Józef Lassota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Józef Lassota
Rada Krajowa Platformy Obywatelskiej RP (14.12.2013) (11366424476).jpg
Data i miejsce urodzenia 24 października 1943
Siedliska
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Prezydent Krakowa
Przynależność polityczna Unia Wolności
Okres urzędowania od 9 października 1992
do 29 października 1998
Poprzednik Krzysztof Bachmiński
Następca Andrzej Gołaś
Odznaczenia
Krzyż Wolności i Solidarności
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Józef Lassota (ur. 24 października 1943 w Siedliskach na Podkarpaciu) – polski polityk, samorządowiec, inżynier mechanik, od 1992 do 1998 prezydent Krakowa, poseł na Sejm III i VII kadencji, działacz sportowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1968 studia na Politechnice Krakowskiej, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera na Wydziale Mechanicznym. Przez pierwsze lata pracował w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu, w 1970 związał się zawodowo z Centralnym Ośrodkiem Chłodnictwa i Ośrodkiem Badawczo-Rozwojowym Urządzeń Chemicznych i Chłodniczych CEBEA w Krakowie.

Po sierpniu 1980 był założycielem krakowskiej, a następnie małopolskiej "Solidarności". Znalazł się wśród przywódców strajku w swoim zakładzie pracy w stanie wojennym. Został internowany 15 grudnia 1981, następnie aresztowany i skazany w procesie politycznym, kilka miesięcy spędził w więzieniu.

Na początku lat 90. został dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie, a później wicewojewodą. Od 9 października 1992 przez sześć lat sprawował urząd prezydenta Krakowa. Do 2006 był także radnym miejskim. Zajmował stanowisko członka zarządu Związku Miast Polskich, wiceprezesa Unii Metropolii Polskich i przewodniczącego Konwentu Prezydentów Największych Miast Polskich.

W 1997 został wybrany na posła III kadencji z listy Unii Wolności. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. W 2004 odszedł z UW, w tym samym roku kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy NKWW Macieja Płażyńskiego. W wyborach parlamentarnych w 2005 bezskutecznie ubiegał się o mandat senatora jako kandydat Partii Centrum. W 2002[1] i 2006[2] kandydował na prezydenta Krakowa. W 2003 objął funkcję prezesa KS Cracovia. W 2010 z listy Platformy Obywatelskiej został radnym sejmiku małopolskiego[3]. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o mandat poselski z listy PO, otrzymując 10 241 głosów[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Postanowieniem z 29 lutego 2012 został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[5], którym uhonorowano go 26 kwietnia 2013 w czasie obchodów XXV rocznicy strajków kwietniowo-majowych w Hucie im. Lenina[6].

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2013-05-01].
  2. Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2013-05-01].
  3. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2013-05-01].
  4. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2013-05-01].
  5. M.P. z 2012 r. poz. 562
  6. Jan Lityński na obchodach rocznicy strajków w Hucie im. Lenina. prezydent.pl, 26 kwietnia 2013. [dostęp 2013-05-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]