Vladimir Bartol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vladimir Bartol

Vladimir Bartol (ur. 24 lutego 1903 w Trieście, zm. 12 września 1967 w Lublanie) – słoweński pisarz, dramaturg, eseista, publicysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Vladimir Bartol urodził się 24 lutego 1903 w jako trzecie dziecko w rodzinie mieszczańskiej. Jego ojciec Gregor Bartol, pracował a poczcie, matka zaś Marica Bartol-Nadlišek była z zawodu nauczycielką, ale zajmowała się również pisaniem. Rodzice zaczęli kształcić go już w domu. Matka zapoznawała go z malarstwem, ojciec natomiast wykładał mu biologię. Młodego Vladimira interesowało wiele rzeczy, najbardziej lubił jednak biologię, filozofię, psychologię, sztukę i oczywiście literaturę i teatrem. Jako naukowiec łapał i badał motyle. Do szkoły uczęszczał w Trieście, a dokończył ją w Lublanie. Studiował psychologię i filozofię. Bardzo ciekawiło go dzieło Zygmunta Freuda. Dyplom otrzymał w 1925 r. ale postanowił kontynuować studia na uniwersytecie Uniwersytet Paryski we Francji. Uczył się tam w latach 1926 - 1927. W roku 1928 służył w wojsku w Petrovaradinie w Serbii. W latach 1933 - 1934 przebywał w Belgradzie. Później powrócił do Lublany, gdzie żył swobodnie do roku 1941. Po II wojnie światowej pracował jako sekretarz SNG w Lublanie, ale po krótkim czasie wyjechał do Triestu, gdzie pracował jako działacz kulturowy. W 1956 r. ponownie wrócił do Słowenii i podjął pracę urzędnika w Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki. Pracował tam do swojej śmierci 12 września 1967 r. W jego dziełach można zauważyć wpływ filozofii Nietzsche'go a oprócz niej również ekspresjonizmu i psychoanalizy. W jego literaturze często dostrzega się psychologiczne i filozoficzne idee, które najczęściej mówią o woli siły, prawdzie, złudzeniach, manipulacji ludźmi i poznaniu intelektualnych zasad. Duży rozgłos przyniosła mu powieść Alamut, która opisuje sytuację podobną sytuacji na Bliskim Wschodzie.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Lopez (1932, dramat)
  • Al Araf (1935, zbiór krótkich nowel)
  • Alamut (1938, powieść),
  • Tržaške humoreske (1957, zbiór krótkich nowel)
  • Čudež na vasi (1984, powieść)
  • Don Lorenzo (1985, nowela)
  • Med idilo in grozo (1988, zbiór nowel)
  • Zakrinkani trubadur (1993, wybór esejów)
  • Mladost pri Svetem Ivanu (2001, autobiografia)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Głównym źródłem jest artykuł na słoweńskiej Wikipedii.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]