Zbigniew Skolicki

Z Wikipedii

Tablica pamiątkowa w Krakowie

Zbigniew Skolicki (ur. 6 sierpnia 1908 w Krakowie, zm. 28 listopada 1971 w Krakowie) – przewodniczący Rady Narodowej Miasta Krakowa w latach 1959-1969, poseł na Sejm PRL w latach 1969-1971.

Pochodził z rodziny robotniczej, absolwent Gimnazjum im. Nowodworskiego w Krakowie (obecnie I LO). Studia ukończył w Wyższej Szkole Handlowej w Krakowie. Zawodowo zajmował się bankowością. W latach 1954-1957 pełnił funkcję prezesa Wojewódzkiego Związku Spółdzielczości Pracy. W latach młodości był czynnym zawodnikiem KS "Cracovia", później działaczem sportowym. Był członkiem PPS, a później PZPR. Przez dwa lata był zastępcą przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej, pełnomocnikiem do spraw Nowej Huty.

6 listopada 1959 został przewodniczącym Prezydium Rady Narodowej Miasta Krakowa. Za jego kadencji, które trwały do 5 czerwca 1969 rozpoczęto prace nad kompleksowym odnowieniem Starego Miasta oraz zapewnieniem miastu dostatecznej ilości wody i energii cieplnej.

rozbudowano Nową Hutę o osiedla na terenie Bieńczyc i Wzgórz Krzesławickich
1960 – uruchomiono pociąg elektryczny do Wieliczki, połączenia tramwajowe do Prokocimia
1964 – tramwaj nr 4 po raz pierwszy przejechał z Walcowni Huty im. Lenina do Bronowic
1965 – rozpoczęto budowę ośrodka telewizyjnego na Krzemionkach
1965 – rozpoczął pracę zespół klinik pediatrycznych w Prokocimiu (dar USA)
1963 – zlikwidowano lotnisko w Czyżynach, a w 1964 otwarto nowe lotnisko dla Krakowa w Balicach

Skolicki był posłem na Sejm V kadencji, przewodniczącym Krakowskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu, odznaczony został Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Sztandaru Pracy I Klasy.

Do lat 90. XX w. w Krakowie była ulica Skolickiego (obecna nazwa: Monte Cassino). Stanowiła ona (wraz z ul. Kapelanka i Brożka) część trasy zbudowanej w latach siedemdziesiątych na krakowskim Ludwinowie. Przy ul. Krzywej, gdzie mieszkał, wmurowana jest tablica pamiątkowa poświęcona Skolickiemu.