Konduktancja
Z Wikipedii
Konduktancja (przewodność elektryczna) jest odwrotnością rezystancji. Jest więc miarą podatności elementu na przepływ prądu elektrycznego.
Zwyczajowo konduktancję oznacza się symbolem G (wielka litera G).
Jednostką konduktancji w układzie SI jest simens (1 S).
Miarą podatności materiału na przepływ prądu elektrycznego jest konduktywność. Dla znanych wymiarów geometrycznych przewodnika i konduktywność materiału, z jakiego został wykonany, jego konduktancję określa wzór:
,
gdzie: l - długość przewodnika, S - pole przekroju poprzecznego elementu, σ - konduktywność (przewodność właściwa) materiału.
Należy dodać że powyższy wzór działa tylko dla układów makroskopowych. W wypadku układów mezoskopowych wielkość ta wyraża się inaczej. Dla idealnego drutu kwantowego wyraża się ona wzorem:
,
gdzie: e - ładunek elementarny, h - stała Plancka, N liczba otwartych kanałów. Jak widać w tym wypadku nie ma zależności wprost od geometrii układu, jedynie od ilości otwartych kanałów przewodności. Ilość ta z kolei zależy skokowo od rozmiarów poprzecznych przewodnika. Teorię opisującą to zjawisko podał w 1957 roku R. Landauer.
Konduktancja dotyczy obwodów prądu stałego, a w obwodach prądu zmiennego tylko elementów rezystancyjnych (rezystor). Uogólnieniem i rozwinięciem pojęcia konduktancji na elementy pojemnościowe (kondensator) i indukcyjne (cewka) jest admitancja.
Impedancja (Z) - oporność całkowita • Rezystancja (R) - oporność czynna • Reaktancja (X) - oporność bierna
Admitancja (Y) - przewodność całkowita • Konduktancja (G) - przewodność czynna • Susceptancja (B) - przewodność bierna
Rezystywność (ρ) - oporność właściwa • Konduktywność (σ) - przewodność właściwa
Impedancja wejściowa • Impedancja wyjściowa
Kapacytancja (XC) - reaktancja pojemnościowa • Pojemność elektryczna (C) • Kondensator
Induktancja (XL) - reaktancja indukcyjna • Indukcyjność (L) • Cewka
