UNDOF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Budynek Kwatery Głównej w Camp Faouar

Siły Rozdzielająco-Obserwacyjne ONZ (ang. United Nations Disengagement Observer Forces, UNDOF) – siły pokojowe powołane przez ONZ po przyjęciu rezolucji nr 350 Sekretarza Generalnego ONZ, podpisanego przez siły Izraela i Syrii na Wzgórzach Golan 31 maja 1974 r. Rezolucja ta mówiła o zawieszeniu broni i zakończeniu walk po wojnie Jom Kippur w 1973 r. Wojska UNDOF jako jedyne siły militarne mogły przebywać w określonej w rezolucji strefie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

6 października 1973 r. wybuchła wojna na Bliskim Wschodzie po tym jak Egipt zaatakował Izrael na Półwyspie Synaj, zaś Syria zaatakowała Izrael od strony Wzgórz Golan. Wojna ta została nazwana Jom Kippur (dzień pojednania), gdyż w tym dniu Żydzi obchodzili święto o tej nazwie. Pierwszy personel sił UNDOF składał się z Polaków, Kanadyjczyków, Austriaków i Peruwiańczyków.

Położenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Posterunek 22

Strefa rozdzielenia (buforowa) mierzy długość 80 km i szerokość od pół do 10 km[1]. Przygraniczna strefa leżąca po stronie izraelskiej jest znana jako linia Alfa, zaś po stronie syryjskiej linia Bravo.

UNDOF[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat skład i liczebność sił UNDOF się nieznacznie zmieniały, dziś w tym regionie obecne są siły (alfabetycznie):Indii - INDCON, Japonii - JCON - tworzących LOGBATT, Kanady - CANCON (niegdyś wchodzącej w skład LOGBATT, której znaczne siły zostały wycofane w marcu 2006 r. i zastąpione wojskami indyjskimi, obecnie pozostało 2 oficerów, którzy zajmują stanowiska w sztabie) oraz Filipin - PHILBATT, którzy w dniu 22 października 2009 r. przejęli obowiązki od Polaków stacjonujących przez 35 lat na Wzgórzach Golan w Syrii. Do czerwca 2008 roku w skład batalionu AUSBATT wchodzili żołnierze Słowacji - SLOVCON. Do marca 2009 r. z polskiego kontyngentu wydzielano 10-osobową grupę żołnierzy wchodzącą w skład Posterunku 22, to jest jedynego posterunku po stronie Izraelskiej (zlokalizowanego 3 km na północ od Camp Ziouani). 2 marca 2009 r. pozycja 22 została przekazana dla AUSBATT.

Struktura UNDOF:

  • UNDOF HQ i HQ MP
  • AUSBATT (AUCON oraz CROCON)
  • CANCON
  • PHILBATT
  • LOGBATT (INDCON, J-CON)

Polskie wojska, w sile ok. 360 osób, pełniły tam rolę operacyjną, tzn. w głównej mierze zajmując się obserwacją i patrolowaniem strefy AOS (Area of Seperation). Polski Kontyngent Wojskowy składał się z dowództwa i logistyki, trzech kompanii (Falcon, Scorpion i SVC - zabezpieczenia) oraz elementu wydzielanego do kwatery głównej (wybranych stanowisk w sztabie UNDOF oraz plutonu (FHQ Coy) wchodzącego w skład kompanii będącej do dyspozycji FC). Po stronie Izraelskiej w obozie Camp Ziouani stacjonowało dowództwo kontyngentu wraz z kompanią zabezpieczenia, natomiast pozostałe 2/3 sił PKW, to jest pierwsza i druga kompania piechoty oraz drugi pluton FHQ Coy na których spoczywały główne obowiązki mandatowe, oraz kadra kwatery rozlokowane były w Syrii.

Na obecną chwilę w Camp Ziouani stacjonuje dowództwo i kompania zabezpieczenia PHILBATT, większość Indyjskiego i Japońskiego kontyngentu oraz jedna drużyna międzynarodowego plutonu Żandarmerii wojskowej. Po stronie syryjskiej działania operacyjne wykonują także żołnierze austriaccy i chorwaccy. Dowództwo UNDOF znajduje się po stronie syryjskiej w obozie Camp Faouar, gdzie przebywa Dowódca Sił UNDOF.

Powrót do kraju, pierwszej grupy żołnierzy ostatniego polskiego kontyngentu stacjonującego na Wzgórzach Golan miał miejsce 11 października 2009r, drugiej - 29 października, a 14. osobowej grupy likwidacyjnej - 18 listopada 2009 r. Dwaj ostatni Polscy żołnierze - oficerowie Marynarki Wojennej powrócili do kraju 9 kwietnia 2010 zamykając całkowicie kartę historii o służbie Polskich Wojsk w tym zakątku świata. Jeden z nich Cdr Tadeusz BICZ kilkukrotnie pełnił obowiązki Szefa Sztabu UNDOF.[1].

W lutym 2009 r. minister obrony Bogdan Klich zapowiedział wycofanie polskich żołnierzy ze Wzgórz Golan[2].

