Witold Pruszkowski
Witold Pruszkowski (ur. 1846 r. w Berszadzie koło Odessy, zm. 1896 r. w Budapeszcie) – polski malarz.
Urodził się w Berszadzie, dzieciństwo spędził w Odessie i Kijowie. Uczył się malarstwa i rysunku początkowo w Paryżu u Tadeusza Góreckiego, zięcia Adama Mickiewicza. W latach 1869-1872 studiował w Akademii Monachijskiej, w latach 1872-1875 u Jana Matejki w krakowskiej SSP. W 1882 osiadł w miejscowości pod Krakowem – w Mnikowie. Wraz z bratem podróżował po Algierze, Tunezji i Włoszech. Swoje prace regularnie wystawiał w Krakowie, Warszawie i Lwowie. W 1892 został przewodniczącym komitetu budowy pomnika Artura Grottgera.
Malował wiejskie sceny rodzajowe, obrazy o tematyce z baśni, legend i wierzeń ludowych, łączące realistyczny sposób przedstawiania z romantyczną fantastyką i nastrojowością, a także poetyckie wizje inspirowane dziełami Słowackiego, Krasińskiego i Chopina oraz subtelne, melancholijne pejzaże. Tworzył wnikliwe i niekonwencjonalne portrety. Oprócz techniki olejnej posługiwał się pastelami.
Przed śmiercią przez kilka lat chorował. Znaleziono go na dworcu w Budapeszcie, po tym jak bez słowa zniknął, odwiedzając rodzinę w Kołomyi, po dwóch dniach zmarł w szpitalu.
Jednym z najbardziej znanych obrazów Pruszkowskiego jest "Na zesłanie w Sybir" (zwany też "Pochód na Sybir") z ok. 1893 r. Obraz znajdujący się do końca II wojny światowej w polskich zbiorach we Lwowie po zakończeniu działań wojennych został umieszczony (wraz z innymi bezcennymi przedmiotami dziedzictwa polskiego) we Lwowskiej Galerii Sztuki.
