Yasuo Fukuda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yasuo Fukuda
福田康夫
Yasuo Fukuda - World Economic Forum Annual Meeting Davos 2008 cropped.JPG
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1936
Takasaki
Japonia 91. Premier Japonii
Przynależność polityczna Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)
Okres urzędowania od 26 września 2007
do 24 września 2008
Poprzednik Shinzō Abe
Następca Tarō Asō
Japonia Szef gabinetu premiera
Przynależność polityczna PLD
Okres urzędowania od październik 2000
do 7 maja 2004
Poprzednik Hidenao Nakagawa
Następca Hiroyuki Hosoda
Japonia Członek Izby Reprezentantów
Przynależność polityczna PLD
Okres urzędowania od 1996
Odznaczenia
Wielki Order Królowej Jeleny (Chorwacja) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Yasuo Fukuda (jap. 福田康夫 Fukuda Yasuo?, ur. 16 lipca 1936)japoński polityk, premier Japonii od 25 września 2007 do 24 września 2008 i przewodniczący Partii Liberalno-Demokratycznej od 23 września 2007 do 22 września 2008. Najdłużej urzędujący (1289 dni) szef gabinetu premiera (i jednocześnie rzecznik prasowy rządu), w czasie rządów premierów Yoshirō Mori oraz Jun'ichirō Koizumi.

Edukacja i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Fukuda urodził się w tokijskiej dzielnicy Setagaya jako najstarszy syn późniejszego premiera Takeo Fukudy[1]. Uczęszczał do gimnazjum i liceum w Azabu, w Tokio. W 1959 ukończył Uniwersytet Waseda. Po studiach pracował w firmie Maruzen Petroleum (obecnie część Cosmo Oil Company)[2], praktycznie nie angażując się w politykę. W latach 1962-1964 przebywał w Stanach Zjednoczonych[2].

W czasie kiedy jego ojciec, Takeo Fukuda, zajmował stanowisko premiera (1976-1978), Yasuo był jego politycznym sekretarzem[2]. W latach 1978-1989 zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Kinzai do Spraw Zagranicznych.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Fukuda wziął udział w wyborach do Izby Reprezentantów w 1990 i wywalczył w nich mandat. W 1997 został mianowany wiceprzewodniczącym Partii Liberalno-Demokratycznej. W październiku 2000 został szefem gabinetu i rzecznikiem prasowym rządu premiera Yoshirō Mori.

Ze stanowiska zrezygnował 7 maja 2004 za kadencji następnego szefa rządu (Jun'ichirō Koizumi) z powodu wielkiego skandalu politycznego, związanego z japońskim systemem emerytalnym. Nadal pozostał jednak członkiem niższej izby parlamentu.

Fukuda był uważany za jednego z głównych pretendentów do stanowiska przewodniczącego Partii Liberalno-Demokratycznej[3]. Nie wziął jednak udziału w wyborach prezesa partii 21 lipca 2006. Nowym liderem PLD został wówczas wybrany Shinzō Abe, który również zastąpił Koizumiego na stanowisku premiera.

Premier[edytuj | edytuj kod]

Po rezygnacji ze stanowiska szefa rządu przez Shinzō Abe 12 września 2007, Fukuda ogłosił zamiar ponownego ubiegania się o przywództwo w partii[4][5]. Ponieważ Partia Liberalno-Demokratyczna posiadała większość w Izbie Reprezentantów, jej przewodniczący miał automatycznie zapewnione stanowisko premiera. Fukuda zyskał poparcie dwóch dużych stronnictw, kierowanych przez ministra spraw zagranicznych Nobutakę Machimurę oraz ministra finansów Fukushirō Nukagę, który sam początkowy zamierzał ubiegać się o stanowisko lidera partii.

W głosowaniu na stanowisko przewodniczącego partii 23 września 2007 330 członków Partii Liberalno-Demokratycznej poparło kandydaturę Fukudy, podczas gdy na jego rywala Tarō Asō padło 197 głosów[6].

25 września 2007 niższa izba parlamentu oficjalnie wybrała go na stanowisko premiera[7]. Fukuda otrzymał 338 głosów, prawie 100 więcej niż wymagana większość. Następnego dnia, po mianowaniu przez cesarza Fukuda został 91. premierem Japonii. 1 sierpnia 2008 przeprowadził zmiany personalne w rządzie[8].

Premier Fukuda podczas spotkania z prezydentem Stanów Zjednoczonych Ameryki George'em Walkerem Bushem

Fukuda jako premier uważany był za polityka umiarkowanego. Sprzeciwiał się odwiedzinom japońskich polityków w świątyni Yasukuni, gdzie znajdują się mauzolea japońskich wojskowych, w tym zbrodniarzy z czasów II wojny światowej. Opowiadał się także za bliższymi i bardziej przyjacielskimi stosunkami z Chinami i Koreą Południową.

1 września 2008 Yasuo Fukuda podał się do dymisji[9]. Jako powód wymienił zamiar usunięcia sprzeczności między koalicją i opozycją oraz usprawnienie procesu sprawowania władzy[10]. Nie bez znaczenia było również niskie poparcie społeczne dla rządu Fukudy[11].

W rezultacie dymisji Fukudy, 22 września 2008 odbyły się wybory nowego lidera PLD i przyszłego premiera. Elekcję wygrał Tarō Asō, który uzyskał 60% głosów[12]. 24 września 2008 parlament wybrał Asō nowym szefem rządu[13].

Przypisy

  1. 安定感に定評 福田氏 (jap.). yomiuri.co.jp. [dostęp 2014-01-08].
  2. 2,0 2,1 2,2 基礎からわかる「福田康夫」 (jap.). yomiuri.co.jp. [dostęp 2014-01-08].
  3. "Japan lawmakers seek to replace war shrine", Shanghai Daily, 16 czerwca 2006.
  4. "Japanese PM admitted to hospital", BBC News, 13 września 2007.
  5. "Japanese PM: Possible candidates", BBC News, 13 września 2007.
  6. "Fukuda set to be new Japan PM", BBC News, 23 września, 2007.
  7. "Fukuda set to be new Japanese PM, BBC News, 25 września 2007.
  8. "Japanese PM shuffles cabinet to boost support", CNN.com, 1 sierpnia 2008.
  9. Premier Japonii podał się do dymisji (pol.). wp.pl, 1 września 2008. [dostęp 1 września 2008].
  10. "Japan PM Fukuda announces resignation", Reuters, 1 września 2008.
  11. "Unpopular Japanese prime minister resigns", AP, 1 września 208.
  12. "Aso elected LDP head", Daily Yumiuri Online, 22 września 2008.
  13. "Taro Aso set to become Japan's PM", BBC News, 24 września 2008.
Poprzednik
Shinzō Abe
Premier Japonii
25 września 2007 - 24 września 2008
Następca
Tarō Asō