W czerwcu 2013 z misji UNDOF wycofały się wojska austriackie ze względu na toczące się walki między syryjskim wojskiem, a rebeliantami w pobliżu Wzgórz Golan, w ramach syryjskiej wojny domowej. Wcześniej wycofali się Chorwaci, a w marcu 2013 syryjscy rebelianci pojmali na kilka dni 21 filipińskich żołnierzy rozjemczych[3].

Dowódcy UNDOF[edytuj | edytuj kod]

L.p. od - do Narodowość Stopień, imię i NAZWISKO
1 czerwiec 1974 - grudzień 1974 Peru Peru BGen Gonzalo BRICENO
2 grudzień 1974 - maj 1979 Austria Austria BGen Hannes PHILIPP
3 maj 1979 - luty 1981 Austria Austria BGen Günther GREINDL
4 marzec 1981 - kwiecień 1982 Finlandia Finlandia MGen Erik KAIRA
5 czerwiec 1982 - maj 1985 Szwecja Szwecja MGen Gustav STAHL
6 czerwiec 1985 - maj 1986 Finlandia Finlandia MGen Gustav HAGGLUND
7 lipiec 1986 - wrzesień 1988 Szwecja Szwecja MGen Gustav WELIN
8 wrzesień 1988 - wrzesień 1991 Austria Austria MGen Adolf RADAUER
9 wrzesień 1991 - listopad 1994 Polska Polska MGen Roman MISZTAL
10 17 stycznia 1995 - 31 maja 1997  Holandia MGen J.C. KOSTERS
11 31 maja 1997 - 31 sierpnia 1998 Irlandia Irlandia MGen David F. STAPLETON
12 5 października 1998 - 7 lipca 2000 Kanada Kanada MGen H. Cameron ROSS
13 17 sierpnia 2000 - 13 sierpnia 2003 Szwecja Szwecja MGen Bo WRANKER
14 14 sierpnia 2003 - 16 stycznia 2004 Polska Polska MGen Franciszek GĄGOR
15 17 stycznia 2004 - 11 stycznia 2007  Nepal LtGen Bala Nanda SHARMA
16 12 lutego 2007 - 1 marca 2010[4]. Austria Austria MGen Wolfgang JILKE
17 2 marca 2010 - 12 sierpnia 2012 Filipiny Filipiny MGen Natalio C. ECARMA[5].
18 13 sierpnia 2012 - Indie Indie MGen Iqbal Singh Singha[6].

W okresie od 12 stycznia 2007 - 11 lutego 2007 obowiązki FC (ang. FC - Force Commander) pełnił Szef Sztabu UNDOF - płk Andrzej OSTROWSKI.

Szefowie Sztabu UNDOF[edytuj | edytuj kod]

L.p. od - do Narodowość Stopień, imię i NAZWISKO
1 kwiecień 1979 - lipiec 1979 Austria Austria Col Guenther GREINDL
2 lipiec 1979 - lipiec 1980 Kanada Kanada LtCol Edward SCHRADER
3 sierpień 1980 - czerwiec 1981 Finlandia Finlandia Col Osmo KARANKA
4 czerwiec 1981 - czerwiec 1982 Austria Austria Col Walter SCHMIT
5 czerwiec 1982 - czerwiec 1983 Austria Austria Col Manfred MITTERBAUER
6 czerwiec 1983 - lipiec 1984 Finlandia Finlandia Col Pentti LAAMANEN
7 lipiec 1984 - lipiec 1985 Austria Austria Col Franz ENZENHOFFER
8 lipiec 1985 - kwiecień 1987 Kanada Kanada BGen William A.D. YUILL
9 kwiecień 1987 - wrzesień 1988 Austria Austria BGen Friedrich HESSEL
10 wrzesień 1988 - sierpień 1990 Kanada Kanada BGen Gabriel ZULIANI
11 sierpień 1990 - wrzesień 1992 Kanada Kanada BGen Alexander J. WALDRUM
12 wrzesień 1992 - sierpień 1994 Austria Austria Col Josef NEKHAM
13 sierpień 1994 - grudzień 1995 Polska Polska BGen Jan Kempara
14 grudzień 1995 - sierpień 1997 Kanada Kanada Col Greg HUG
15 sierpień 1997 - grudzień 1998 Austria Austria Col Peter BOUDA
16 grudzień 1998 - czerwiec 2001 Polska Polska Col Józef KOWALCZYK
17 czerwiec 2001 - lipiec 2002 Austria Austria Col Michael SUTTER-KELLNER
18 lipiec 2002 - lipiec 2003 Kanada Kanada Col David MARSHALL
19 lipiec 2003 - lipiec 2004 Kanada Kanada Col Yann HIDIROGLOU
20 lipiec 2004 - wrzesień 2005 Austria Austria Col Andreas SAFRANMUELLER
21 wrzesień 2005 - wrzesień 2006 Austria Austria Col Andreas STUPKA
22 wrzesień 2006 - wrzesień 2008 Polska Polska Col Andrzej OSTROWSKI
23 listopad 2008 - listopad 2009 Indie Indie Col Ganesh Singh BISTH
24 styczeń 2010 - grudzień 2010 Indie Indie Col Gurvir Singh KAHLON[7].
25 grudzień 2010 - styczeń 2012 Austria Austria Col Martin DORFER[8].
26 styczeń 2012 - Austria Austria Col Andreas ROTHENEDER[9].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]