Wladimir Köppen

Wladimir Peter Köppen
1921, zdjęcie wykonane przez Friedricha Becksa
Data i miejsce urodzenia	25 września 1846 Sankt Petersburg, Rosja
Data i miejsce śmierci	22 czerwca 1940 Graz, Austria

Wladimir Peter Köppen (ros.: Владимир Петрович Кёппен) (ur. 25 września 1846 w Sankt Petersburgu, zm. 22 czerwca 1940 w Grazu) – rosyjski geograf, meteorolog, klimatolog i botanik niemieckiego pochodzenia, badający oświetlenie słońca w różnych częściach Ziemi. Syn Piotra Köppena, rosyjskiego etnografa i statystyka. Młodszy brat Fryderyka Teodora.

Zamieszkał w Niemczech w 1875 roku. W (1875–1919) był dyrektorem jednego z oddziałów stacji morskiej w Hamburgu. Ma duże zasługi w dziedzinie badań klimatologicznych, zwłaszcza w dziedzinie klasyfikacji klimatów (opracował klasyfikację klimatów Köppena) map stref klimatycznych świata. W latach (1898–1936) pracował nad klasyfikacją klimatów.

Wydawał w (1884–1891) „Meteorologische Zeitschrift” i „Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie” (1892–1893). Napisał: „Grundlinien der maritimen Meteorologie” (1889), „Die Klimate der Erde” (1923), wraz z A. Wegenerem „Die klimate der geologischen Vorzeit” (1924). W latach (1930–1939) redagował wraz z Geigerem podręcznik klimatologii „Handbuch der klimatologie” (5 tomów, wyd. 1939).

Sporządził listę stref oświetleniowych. Wkrótce po nim zrobił to Polak Wincenty Okołowicz.