Wiśnia wonna
| Wiśnia wonna | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | różowce |
| Rodzina | różowate |
| Rodzaj | wiśnia |
| Gatunek | wiśnia wonna |
| Nazwa systematyczna | |
| Cerasus mahaleb (L.) Mill. Gard. Dict., ed. 8. n. 4. 1768 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Wiśnia wonna, antypka (Cerasus mahaleb) – gatunek z rodziny różowatych z rodzaju wiśnia. Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim gatunku Prunus mahaleb L. Sp. pl. 1:474. 1753[2]. Rośnie dziko w Europie, środk. i płd. oraz w zach. części Azji, na Kaukazie, w Turkiestanie, Tadżykistan, Kirgistanie, występuje też w Maroku[2].
Spis treści |
Morfologia[edytuj]
- Pokrój
- Krzew lub drzewo z szeroką koroną, wysokości 3-10 m.
- Liście
- Drobne, połyskujące, kształtu okrągławego lub jajowatego, ostro zakończone.
- Kwiaty
- Koloru białego zebrane w baldachach po 3-12 sztuk.
- Owoc
- Pestkowiec o średnicy 8-10 mm, po dojrzeniu czarny. Miąższ otaczający nasiono cienki i bardzo kwaśny.
Zastosowanie[edytuj]
Gatunek uprawiany do ozdoby dla zadrzewień w parkach oraz jako roślina na żywopłoty. Posiada małe wymagania glebowe i jest odporny na mróz. W Polsce forma hodowana jako krzew ozdobny, lub jako podkładka dla wiśni i czereśni. Szczepione na antypce dają formy karłowate. Z pędów antypki wyrabia się cybuchy do fajek, uchwyty do lasek, ozdobne pudełka. W krajach południowo-wschodniej Europy i w Turcji gatunek ten uprawiany jest jako roślina przyprawowa. Nasiona po wysuszeniu i zmiażdżeniu stosowane są jako przyprawa do wyostrzenia smaku wyrobów cukierniczych. Nasiona mają bardzo silny aromat przypominający zarówno gorzkie migdały i wiśnie.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
- ↑ 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
Bibliografia[edytuj]
- Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, W-wa, 1966
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.}
