Język wietnamski
| Tiếng Việt | |
| Obszar | Wietnam, Stany Zjednoczone, Kambodża i inne |
| Liczba mówiących | 70 milionów[1] |
| Ranking | 17.[2] |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki austroazjatyckie Języki mon-khmer języki muong-wiet Język wietnamski |
| Pismo | zmodyfikowane łacińskie (dawniej: Chữ nôm) |
| Status oficjalny | |
| język urzędowy | Wietnam |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | vi |
| ISO 639-2 | vie |
| ISO 639-3 | vie |
| SIL | VIE |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata |
|
| Wikipedia w języku wietnamskim | |
| W Wikisłowniku: Słownik języka wietnamskiego | |
Język wietnamski (wiet. tiếng Việt, tiếng Việt Nam lub Việt ngữ) – jest narodowym i oficjalnym językiem Wietnamu. Wietnamski jest językiem ojczystym Wietnamczyków (người Việt / người kinh), stanowiących ok. 87% populacji tego kraju, oraz ok. dwóch milionów wietnamskich emigrantów. Jako drugi język używany jest przez mniejszości narodowe Wietnamu.
Choć język wietnamski ma wiele zapożyczeń z chińskiego i pierwotnie zapisywany był za pomocą znaków chińskich, przez językoznawców zaliczany jest do rodziny języków austroazjatyckich. W tej grupie język wietnamski wyróżnia się największą liczbą użytkowników. Jest tak jak chiński językiem tonalnym i izolującym.
Spis treści |
Dialekty [edytuj]
Istnieją trzy główne dialekty języka wietnamskiego: północny (Hanoi), centralny (dawna stolica cesarska Huế) oraz południowy (Ho Chi Minh, dawniej Sajgon). Użytkownicy dialektów bez trudu rozumieją się wzajemnie. Różnice między nimi dotyczą zwłaszcza wymowy, w niektórych przypadkach występują także różnice w słownictwie. Praktycznie nie ma różnic w gramatyce i ortografii. Język standardowy oparty jest na dialektach północnych.
Gramatyka [edytuj]
Wietnamski jest językiem izolującym, o szyku zdania SVO (podmiot-orzeczenie-dopełnienie).
Słownictwo [edytuj]
Poza wielką ilością dawnych zapożyczeń chińskich, język wietnamski przejął w okresie kolonialnym pewną liczbę wyrazów z języka francuskiego, jednak ich zapis jest fonetyczny, zgodnie z zasadami ortografii wietnamskiej:
- sơ-mi - chemise
- cà vạt - cravate
- măng tô - manteau
- bành tô - paletot
- sô cô la - chocolat
- bích quy - biscuit
- bia - bière
- an-ten - antenne
- đầm - dâme
- cà phê - café
- pho mát - fromage
- xi nê - cinéma
- ban công - balcon
- các đăng - cardan
- ô tô - auto
- ghi đông - guidon
- bu lông - boulon
- búp-bê - poupée
- xà bông - savon
- áp phích - affiche
- gá - gare
Alfabet wietnamski [edytuj]
Obecnie język wietnamski zapisywany jest za pomocą alfabetu łacińskiego, z dużą liczbą znaków diakrytycznych. Ze względu na to, że jest to język tonalny, przy każdej literze oznaczającej samogłoskę może dodatkowo wystąpić jeden z pięciu znaków tonalnych.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
- Halik, Teresa, Hoang Thu Oanh: Język wietnamski, DIALOG, Warszawa 2009, ISBN 83-89899-99-6
- Monika Heyder, Język wietnamski - rozmówki Assimil ISBN 978-83-89876-42-3
- Thompson, Laurence E. (1991). A Vietnamese reference grammar. Seattle: University of Washington Press. Honolulu: University of Hawaii Press. (Wersja online: [1])
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||