Wladimir Köppen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wladimir Peter Köppen
1921, zdjęcie wykonane przez Friedricha Becksa
1921, zdjęcie wykonane przez Friedricha Becksa
Data i miejsce urodzenia 25 września 1846
Petersburg, Rosja
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1940
Graz, Austria

Wladimir Peter Köppen (ros.: Владимир Петрович Кёппен) (ur. 25 września 1846 w Petersburgu, zm. 22 czerwca 1940 w Grazu) – niemiecki geograf, meteorolog, klimatolog i botanik rosyjskiego pochodzenia, badający oświetlenie słońca w różnych częściach Ziemi. Syn Piotra Köppena, rosyjskiego etnografa i statystyka. Młodszy brat Fryderyka Teodora.

Zamieszkał w Niemczech w 1875 roku. W latach 1875–1919 był dyrektorem jednego z oddziałów stacji morskiej w Hamburgu. Ma duże zasługi w dziedzinie badań klimatologicznych, zwłaszcza w dziedzinie klasyfikacji klimatów (opracował klasyfikację klimatów Köppena) map stref klimatycznych świata. W latach 1898–1936 pracował nad klasyfikacją klimatów.

Wydawał w latach 1884–1891 „Meteorologische Zeitschrift” i „Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie” (1892–1893). Napisał: „Grundlinien der maritimen Meteorologie” (1889), „Die Klimate der Erde” (1923), wraz z A. Wegenerem „Die klimate der geologischen Vorzeit” (1924). W latach (1930–1939) redagował wraz z Geigerem podręcznik klimatologii „Handbuch der klimatologie” (5 tomów, wyd. 1939).

Sporządził listę stref oświetleniowych. Wkrótce po nim zrobił to Polak Wincenty Okołowicz.