Tour de France 1987

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
kolarstwo szosowe Tour de France 1987
Gtk-go-back-ltr.svg 1986 1988 Gtk-go-forward-ltr.svg
Data 126 lipca 1987
Etapów 25 (26)
Dystans 4231 km
Czas zwycięzcy 115 h 27' 42"
(37,294 km/h)
Zgłoszenia 207 kolarzy
Ukończyło wyścig 135 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Irlandia Stephen Roche
Drugie miejsce Hiszpania Pedro Delgado
Trzecie miejsce Francja Jean-François Bernard
Pozostałe klasyfikacje
Górska Kolumbia Luis Herrera
Punktowa Holandia Jean-Paul van Poppel
Sprinterska Francja Gilbert Duclos-Lassalle
Młodzieżowa Meksyk Raúl Alcalá
Kombinowana Francja Jean-François Bernard
Najaktywniejszych Francja Régis Clère
Drużynowa Francja Système U
Drużynowa punktowa Francja Système U

74. Tour de France rozpoczął się 1 lipca w Berlinie, a zakończył się 26 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 22 etapów, w tym: 10 etapów płaskich, 8 etapów górskich i 5 etapów jazdy indywidualnej na czas. Cała trasa liczyła 4231 km.

Klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikację generalną wygrał Irlandczyk Stephen Roche, wyprzedzając Hiszpana Pedro Delgado i Francuza Jeana-François Bernarda. Roche został tym samym pierwszym kolarzem z Wysp Brytyjskich, który wygrał Wielka Pętlę. Klasyfikację górską wygrał Kolumbijczyk Luis Herrera, punktową Holender Jean-Paul van Poppel, sprinterską Francuz Gilbert Duclos-Lassalle, kombinowaną jego rodak – Jean-François Bernard, a młodzieżową Meksykanin Raúl Alcalá. Najaktywniejszym kolarzem został kolejny reprezentant gospodarzy, Régis Clère[1]. W obu klasyfikacjach drużynowych najlepsza była francuska drużyna Système U[2].

Zwycięzca poprzedniej edycji, Amerykanin Greg LeMond nie wystartował w 1987 roku z powodu wypadku.

Po zakończeniu pierwszego etapu tej edycji prowadzenie w klasyfikacji generalnej objął Polak, Lech Piasecki, którzy został pierwszym kolarzem z bloku wschodniego, który nosił maillot jaune. Podczas tej edycji Touru koszulka ośmiokrotnie zmieniała właściciela, co było nowym rekordem.

Zmiany w stosunku do poprzednich edycji[edytuj | edytuj kod]

W 1987 roku zmieniono zasady klasyfikacji młodzieżowej. W latach 1983-1986 była to w zasadzie klasyfikacja debiutantów, w której liczono wyniki tylko tych kolarzy, którzy startowali w TdF po raz pierwszy w karierze. Od 1987 roku klasyfikację tą otwarto dla wszystkich kolarzy poniżej 25 roku życia.

Zmniejszono także liczbę zawodników w poszczególnych ekipach z 10 do 9, by dopuścić więcej drużyn do startu[3].

Doping[edytuj | edytuj kod]

Podczas Tour de France testy dopingowe trzech kolarzy dały wynik pozytywny: Dietrich Thurau z RFN stosował nandrolon, a Włosi Guido Bontempi i Silvano Contini wspomagali się testosteronem[4].

Drużyny[edytuj | edytuj kod]

W tej edycji TdF wzięły udział 23[5] drużyny:

  • Teka
  • Ryalco-Postobón
  • RMO
  • Caja Rural
  • Fagor
  • Café de Colombia
  • Superconfex
  • Panasonic
  • Del Tongo-Colnago
  • KAS-Miko
  • Joker
  • 7-Eleven
  • Roland
  • Brianzoli-Chateau d'Ax
  • ANC-Halfords

Etapy[edytuj | edytuj kod]

