Twierdzenie Nortona
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł od 2012-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Twierdzenie Nortona (inaczej: twierdzenie o zastępczym źródle prądu) dotyczy obwodów elektrycznych.
Treść twierdzenia:
- Każdy liniowy dwójnik aktywny można przedstawić w postaci źródła prądu elektrycznego. Natężenie prądu źródłowego równe jest prądowi płynącemu w bezoporowym przewodzie, zwierającym zaciski dwójnika aktywnego, zaś rezystancja wewnętrzna tego źródła jest równa rezystancji tego dwójnika po usunięciu wszystkich źródeł energii.
Twierdzenie Nortona jest uzupełnieniem twierdzenia Thevenina, pozwala ono rozpatrywać dwójnik jako źródło prądowe, a nie napięciowe, choć zależności matematyczne są podobne.
Twierdzenie mówi o tym, że dowolny układ złożony z mieszaniny źródeł prądowych i rezystorów można zastąpić jednym źródłem prądowym i jednym rezystorem połączonym równolegle, przy czym prąd wypadkowy Iw będzie równy prądowi płynącemu w pierwotnym układzie, a rezystancja wypadkowa Rw będzie to rezystancja widoczna od rozwartych zacisków, przy zwartym źródle napięciowym i rozwartym prądowym.
|
|||||||||||||||||
