Wietnamczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wietnamczycy
Liczebność ogółem
ok. 75 mln
Regiony zamieszkania
 Wietnam
 Stany Zjednoczone
 Kambodża
 Kanada
 Francja
 Szwecja
Języki
wietnamski
Główne religie
buddyzm, chrześcijaństwo (katolicyzm)

Wietnamczycy – nazwa własna Kinh, naród na Półwyspie Indochińskim, mieszkający głównie w Wietnamie. Stanowią 86% liczącej 85,2 mln ludności tego państwa[1], . Pozostali zaliczani są do mniejszości narodowych. Ich duże skupiska występują także w USA – 1,2 mln; Kambodży – 520 tys., Francji – 250 tys., Kanadzie – 150 tys., Szwecji – 135 tys., Niemczech – 80 tys. i w Polsce – około 50 tys.[potrzebne źródło] Te skupiska tworzy emigracja polityczno-ekonomiczna.

Mówią językiem wietnamskim (annamickim), należącym do języków austroazjatyckich. Do początku XX wieku posługiwali się pismem wietnamskim (Chữ nôm), stworzonym przez mnichów buddyjskich w XIV wieku, pochodzącym od pisma chińskiego. Na początku XX w. wprowadzono nowy alfabet wietnamski, oparty na alfabecie łacińskim.

Przekazy ustne określają datę powstania pierwszego państwa wietnamskiego na rok 2879 p.n.e., co daje imponujący okres blisko 5 tys. lat nieprzerwanej historii. Wietnamczycy byli wielokrotnie zależni od Chin. Wpływy chińskie już w I tysiącleciu zaowocowały rozpowszechnieniem się konfucjanizmu, a także pisma chińskiego. Od II w. n.e. rozpowszechnia się również taoizm i coraz popularniejszy staje się buddyzm. Ostateczne uniezależnienie od Chin nastąpiło w 938. W XIX wieku Wietnam popadł w zależność kolonialną od Francji. W XX wieku Wietnamczycy prowadzili walki narodowowyzwoleńcze z Francuzami, a w latach 19641973 ze Stanami Zjednoczonymi.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]