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
P 1 lipca Niemcy Zachodnie Berlin Zachodni History.gif ITT 6,1 km Holandia Jelle Nijdam
1 2 lipca Niemcy Zachodnie Berlin Zachodni 105,5 km Holandia Nico Verhoeven
2 2 lipca Niemcy Zachodnie Berlin Zachodni History.gif TTT 40,5 km Włochy Carrera
3 4 lipca Niemcy Zachodnie KarlsruheNiemcy Zachodnie Stuttgart 219,0 km Portugalia Acácio da Silva
4 5 lipca Niemcy Zachodnie StuttgartNiemcy Zachodnie Pforzheim 79,0 km Belgia Herman Frison
5 5 lipca Niemcy Zachodnie PforzheimStrasbourg 112,5 km Belgia Marc Sergeant
6 6 lipca StrasbourgÉpinal 169,0 km Francja Christophe Lavainne
7 7 lipca ÉpinalTroyes 211,0 km Hiszpania Manuel Jorge Domínguez[6]
8 8 lipca TroyesÉpinay-sous-Sénart 205,5 km Holandia Jean-Paul van Poppel
9 9 lipca OrléansRenazé 260,0 km Holandia Adrie van der Poel
10 10 lipca SaumurFuturoscope History.gif ITT 87,5 km Irlandia Stephen Roche
11 11 lipca PoitiersChaumeil 206,0 km Francja Martial Gayant
12 12 lipca BriveBordeaux 228,0 km Stany Zjednoczone Davis Phinney
13 13 lipca BayonnePau 219,0 km Holandia Erik Breukink
14 14 lipca PauLuz Ardiden 166,0 km Norwegia Dag Otto Lauritzen
15 15 lipca TarbesBlagnac 164,0 km Niemcy Zachodnie Rolf Gölz
16 16 lipca BlagnacMillau 216,5 km Francja Régis Clère
17 17 lipca MillauAwinion 239,0 km Holandia Jean-Paul van Poppel
18 lipca Dzień przerwy
18 19 lipca CarpentrasMont Ventoux History.gif ITT 36,5 km Francja Jean-François Bernard
19 20 lipca ValréasVillard-de-Lans 185,0 km Hiszpania Pedro Delgado
20 21 lipca Villard-de-LansAlpe d'Huez 201,0 km Hiszpania Federico Echave
21 22 lipca Le Bourg-d'OisansLa Plagne 185,5 km Francja Laurent Fignon
22 23 lipca La PlagneMorzine 186,0 km Hiszpania Eduardo Chozas
23 24 lipca Saint-Julien-en-GenevoisDijon 224,5 km Francja Régis Clère
24 25 lipca Dijon History.gif ITT 38,0 km Francja Jean-François Bernard
25 26 lipca CréteilParyż (Champs-Élysées) 192,0 km Stany Zjednoczone Jeff Pierce

Liderzy klasyfikacji po etapach[edytuj | edytuj kod]

Etap Zwycięzca Klasyfikacja generalna
Jersey yellow.svg
Klasyfikacja punktowa
Jersey green.svg
Klasyfikacja górska
Jersey polkadot.svg
Klasyfikacja kombinowana
Jersey combined.svg
Klasyfikacja sprinterska
Jersey red.svg
Klasyfikacja młodzieżowa
Jersey white.svg
Klasyfikacja drużynowa
Jersey yellow number.svg
Klasyfikacja drużynowa punktowa
Jersey yellow number.svg
P Jelle Nijdam Jelle Nijdam Jelle Nijdam brak Jelle Nijdam brak brak Carrera Carrera
1 Nico Verhoeven Lech Piasecki Lech Piasecki Gilbert Duclos-Lasalle Dietrich Thurau Jean-Claude Colotti Del Tongo Roland
2 Carrera Erik Breukink Giovanni Bottoia Carrera
3 Acácio da Silva Erich Maechler Acacio da Silva Frédéric Brun Bruno Cornilet Gilbert Duclos-Lasalle Système U
4 Herman Frison Jörg Müller Dietrich Thurau
5 Marc Sergeant
6 Christophe Lavainne Bruno Wojtinek Hendrik Devos Christophe Lavainne Christophe Lavainne
7 Manuel Jorge Domínguez Jean-Paul van Poppel Raúl Alcalá
8 Jean-Paul van Poppel
9 Adrie van der Poel
10 Stephen Roche Charly Mottet Bruno Cornilet
11 Martial Gayant Martial Gayant PDM
12 Davis Phinney
13 Erik Breukink Charly Mottet Erik Breukink Jean-François Bernard Panasonic
14 Dag Otto Lauritzen Luis Herrera Raúl Alcalá Eleven-Hoonved
15 Rolf Gölz PDM
16 Régis Clère Raúl Alcalá Gilbert Duclos-Lasalle Eleven-Hoonved
17 Jean-Paul van Poppel Luis Herrera PDM
18 Jean-François Bernard Jean-François Bernard Eleven-Hoonved
19 Pedro Delgado Stephen Roche PDM
20 Federico Echave Pedro Delgado Eleven-Hoonved
21 Laurent Fignon
22 Eduardo Chozas Stephen Roche Système U
23 Régis Clère Jean-Paul van Poppel
24 Jean-François Bernard Stephen Roche Stephen Roche
25 Jeff Pierce Jean-Paul van Poppel
Klasyfikacja końcowa Stephen Roche Jean-Paul van Poppel Luis Herrera Raúl Alcalá Jean-François Bernard Gilbert Duclos-Lasalle Système U Système U

