Joachim Halupczok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joachim Halupczok
Pomnik Halupczoka w Niwkach (2011)
Pomnik Halupczoka w Niwkach (2011)
Narodowość  Polska
Data urodzenia 3 czerwca 1968
Data śmierci 5 lutego 1994
Pseudonim "Achim"
Wzrost 1.80 m
Waga 78 kg
Drużyny
1990
1991
1992
Diana - Colnago
Del Tongo - MG Boys
GB - MG Maglificio
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy

Joachim Halupczok (ur. 3 czerwca 1968 w Niwkach, zm. 5 lutego 1994 w Opolu) – polski kolarz szosowy, wicemistrz olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początkowo trenował w klubie LKS Ziemia Opolska. W 1988 został powołany do kadry Polski i wraz z drużyną wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Seulu. Zdobył tam srebrny medal w jeździe drużynowej na czas na 100 km[1]. Startował także w drużynie w konkurencjach torowych.

26 sierpnia 1989 Joachim Halupczok zdobył złoty medal w gronie amatorów na mistrzostwach świata w Chambéry (Francja). Wygrał mistrzowski wyścig z dużą przewagą nad rywalami. Ten sukces przyniósł mu wygraną w plebiscycie "Przeglądu Sportowego" na najlepszego sportowca Polski.

W 1990 podpisał kontrakt zawodowy i wziął udział w mistrzostwach świata w Utsunomiya. Jesienią tego roku wynikły problemy zdrowotne (arytmia serca), które spowodowały, że musiał zrezygnować ze sportu. Podejrzewano, że przyczyną problemów było nadużywanie środków dopingujących (EPO)[2]. Odmiennego zdania jest prof. Romuald Lewicki z Zakładu Medycyny Sportowej WAM w Łodzi, który uważa, że doniesienia na temat EPO są nieprawdziwe. Zawodnik nie miał wrodzonej ani nabytej choroby serca, a arytmia mogła być następstwem nieleczonych infekcji dróg oddechowych[3]. Faktem jest natomiast, że na arytmię serca cierpiał jego ojciec, a także syn kolarza[4].

5 lutego 1994 odbywały się zawody piłki nożnej halowej w Opolu. Joachim Halupczok miał tam wystąpić rekreacyjnie jako bramkarz. W czasie rozgrzewki zasłabł i stracił przytomność. Zmarł w drodze do szpitala. Lekarz patomorfolog, który przeprowadził sekcję zwłok Halupczoka, wykluczył, że jego śmierć spowodował zawał serca[5].

Został pochowany na cmentarzu w Osowcu Śląskim.

Miał żonę Barbarę oraz dwoje dzieci, syna Roberta i córkę Annę[6].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W hołdzie kolarzowi odbywa się Memoriał Joachima Halupczoka na Ziemi Turawskiej[7].

21 sierpnia 2010 w rodzinnych Niwkach został odsłonięty pomnik Joachima Halupczoka przedstawiający go jako kolarza na rowerze szosowym; autorem rzeźby był Wit Pichurski[8][9].

Najważniejsze osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Joachim Halupczok Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 11 października 2012].
  2. Adam Bodziak. Wielkie koksowanie (artykuł we Wprost). „Wprost”. 35/2006 (1237). [dostęp 2009-05-05]. 
  3. Sylwetka Halupczoka w serwisie Polskiego Komitetu Olimpijskiego. [dostęp 2008-01-08].
  4. O jeden skurcz za dużo - mija 20 lat od śmierci Joachima Halupczoka. onet.pl, 5 lutego 2014. [dostęp 6 lutego 2014].
  5. Czy Halupczok zmarł przez EPO?. sport.pl, 22 sierpnia 2010. [dostęp 6 lutego 2014].
  6. Joachim Halupczok. sokol-kety.pl. [dostęp 6 lutego 2014].
  7. 20 lat temu zmarł Joachim Halupczok. naszosie.pl, 5 lutego 2014. [dostęp 6 lutego 2014].
  8. WSPOMNIENIE. zsm.opole.pl, 18 sierpnia 2010. [dostęp 6 lutego 2014].
  9. Pomnik Halupczoka. tvp.pl, 21 sierpnia 2010. [dostęp 6 lutego 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]