Tung molukański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilczomleczowate
Starr 020803-0119 Aleurites moluccana.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd malpigiowce
Rodzina wilczomleczowate
Rodzaj Aleurites
Gatunek tung molukański
Nazwa systematyczna
Aleurites moluccanus (L.) Willd.
Sp. pl. 4(1):590. 1805
Synonimy

Jatropha moluccana (L.)

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Tung molukański (Aleurites moluccanus ), nazywany także tungowcem molukańskim, dwuguzem trzyłatowym, kroplanem trzyłatowym, kukui – gatunek drzewa z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Prawdopodobnie pochodzi z Malezji. Jest obecnie uprawiany w licznych krajach tropikalnych i subtropikalnych. Olej kukui zawiera dużą ilość nienasyconych kwasów tłuszczowych (przede wszystkim kwas linolowy). Kwiaty barwy białej.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo o wysokości do 15 m.
Liście
Sercowatojajowate lub trzyklapowe
Kwiaty
Drobne i liczne, zebrane w szczytowe wiechy. Mają dwudzielny kielich i 5 białawych płatków. Są rozdzielnopłciwe; męskie mają 20 pręcików, żeńskie 1 słupek.
Owoc
Okrągły, o średnicy do 5 cm, zawierający 3 duże pestki.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Z nasion zwanych bankulami uzyskuje się olej bankul. Używany jest on głównie do wyrobu pokostów i mydła. Wyciąg ma właściwości wygładzające, uspokajające, regenerujące, stabilizujące. Jest składnikiem łatwo wchłanialnym, zwiększającym odporność skóry na czynniki zewnętrzne (posiada naturalny filtr przeciwsłoneczny), łagodzi podrażnienia. Rozgniecione nasiona, zawierające ok. 60% tłuszczu są używane także do oświetlania. Coraz częściej kukui wykorzystuje się do produkcji biżuterii z powodu bardzo małej wagi.
  • Nasiona wykorzystuje się w kuchni indonezyjskiej (znane jako kemiri), malajskiej (buah keras) i hawajskiej.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.