Tung molukański
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wilczomleczowate | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | malpigiowce |
| Rodzina | wilczomleczowate |
| Rodzaj | Aleurites |
| Gatunek | tung molukański |
| Nazwa systematyczna | |
| Aleurites moluccanus (L.) Willd. Sp. pl. 4(1):590. 1805 |
|
| Synonimy | |
|
Jatropha moluccana (L.) |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Tung molukański (Aleurites moluccanus ), nazywany także tungowcem molukańskim, dwuguzem trzyłatowym, kroplanem trzyłatowym, kukui – gatunek drzewa z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Prawdopodobnie pochodzi z Malezji. Jest obecnie uprawiany w licznych krajach tropikalnych i subtropikalnych. Olej kukui zawiera dużą ilość nienasyconych kwasów tłuszczowych (przede wszystkim kwas linolowy). Kwiaty barwy białej.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Drzewo o wysokości do 15 m.
- Liście
- Sercowatojajowate lub trzyklapowe
- Kwiaty
- Drobne i liczne, zebrane w szczytowe wiechy. Mają dwudzielny kielich i 5 białawych płatków. Są rozdzielnopłciwe; męskie mają 20 pręcików, żeńskie 1 słupek.
- Owoc
- Okrągły, o średnicy do 5 cm, zawierający 3 duże pestki.
[edytuj] Zastosowanie
- Z nasion zwanych bankulami uzyskuje się olej bankul. Używany jest on głównie do wyrobu pokostów i mydła. Wyciąg ma właściwości wygładzające, uspokajające, regenerujące, stabilizujące. Jest składnikiem łatwo wchłanialnym, zwiększającym odporność skóry na czynniki zewnętrzne (posiada naturalny filtr przeciwsłoneczny), łagodzi podrażnienia. Rozgniecione nasiona, zawierające ok. 60% tłuszczu są używane także do oświetlania. Coraz częściej kukui wykorzystuje się do produkcji biżuterii z powodu bardzo małej wagi.
- Nasiona wykorzystuje się w kuchni indonezyjskiej (znane jako kemiri), malajskiej (buah keras) i hawajskiej.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-14].
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
