Front Jedności Narodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Plakat wyborczy FJN z lat 70.
Odznaka Zasłużony Działacz FJN.

Front Jedności Narodu (FJN) – organizacja społeczno-polityczna utworzona w 1952, który do 1956 roku działał pod nazwą Frontu Narodowego (FN).

FJN obejmował związki zawodowe, partie polityczne (PZPR, ZSL i SD) oraz inne organizacje społeczne i społeczno-polityczne. Realizował cele polityczne PZPR i był jej podporządkowany. Przewodniczącym zostawał zazwyczaj przewodniczący lub zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Front Jedności Narodu był aktywnie zaangażowany w wybory do Sejmu i rad narodowych poprzez monopol na zgłaszanie kandydatów – do 1976 w praktyce, następnie całkiem oficjalnie. Sprawował patronat nad ogólnopolskimi oraz lokalnymi akcjami społecznymi.

Jego siedziba mieściła się w Pałacyku Sobańskich w Warszawie, Aleje Ujazdowskie 13.

W roku 1983 został rozwiązany i zastąpiony Patriotycznym Ruchem Odrodzenia Narodowego (PRON).

Przewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu FN i FJN (1952-1983)[edytuj | edytuj kod]

Wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu FJN (1958-1983)[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu FJN (1958-1983)[edytuj | edytuj kod]

Sekretarze Ogólnopolskiego Komitetu FJN (1958-1983)[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • T. Mołdawa, "Ludzie władzy 1944-1991", Warszawa 1991