Joachim Halupczok
| Joachim Halupczok | |
 Pomnik Halupczoka w Niwkach, 2011 |
|
| Narodowość |  Polska |
| Data urodzenia | 3 czerwca 1968 |
| Data śmierci | 5 lutego 1994 |
| Pseudonim | "Achim" |
| Wzrost | 1.80 m |
| Waga | 78 kg |
| Drużyna | zakończył karierę |
| Największy sukces | 1. miejsce w mistrzostwach świata amatorów ze startu wspólnego (1989) 2. miejsce w igrzyskach olimpijskich (1988) |
| Drużyny | |
| 1990 1991 1992 |
Diana - Colnago Del Tongo - MG Boys GB - MG Maglificio |
| Dyscypliny | kolarstwo szosowe | ||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||
Joachim Halupczok (ur. 3 czerwca 1968 w Niwkach, pow. opolski, zm. 5 lutego 1994 w Opolu) – polski kolarz szosowy, wicemistrz olimpijski, mistrz świata. Początkowo trenował w klubie LKS Ziemia Opolska. W 1988 został powołany do kadry Polski i wraz z drużyną wziął udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seulu. Zdobył tam srebrny medal w drużynowym wyścigu szosowym na 100 km[1]. Startował także w drużynie w konkurencjach torowych.
26 sierpnia 1989 Joachim Halupczok zdobył złoty medal w gronie amatorów na Mistrzostwach Świata w kolarstwie szosowym w Chambéry (Francja). Wygrał mistrzowski wyścig z dużą przewagą nad rywalami. Ten sukces przyniósł mu wygraną w plebiscycie "Przeglądu Sportowego" na najlepszego sportowca Polski.
W 1990 podpisał kontrakt zawodowy i wziął udział w Mistrzostwach Świata w Japonii. Jesienią tego roku wynikły problemy zdrowotne (arytmia serca), które spowodowały, że musiał zrezygnować ze sportu. Podejrzewano, że przyczyną problemów było nadużywanie środków dopingujących (EPO)[2]. Odmiennego zdania jest prof. Romuald Lewicki z Zakładu Medycyny Sportowej WAM w Łodzi, który uważa, że doniesienia na temat EPO są nieprawdziwe. Zawodnik nie miał wrodzonej ani nabytej choroby serca, a arytmia mogła być następstwem nieleczonych infekcji dróg oddechowych[3].
5 lutego 1994 odbywały się zawody piłki nożnej halowej w Opolu. Joachim Halupczok miał tam wystąpić rekreacyjnie jako bramkarz. W czasie rozgrzewki zasłabł i stracił przytomność. Zmarł w drodze do szpitala.
Został pochowany na cmentarzu w Osowcu Śląskim.
Najważniejsze osiągnięcia sportowe [edytuj]
- 1987
1. miejsce w mistrzostwach Polski juniorów (cyclo-cross)- 1. miejsce w mistrzostwach Polski (start wspólny)
- 1988
2. miejsce w igrzyskach olimpijskich (jazda drużynowa na czas 100 km)
- 1989
- 1. miejsce w GP Liberazione (do lat 23)
- 1. miejsce w Rheinland-Pfalz-Rundfahrt
- 4. miejsce w Wyścigu Pokoju
- 2. miejsce na 10. etapie
- 1. miejsce w mistrzostwach Polski (start wspólny)
1. miejsce w mistrzostwach świata (amatorzy, start wspólny)
2. miejsce w mistrzostwach świata (amatorzy, jazda drużynowa na czas 100 km)
- 1990
- 8. miejsce w Giro del Trentino
- 3. miejsce na 12. etapie Giro d'Italia
- 2. miejsce w Trofeo Baracchi (razem z Zenonem Jaskułą)
Przypisy
- ↑ Joachim Halupczok Biography and Olympic Results (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 11 października 2012].
- ↑ Adam Bodziak. Wielkie koksowanie (artykuł we Wprost). „Wprost”. 35/2006 (1237). [dostęp 2009-05-05].
- ↑ Sylwetka Halupczoka w serwisie Polskiego Komitetu Olimpijskiego. [dostęp 2008-01-08].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Joachim Halupczok na stronie www.cyclingarchives.com
- Joachim Halupczok - sylwetka na stronie www.naszosie.pl
- Czy Halupczok zmarł przez EPO? (pol.). Sport.pl Gazeta Wyborcza Opole. [dostęp 22 sierpnia 2010].
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||
