Twierdzenie Banacha-Steinhausa
Twierdzenie Banacha-Steinhausa (zasada jednostajnej ograniczoności) – twierdzenie analizy funkcjonalnej mówiące, w swym klasycznym sformułowaniu, że granica punktowa ciągu operatorów liniowych i jednakowo ciągłych między przestrzeniami Banacha jest ciągłym operatorem liniowym. Twierdzenie Banacha-Steinhausa można sforumułować ogólniej, aby uwypuklić istotność założeń wersji klasycznej.
Pierwszy dowód twierdzenia przedstawili w 1927 roku Stefan Banach i Hugo Steinhaus[1].
Spis treści |
[edytuj] Jednakowa ciągłość
Dalej
i
oznaczać będą ustalone przestrzenie liniowo-topologiczne. Rodzinę
przekształceń liniowych przestrzeni
w przestrzeń
nazywa się jednakowo ciągłą, gdy dla każdego otoczenia zera
istnieje takie otoczenie zera
, że
dla każdego
. W przypadku gdy
i
są przestrzeniami unormowanymi, to rodzina
jest jednakowo ciągła wtedy i tylko wtedy, gdy
.
[edytuj] Twierdzenie Banacha-Steinhausa
Niech
będzie rodziną przekształceń liniowych przestrzeni
w przestrzeń
. Jeżeli zbiór
jest podzbiorem drugiej kategorii przestrzeni
, to
jest rodziną jednakowo ciągłą oraz zbiór
jest całą przestrzenią.
[edytuj] Wnioski
- Twierdzenie Baire'a mówi, że przestrzenie metryczne zupełne są (w sobie) drugiej kategorii. Używając twierdzenia Baire'a, można udowodnić, że jeżeli X jest F-przestrzenią oraz dla każdego punktu x przestrzeni X zbiór
jest ograniczony, to
jest rodziną jednakowo ciągłą. - Jeżeli X jest F-przestrzenią oraz
jest ciągiem operatorów liniowych i jednakowo ciągłych określonych na przestrzeni X i o wartościach w przestrzeni Y, który jest punktowo zbieżny do przekształcenia
, to przekształcenie
jest operatorem liniowym i ciągłym. - Twierdzenia Banacha-Steinhausa używa się do dowodu faktu, że każdy słabo ograniczony podzbiór przestrzeni liniowo-topologicznej lokalnie wypukłej jest ograniczony (tzn. ograniczony w sensie wyjściowej topologii przestrzeni).
Przypisy
- ↑ Stefan Banach, Hugo Steinhaus. Sur le principe de la condensation de singularités. „Fundamenta Mathematicae”, s. 50–61, 1927.
[edytuj] Bibliografia
- Walter Rudin: Analiza Funkcjonalna. Warszawa: PWN, 2009, s. 55-56.

.
jest ograniczony, to
jest ciągiem operatorów liniowych i jednakowo ciągłych określonych na przestrzeni X i o wartościach w przestrzeni Y, który jest punktowo zbieżny do przekształcenia
, to przekształcenie
jest operatorem liniowym i ciągłym.