Animizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy antropologii. Zobacz też: Animizm (psychologia).
Szaman Urarina, 1988

Animizm (łac. animadusza) – zespół wierzeń występujący w religiach archaicznych bądź tradycyjnych zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę lub rzadziej ducha zmarłych ludzi, wszystkim roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom.

W starożytnej Grecji taką duchową moc przypisywano drzewom (driady, Hamadriady), rzekom (Najady), czy piorunom (Zeus).

Według niektórych z tych koncepcji dusza człowieka po śmierci przedostaje się do zaświatów, pełnych innych dusz oraz rozmaitych duchów. Duchy te mają wpływ na życie ludzi i bywają im przychylne lub nieprzychylne. Obecność idei animistycznych występowała w bardzo wielu religiach świata. Prawie nierozłącznym elementem wierzeń animistycznych jest obecność ludzi-ekstatyków – szamanów, mających wpływ na światy duchów, równoważących wzajemne stosunki między światem ludzkim a innymi światami.

Twórcą pojęcia animizm był Edward Tylor, antropolog kultury o poglądach ewolucjonistycznych.

Zobacz też [edytuj]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło animizm w Wikisłowniku
Commons in image icon.svg