Urbano Navarrete Cortés

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Urbano Navarrete Cortés
kardynał diakon
Urbano Navarrete Cortés
Dilexit Ecclesiam
Umiłował Kościół
Kraj działania  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1920
Camarena de la Sierra
Data i miejsce śmierci 22 listopada 2010
Rzym
rektor Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego
Okres sprawowania 1980 - 1986
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja jezuici
Prezbiterat 31 maja 1952
Kreacja kardynalska 24 listopada 2007
Benedykt XVI
Kościół tytularny San Ponziano

Urbano Navarrete Cortés SI (ur. 25 maja 1920 w Camarena de la Sierra, Hiszpania, zm. 22 listopada 2010 w Rzymie) – hiszpański duchowny katolicki, jezuita, kardynał, były rektor Papieskiego Uniwesytetu Gregoriańskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

20 czerwca 1937 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego we Włoszech, gdzie znajdował się wówczas nowicjat prowincji aragońskiej. Po powrocie do Hiszpanii i zakończeniu dwuletniego nowicjatu przez cztery lata studiował nauki humanistyczne przy klasztorze Veruela (Saragossa), trzy lata filozofię na wydziale w Sarriá (Barcelona), cztery lata teologię na wydziale w Oña (Burgos), i cztery lata prawo kanoniczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, gdzie uzyskał doktorat. W klasztorze Veruela odbył także trzyletni staż jako asystent profesora.

W październiku 1958 zaczął wykładać na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego.

Przez 15 lat był dziekanem Wydziału Prawa, a przez 6 lat rektorem. Był członkiem grupy roboczej ds. rewizji prawa małżeńskiego w kodeksach prawa kanonicznego Kościoła łacińskiego i Kościołów wschodnich. Należał również do papieskiej komisji odpowiedzialnej za zredagowanie Instrukcji Dignitas connubii o procesach małżeńskich. Przez wiele lat był konsultorem różnych dykasterii Kurii Rzymskiej, m.in. Kongregacji Nauki Wiary, Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej, Papieskiej Rady ds. Tekstów Prawnych.

Otrzymał tytuł doktora honoris causa Papieskiego Uniwersytetu w Salamance oraz Uniwersytetu Katolickiego Pétera Pázmánya w Budapeszcie. Jego bibliografia obejmuje ok. 150 publikacji.

Na konsystorzu z dnia 24 listopada 2007, z nominacji Benedykta XVI, został włączony do grona kardynałów diakonów z tytułem San Ponziano.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]