Lwowska Galeria Sztuki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lwowska Galeria Sztuki
The Lvov Gallery of Art
Lwowska Galeria Sztuki
Lwowska Galeria Sztuki
Państwo  Ukraina
Miejscowość Lwów
Data założenia 1897
Położenie na mapie Lwowa
Mapa lokalizacyjna Lwowa
Lwowska Galeria Sztuki
Lwowska Galeria Sztuki
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Lwowska Galeria Sztuki
Lwowska Galeria Sztuki
Ziemia 49°50′13,574″N 24°01′32,351″E/49,837104 24,025653
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lwowska Galeria Sztuki, do 1998 Lwowska Galeria Obrazów (ukr. Львівська національна галерея мистецтв)– jedno z największych muzeów we Lwowie, posiadające ok. 50 tys. eksponatów. Powstało na bazie przedwojennej miejskiej galerii obrazów oraz włączonych w okresie okupacji radzieckiej Lwowa innych galerii i zbiorów kościelnych i prywatnych, które do wybuchu II wojny światowej znajdowały się w jurysdykcji państwa polskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jacek Malczewski - Pithia
  • 1897 – decyzja magistratu lwowskiego o utworzeniu galerii obrazów
  • 1902 – zakup pierwszych obrazów polskich artystów: Wilhelma Leopolskiego Śmierć Acerny i Lichwiarz, Jana Styki, Feliksa Wygrzywalskiego oraz kilku płócien Matejki (m.in. Śluby Lwowskie Jana Kazimierza), Jacka Malczewskiego i Edwarda Okunia
  • 1907 – zakup dużej kolekcji Jana Jakowicza (ok. 400 obrazów, w tym obrazy Rafaela, Rembrandta, Rubensa, Van Dyke, Velasqueza, Ribeiry, Watteau i innych)
  • 14 lutego 1907 – dzień otwarcia galerii obrazów
  • 1914 – umieszczenie galerii przy ul. Ossolińskich 3, w pałacu zakupionym od znanego historyka, pisarza i kolekcjonera Władysława Łozińskiego, zbudowanym w 1873 dla hrabiny I. Dzieduszyckiej
  • 1919 – powiększenie zbiorów galerii o zbiór Bolesława Orzechowicza, podarowany miastu Lwów (dzieła Matejki, Juliusza Kossaka, Artura Grottgera). Galeria obrazów miała wówczas trzy oddziały:
  • 1938 – kolejne dary dla galerii: Leona Pinińskiego i Konstantego Brunickiego. W obawie przed wojną w galerii zdeponowano szereg prywatnych kolekcji z okolic Lwowa, złożonych tam głównie przez arystokrację i ziemiaństwo polskie
  • 1940 - po rozkazie okupacyjnych rosyjskich władz nastąpiła reorganizacja muzeów, w wyniku której m.in. Ossolineum straciło swój status prawny Zakładu Narodowego i zostało znacjonalizowane ze wszystkimi zbiorami, stając się filią Akademii Nauk Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Do miejskiej galerii obrazów włączono zbiory sztuki z Muzeum Lubomirskich, z Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Biblioteki Baworowskich, Bractwa Stauropigijskiego, Muzeum Historycznego oraz prywatnych kolekcji Dzieduszyckich, Gołuchowskich, Sapiehów, tym samym likwidując te muzea a ich zbiory rozpraszając w wyniku braku organizacji
  • w okresie okupacji niemieckiej ukryto część kolekcji w piwnicy domu i pomieszczeniach katedry ormiańskiej, lecz 225 obrazów, pośród których znajdowały się: Autoportret Rembrandta i Portret damy Gossarta, zostały wywiezione przez Niemców na Zachód
  • W czasie drugiej okupacji sowieckiej (od lipca 1944) zaczęto prowadzić barbarzyńską akcję „oczyszczania zbiorów muzealnych i bibliotecznych z dzieł szkodliwych”, prowadzoną przez L. O. Lubczyka z Muzeum Sztuki Ukraińskiej. Akcja ta polegał na utworzeniu zbiorów specjalnych w których gromadzono polskie malarstwo, książki, zabytkową broń, niepoprawną ideologicznie grafikę itd. a potem je bezpowrotnie niszczono. Celem tego "przedsięwzięcia" było zatarcie śladów wielowiekowej kulturowej obecności Polski na tych terenach
  • po zakończeniu II wojny światowej radzieckie władze zorganizowały nowe oddziały w galerii: rosyjskiej sztuki przedrewolucyjnej i sztuki narodów ZSRR
  • po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości, polskie dziedzictwo nie zostało zwrócone prawowitym właścicielom i pozostaje w gestii władz ukraińskich

Placówki[edytuj | edytuj kod]

Peter Paul Rubens – Portret mężczyzny
  • galeria obrazów – ul. Stefanyka (d. Ossolińskich) 3
  • galeria obrazów – pałac Potockich – ul. Kopernika 15
  • muzeum książki – pałac sztuki – ul. Kopernika 15a
  • muzeum Rusałki Dniestrowej – wieża cerkwi św. Ducha – ul. Kopernika 40
  • muzeum zabytków starożytnego Lwowa – kościół św. Jana Chrzciciela – Stary Rynek
  • Kaplica Boimów – plac Katedralny (d. Kapitulny) 1
  • muzeum rzeźby barokowej Jana Jerzego Pinzla – kościół Klarysek – pl. Celny 1
  • ekspozycja malarstwa batalistycznego (w tym ogromne malowidła z żółkiewskiej fary na zamku w Olesku

Kolekcje[edytuj | edytuj kod]

Jan Matejko – Portret dzieci
  • Sztuka włoska
  • Sztuka hiszpańska
  • Sztuka Niderlandów i Flandrii
  • Sztuka holenderska
  • Sztuka niemiecka
  • Sztuka austriacka
  • Sztuka francuska
  • Malarstwo zagraniczne z końca XIX w i początku XX w.
  • Sztuka polska
  • Sztuka węgierska, czeska i słowacka
  • Sztuka Dalekiego Wschodu
  • Sztuka stosowana
  • Sztuka rosyjska
  • Lwowski portret XVI-XVIII w.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]