Shinzō Abe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Shinzō Abe
安倍晋三
Shinzō Abe
Data i miejsce urodzenia 21 września 1954
Tokio
96. Premier Japonii
Przynależność polityczna Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)
Okres urzędowania od 26 grudnia 2012
Poprzednik Yoshihiko Noda
90. Premier Japonii
Przynależność polityczna Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)
Okres urzędowania od 26 września 2006
do 26 września 2007
Poprzednik Jun'ichirō Koizumi
Następca Yasuo Fukuda
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Shinzō Abe (jap. 安倍晋三 Abe Shinzō?, ur. 21 września 1954 w Tokio)japoński polityk, premier Japonii od 26 września 2006 do 26 września 2007 oraz od 26 grudnia 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest najmłodszym premierem Japonii po II wojnie światowej i pierwszym po niej urodzonym.

Jest synem byłego ministra spraw zagranicznych Shintarō Abe i wnukiem premiera w latach 1957-60, Nobusuke Kishi. Ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Seikei (1977). Przez 3 lata pracował w koncernie Kobe Steel, w 1982 został sekretarzem swojego ojca. W latach 2005-2006 był szefem gabinetu premiera. We wrześniu 2006 r. został premierem. Uważano go za politycznego "jastrzębia"[1]. Jego poprzednikiem i mentorem był Jun'ichirō Koizumi.

Abe zapowiadał zmianę pacyfistycznej konstytucji Japonii i zwiększenie roli polityczno-militarnej państwa, jak to wynika z potencjału gospodarczego i demograficznego. Pomimo że uważa się go za nacjonalistę, zaniechał wówczas wizyt w świątyni Yasukuni, by poprawić stosunki z Chinami i Koreą Południową. W tym celu odbył też spotkania z przywódcami tych państw. Forsował program promowania patriotyzmu i zwiększenia dyscypliny w szkołach. Latem 2007 r. zaproponował utworzenie czterostronnego "łuku wolności i dobrobytu" (Indie, Japonia, USA, Australia) w celu zrównoważenia rosnącej potęgi Chin.

12 września 2007 r. po wyjściu na jaw wielu afer finansowych, związanych z ministrami wchodzącymi w skład jego rządu, podał się do dymisji ze stanowiska premiera Japonii[2].

We wrześniu 2012 został wybrany przewodniczącym Partii Liberalno-Demokratycznej (PLD). W przedterminowych wyborach parlamentarnych, które odbyły się 16 grudnia 2012 po rozwiązaniu Izby Reprezentantów (niższej izby parlamentu Japonii) przez premiera Yoshihiko Nodę (z centrolewicowej Partii Demokratycznej), PLD uzyskała większość parlamentarną, a Shinzō Abe został desygnowany na premiera i 26 grudnia 2012 zaprzysiężony[3].

W Japonii uważa się go za polityka przystojnego i eleganckiego, z tego powodu bywa nazywany "Księciem".

Wprowadził politykę monetarną polegającą na zwiększonej radykalnie emisji pieniądza w porozumieniu z nowo mianowanym szefem banku centralnego Haruhiko Kuroda zmierzającą do ożywienia gospodarczego (w połączeniu z innymi działaniami zwaną abenomiką)[4].

26 grudnia 2013 roku premier Abe niespodziewanie przybył z oficjalną wizytą do świątyni Yasukuni, co natychmiast spowodowało protesty Chin i Korei Południowej. Negatywnie do wizyty odniosły się również Stany Zjednoczone[5].

Przypisy