]

W tej edycji TdF wzięło udział 20[9] drużyn:

Etapy[edytuj | edytuj kod]

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P 3 lipca Puy du Fou History.gif ITT 6,8 km Stany Zjednoczone Lance Armstrong
1 4 lipca MontaiguChallans 208,0 km Estonia Jaan Kirsipuu
2 5 lipca ChallansSaint-Nazaire 176,0 km Belgia Tom Steels
3 6 lipca NantesLaval 194,5 km Belgia Tom Steels
4 7 lipca LavalBlois 191,0 km Włochy Mario Cipollini
5 8 lipca BonnevalAmiens 233,5 km Włochy Mario Cipollini
6 9 lipca AmiensMaubeuge 171,5 km Włochy Mario Cipollini
7 10 lipca Avesnes-sur-HelpeThionville 227,0 km Włochy Mario Cipollini
8 11 lipca MetzMetz History.gif ITT 56,5 km Stany Zjednoczone Lance Armstrong
12 lipca Dzień przerwy
9 13 lipca Le Grand-BornandSestriere 213,5 km Stany Zjednoczone Lance Armstrong
10 14 lipca SestriereAlpe d'Huez 220,5 km Włochy Giuseppe Guerini
11 15 lipca Le Bourg-d'OisansSaint-Étienne 198,5 km Belgia Ludo Dierckxsens
12 16 lipca Saint-GalmierSaint-Flour 201,5 km Hiszpania David Etxebarria
13 17 lipca Saint-FlourAlbi 236,5 km Włochy Salvatore Commesso
14 18 lipca CastresSaint-Gaudens 199,0 km Rosja Dmitrij Konyszew
19 lipca Dzień przerwy
15 20 lipca Saint-GaudensPiau-Engaly 173,0 km Hiszpania Fernando Escartín
16 21 lipca LannemezanPau 192,0 km Hiszpania David Etxebarria
17 22 lipca MourenxBordeaux 200,0 km Belgia Tom Steels
18 23 lipca JonzacFuturoscope 187,0 km Włochy Giampaolo Mondini
19 24 lipca FuturoscopeFuturoscope History.gif ITT 57,0 km Stany Zjednoczone Lance Armstrong
20 25 lipca ArpajonParyż (Champs-Élysées) 143,5 km Australia Robbie McEwen

Liderzy klasyfikacji po etapach[edytuj | edytuj kod]

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
Jersey yellow.svg
Klasyfikacja górska
Jersey polkadot.svg
Klasyfikacja punktowa
Jersey green.svg
Klasyfikacja młodzieżowa
Jersey white.svg
Klasyfikacja drużynowa
Jersey yellow number.svg
P Lance Armstrong Lance Armstrong Mariano Piccoli Lance Armstrong Rik Verbrugghe US Postal
1 Jaan Kirsipuu Jaan Kirsipuu
2 Tom Steels Jaan Kirsipuu Christian Vande Velde
3 Tom Steels
4 Mario Cipollini
5 Mario Cipollini
6 Mario Cipollini
7 Mario Cipollini
8 Lance Armstrong Lance Armstrong Magnus Bäckstedt
9 Lance Armstrong Richard Virenque Stuart O'Grady Benoît Salmon
10 Giuseppe Guerini ONCE
11 Ludo Dierckxsens Festina
12 David Etxebarria Erik Zabel
13 Salvatore Commesso ONCE
14 Dmitrij Konyszew Festina
15 Fernando Escartín Banesto
16 David Etxebarria
17 Tom Steels
18 Gianpaolo Mondini
19 Lance Armstrong
20 Robbie McEwen
Klasyfikacja końcowa Lance Armstrong Richard Virenque Erik Zabel Benoît Salmon Banesto

Parokrotnie podczas tej edycji TdF jeden kolarz prowadził jednocześnie w więcej niż jednej klasyfikacji:

  • na etapie 1. Lance Armstrong włożył żółtą koszulkę, a Alex Zülle, drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapach 3, 4, 5 i 6 Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Tom Steels drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapie 7, Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Erik Zabel drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.
  • na etapie 8, Jaan Kirsipuu włożył żółtą koszulkę, a Mario Cipollini drugi w klasyfikacji punktowej, zieloną.

Klasyfikacje końcowe[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja generalna[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1. Stany Zjednoczone Lance Armstrong Jersey yellow.svg US Postal 91 h 32' 16"
2. Szwajcaria Alex Zülle Banesto +7' 37"
3. Hiszpania Fernando Escartín Kelme +10' 26"
4. Szwajcaria Laurent Dufaux Saeco +14' 43"
5. Hiszpania Ángel Casero Vitalicio +15' 11"
6. Hiszpania Abraham Olano ONCE +16' 47"
7. Włochy Daniele Nardello Mapei +17' 02"
8. Francja Richard Virenque Polti +17' 28"
9. Włochy Wladimir Belli Festina +17' 37""
10. Włochy Andrea Peron ONCE +23' 10"

Klasyfikacja punktowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1. Niemcy Erik Zabel Green jersey Telekom 327
2. Australia Stuart O'Grady Crédit Agricole 275
3. Francja Christophe Capelle Big Mat 196
4. Belgia Tom Steels Mapei 188
5. Francja François Simon Crédit Agricole 186

Klasyfikacja górska[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1. Francja Richard Virenque Jersey polkadot.svg Polti 279
2. Włochy Alberto Elli Telekom 226
3. Włochy Mariano Piccoli Lampre 205
4. Hiszpania Fernando Escartín Kelme 194
5. Stany Zjednoczone Lance Armstrong US Postal 193

Klasyfikacja młodzieżowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1. Francja Benoit Salmon Jersey white.svg Casino 92 h 01' 15"
2. Belgia Mario Aerts Lotto +10' 22"
3. Hiszpania Francisco Tomas García Vitalico +16' 32"
4. Hiszpania Francisco Mancebo Banesto +21' 32"
5. Hiszpania Luis Pérez ONCE +23' 54"

Klasyfikacja drużynowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Drużyna Czas
1. Hiszpania Banesto 275 h 05' 21"
2. Hiszpania ONCE +8' 16"
3. Francja Festina-Lotus +16' 13"
4. Hiszpania Kelme +23' 48"
5. Włochy Mapei +24' 13"

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]