Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
International Civil Aviation Organization (ICAO)
Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego
Flaga ICAO
Flaga ICAO
Siedziba Kanada Montreal
Sekretarz Generalny Raymond Benjamin
Utworzenie 4 kwietnia 1947
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona organizacji
Podpisywanie aktu powołującego ICAO, Chicago 1944
Siedziba główna organizacji, Montreal 2008

Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ang. International Civil Aviation Organization, ICAO), jest odpowiedzialna za opracowywanie i wdrażanie międzynarodowych przepisów regulujących bezpieczeństwo ruchu lotniczego i ekonomię transportu lotniczego.

ICAO została powołana w 1944 r. na mocy konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Na jej siedzibę wybrano Montreal. Faktyczną działalność rozpoczęła 4 kwietnia 1947 r. jako wyspecjalizowana agenda działająca w systemie Narodów Zjednoczonych (ONZ). Polska była jednym z krajów, które 7 grudnia 1944 r. podpisały Konwencję chicagowską. Dokumenty ratyfikacyjne strona polska złożyła 4 kwietnia 1947 r., ale z uwagi na sytuację polityczną aż do 1957 r. nie mogła brać udziału w pracach ICAO. Polska weszła w skład ICAO ostatecznie w momenie ratyfikacji konwencji, tj. 20 listopada 1958[1].

Głównymi organami ICAO są: Zgromadzenie, Rada oraz Sekretariat. Na czele Rady stoi Przewodniczący, natomiast nadzór nad Sekretariatem sprawuje Sekretarz Generalny.

Członkami ICAO jest 191 państw[2]. Celem działalności ICAO określonym w art. 44 konwencji chicagowskiej jest „rozwijanie zasad i techniki międzynarodowej żeglugi powietrznej oraz popieranie planowania i rozwoju międzynarodowego przewozu lotniczego”. W praktyce najważniejszymi elementami działalności ICAO są:

  • ustanawianie międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, ułatwień i ochrony środowiska w lotnictwie cywilnym, procedur dla służb żeglugi powietrznej oraz innych dokumentów o charakterze podręczników, wytycznych czy zbiorów najlepszych praktyk;
  • promowanie liberalizacji rynku międzynarodowego transportu lotniczego, publikowanie danych i analiz statystycznych oraz wydawanie niewiążących zaleceń i wytycznych dotyczących regulacji ekonomicznej tego rynku;
  • rozwój międzynarodowego prawa lotniczego poprzez pracę Komitetu Prawnego ICAO oraz organizowanie konferencji dyplomatycznych w sprawie przyjęcia umów międzynarodowych, dotyczących m.in. przestępstw przeciwko międzynarodowemu lotnictwu cywilnemu czy odszkodowań;
  • realizowanie projektów pomocy technicznej na zlecenie państw członkowskich;
  • kontrola przestrzegania międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania w formie audytów nadzoru nad bezpieczeństwem i ochroną lotnictwa cywilnego w państwach członkowskich;
  • prowadzenie badań, studiów i analiz prowadzących do rozwoju lotnictwa cywilnego.

Biura regionalne[edytuj | edytuj kod]

ICAO posiada siedem biur regionalnych obejmujących swym zasięgiem dziewięć regionów:

Lista Przewodniczących Rady[edytuj | edytuj kod]

Lista Sekretarzy Generalnych[edytuj | edytuj kod]

  • Albert Roper (Francja) (1944-1951)
  • Carl Ljungberg (Szwecja) (1952-1959)
  • Ronald MacAllister Macdonnell (Kanada) (1959-1964)
  • Bernardus Tielman Twigt (Holandia) (1964-1970)
  • Assad Kotaite (Liban) (1970-1976)
  • Yves Lambert (Francja) (1976-1988)
  • Shivinder Singh Sidhu (Indie) (1988-1991)
  • Philippe Rochat (Szwajcaria) (1991-1997)
  • Renato Claudio Costa Pereira (Brazylia) (1997-2003)
  • Taïeb Chérif (Algeria) (2003-2009)
  • Raymond Benjamin (Francja) (2009-obecnie)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [1]
  2. Lista państw (PDF), dostęp 2013-05-08