Unirea Urziceni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Football pictogram.svg Unirea Urziceni
Pełna nazwa Fotbal Club Unirea Valahorum Urziceni
Data założenia 1954
Data rozwiązania 2011
Stadion Unirea Valahorum
Prezes Rumunia Dumitru Bucşaru
Trener Rumunia Ronny Levy
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

FC Unirea Urziceni - były rumuński klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Urziceni, leżącym w okręgu Jałomica.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym klubem piłkarskim w mieście Urziceni był zespół o nazwie Ialomiţa. Grał on wówczas w lidze regionalnej z drużynami z takich miast jak Ploieşti, Buzău i Slobozia. Zespół Ialomiţy grał także z Niemcami, którzy osiedlili się wokół pobliskiego jeziora.

W 1976 roku zbudowano nowy stadion klubu, Tineretului, który usytuowany został przy wyjeździe z miasta w kierunku miasta Manasia. W 1988 roku Unirea Urziceni dotarła do 1/8 finału Pucharu Rumunii, w którym uległa 1:3 Corvinulowi Hunedoara. W sezonie 1988/1989 zespół zajął 2. miejsce w czwartej lidze i dzięki wygraniu barażu z Dunăreą Călăraşi awansowała do trzeciej ligi. W 2002 roku zespół przejął nowy sponsor Valahorum i zmieniono zarząd klubu. Po 6 miesiącach rozbudowano stadion do 7 tysięcy miejsc. W 2003 roku Unirea Valahorum Urziceni po raz pierwszy awansowała do drugiej ligi rumuńskiej. Z kolei w 2006 roku wywalczyła pierwszy historyczny awans do ekstraklasy, a trzy lata później mistrzostwo kraju. Dzięki temu Rumuni zagrali w fazie grupowej Ligi Mistrzów w sezonie 2009-2010. Rywalizowali z Sevillą, Glasgow Rangers i VFB Stuttgart. Niespodziewanie zespół zdobył aż 8 punktów, które dały awans do 1/16 finału Ligi Europejskiej. Następnie Unirea odpadła w dwumeczu przeciwko Liverpoolowi.

W sezonie 2010/2011 klub zajął 17 miejsce w lidze i spadł do II ligi rumuńskiej. Właściciel klubu Dumitru Bucsaru zrezygnował z ubiegania się o licencję na grę w drugiej lidze. W konsekwencji został wykluczony z rozgrywek przez rumuńska federację piłkarską.[1]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentanci kraju grający w klubie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. sport.pl z 7 lipca 2011 r.