Klasyfikacje końcowe[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja generalna[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1. Irlandia Stephen Roche Jersey yellow.svg Carrera 115 h 27' 42"
2. Hiszpania Pedro Delgado PDM +40"
3. Francja Jean-François Bernard La Vie Claire +2' 13"
4. Francja Charly Mottet Système U +6' 40"
5. Kolumbia Luis Herrera Café de Colombia +9' 32"
6. Kolumbia Fabio Parra Café de Colombia +16' 53"
7. Francja Laurent Fignon Système U +18' 24"
8. Hiszpania Anselmo Fuerte BH +18' 33"
9. Meksyk Raúl Alcalá 7-Eleven +21' 49"
10. Hiszpania Marino Lejarreta Orbea +26' 13"

Klasyfikacja punktowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1. Holandia Jean-Paul van Poppel Green jersey Superconfex 263
2. Irlandia Stephen Roche Carrera 247
3. Hiszpania Pedro Delgado PDM 228
4. Francja Jean-François Bernard La Vie Claire 201
5. Belgia Jozef Lieckens Joker-Emerxil 195

Klasyfikacja górska[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1. Kolumbia Luis Herrera Jersey polkadot.svg Café de Colombia 452
2. Hiszpania Anselmo Fuerte BH 314
3. Meksyk Raúl Alcalá 7-Eleven 277
4. Hiszpania Pedro Delgado PDM 224
5. Kolumbia Fabio Parra Café de Colombia 180

Klasyfikacja młodzieżowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1. Meksyk Raúl Alcalá Jersey white.svg 7-Eleven 115 h 49' 31"
2. Holandia Erik Breukink Panasonic +31' 46"
3. Francja Gilles Sanders KAS +59' 08"
4. Dania Jesper Skibby Colnago +59' 24"
5. Hiszpania José Sanchis Orbea +1 h 08' 17"

Klasyfikacja sprinterska[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1. Francja Gilbert Duclos-Lassalle Jersey red.svg Z-Peugeot 249
2. Holandia Jean-Paul van Poppel Superconfex 178
3. Francja Régis Clère Teka 142
4. Irlandia Martin Earley Fagor 100
5. Holandia Teun van Vliet Panasonic 70

Klasyfikacja kombinowana[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1. Francja Jean-François Bernard Jersey combined.svg La Vie Claire 72
2. Francja Laurent Fignon Système U 70
3. Irlandia Stephen Roche Carrera 69
4. Kolumbia Luis Herrera Café de Colombia 65
5. Hiszpania Anselmo Fuerte BH 65

Klasyfikacja drużynowa punktowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Drużyna Punkty
1. Francja Système U 1790
2. Holandia PDM 1804
3. Stany Zjednoczone 7-Eleven 1821
4. Holandia Panasonic 1863
5. Hiszpania BH 2670

Klasyfikacja drużynowa[edytuj | edytuj kod]

Pozycja Drużyna Czas
1. Francja Système U 346 h 44' 02"
2. Kolumbia Café Colombia +38' 20"
3. Hiszpania BH +56' 02"
4. Francja Fagor +1 h 07' 54"
5. Francja La Vie Claire +1 h 28' 54"

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]