Wymiennik ciepła
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wymiennik ciepła – urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami, tj. substancjami będącymi w stanie ciekłym lub gazowym.
Wymienniki ciepła mogą mieć różną konstrukcję, lecz zwykle składają się z płyt lub długiej rury wykonanej z tworzywa będącego dobrym przewodnikiem ciepła. W celu powiększenia powierzchni wymiany ciepła, wymiennik może być wyposażony w ożebrowanie.
Jeśli celem wymiennika ciepła jest schłodzenie płynu roboczego, nazywa się go chłodnicą. Jeśli ogrzanie płynu roboczego – nagrzewnicą. [1]
Podziały wymienników [edytuj]
- ze względu na budowę: "rura w rurze", płaszczowo-rurowe, "rura Fielda", rurka cieplna, płytowe, spiralne, lamelowe, pojemnościowe, inne;
- ze względu na rodzaj czynnika: ciecz-ciecz, ciecz-gaz, ciecz-ciało stałe, gaz-gaz i inne;
- ze względu na organizację przepływu: współprądowe, przeciwprądowe, krzyżowe;
- ze względu na ilość czynników wymieniających ciepło;
- ze względu na obecność mieszania: z mieszaniem, bez mieszania, z mieszaniem niektórych czynników;
- ze względu na charakter działania: praca ciągła, praca okresowa.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Atlas Copco "Compressed Air Manual 7th edition", ISBN: 9789081535809