Lech Piasecki
| Lech Piasecki | |
| Narodowość | |
| Data urodzenia | 13 listopada 1961 |
| Drużyna | zakończył karierę |
| Największy sukces | 1. miejsce w mistrzostwach świata amatorów ze startu wspólnego (1985) 1. miejsce w mistrzostwach świata zawodowców na 5000 m na dochodzenie (1988) 1. miejsce na czterech etapach Giro d'Italia dwudniowy lider Tour de France (1987) 1. miejsce w Wyścigu Pokoju (1985) |
| Drużyny | |
| 1986 - 1988 1989 1990 1991 |
Del Tongo Malvor - Sidi Diana - Colnago Colnago - Lampre |
| Dyscypliny | kolarstwo torowe i szosowe | |||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||
Lech Piasecki (ur. 13 listopada 1961 w Poznaniu) - polski kolarz szosowy i torowy, mistrz świata amatorów i torowy mistrz świata zawodowców, zwycięzca Wyścigu Pokoju, pięciu etapów w Giro d'Italia, lider Tour de France.
Od 1976 roku trenował w klubie Orlęta Myślibórz pod okiem trenera Kazimierza Frańczuka. W 1978 roku przeniósł się do Orląt Gorzów Wielkopolski (trener Szurko). W 1979 roku wygrał Ogólnopolską Spartakiadę Młodzieży w jeździe indywidualnej na czas w Toruniu oraz był trzeci na górskich mistrzostwach Polski.
W 1980 roku został mistrzem Polski juniorów w jeździe indywidualnej na czas, a na górskich mistrzostwach Polski zajął trzecie miejsce. W 1981 roku został powołany do kadry Polski seniorów (trener Zbigniew Rusin) oraz na mistrzostwa świata amatorów w Pradze (gdzie startował bez sukcesów). W 1982 roku podczas wyścigu Dookoła Dolnej Saksonii wygrał klasyfikację na najlepszego górala oraz zdobył podwójne mistrzostwo Polski - górskie i ze startu wspólnego. Na mistrzostwach świata amatorów w Goodwood zajął 4. miejsce w wyścigu drużynowym. W 1984 roku zdobył tytuł mistrza Polski w jeździe indywidualnej na czas.
W 1985 roku zwyciężył w Wyścigu Pokoju (jechał w żółtej koszulce lidera od pierwszego do ostatniego etapu), w wyścigu Dookoła Austrii wywalczył tytuł najaktywniejszego kolarza, w wyścigu Dookoła Nadrenii został najlepszym góralem a na mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym w Giavera del Montello (Włochy) zdobył złoty medal w gronie amatorów w wyścigu ze startu wspólnego[1]. Zdobył też tytuł mistrza Polski w jeździe indywidualnej na czas oraz z Zenonem Jaskułą w jeździe na czas parami. Te sukcesy przyniosły mu wygraną w plebiscycie "Przeglądu Sportowego" na najlepszego sportowca Polski.
29 listopada 1985 roku Piasecki podpisał kontrakt zawodowy z grupą Del Tongo Colnago.W 1986 roku wygrał etap jazdy na czas w Giro d'Italia oraz wyścig Firenze-Pistoia. W 1987 roku wygrał etap jazdy indywidualnej na czas w wyścigu Tirreno-Adriático, zajął 2. i 3. miejsce w czasówkach na Giro d'Italia oraz był liderem Tour de France po 1. i 2. etapie[2]. W 1988 roku wygrał etapy jazdy na czas w drużynie i indywidualnie w Giro d'Italia oraz zdobył w Gandawie (24 sierpnia) tytuł torowego mistrza świata zawodowców w wyścigu na 5000 m na dochodzenie, pokonując w finale Tony'ego Doyle'a. W 1989 roku Piasecki wygrał czasówki w Tirreno Adriatico i Giro d'Italia, kryterium asów w Bolonii oraz wyścig Giro di Friuli. W 1990 roku wygrał etap jazdy na czas w Giro d'Italia oraz wyścig Firenze-Pistoia. W kwietniu 1991 roku Piasecki ogłosił zakończenie kariery.
Obecnie współpracuje m.in. przy organizacji Tour de Pologne.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim[3] i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010)[4].
Spis treści |
Najważniejsze osiągnięcia sportowe [edytuj]
- 1981
- 1. miejsce na 8. etapie Tour de Pologne
- 1982
- 1. miejsce na 7a. etapie Milk Race
1. miejsce w mistrzostwach Polski (start wspólny)
- 1983
- 1. miejsce na 6. i 7. etapie Tour de Pologne
- 1984
- 1985
1. miejsce w mistrzostwach świata (amatorzy, start wspólny)1. miejsce w mistrzostwach Polski (jazda indywidualna na czas)
- 1. miejsce na 8. etapie Dookoła Austrii
- 1. miejsce w Wyścigu Pokoju
- 1. miejsce w prologu oraz na 7., 8. i 11. etapie
- 1986
- 1. miejsce w Giro della Romagna
- 1. miejsce na 2. etapie Tour de l'Aude
- 1. miejsce na 3. (druż.) i 12. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce w Trofeo Baracchi (razem z Giuseppe Saronnim)
- 1. miejsce w wyścigu Florencja-Pistoia
- 1987
- 1. miejsce w prologu Tirreno-Adriático
- 2. miejsce na 1b. etapie Giro d'Italia
- 3. miejsce na 13. etapie Giro d'Italia
- 2. miejsce w prologu Tour de France
koszulka lidera Tour de France (po 1. i 2. etapie)
- 1988
1. miejsce w torowych mistrzostwach świata (zawodowcy, 5000 m na dochodzenie)- 3. miejsce na 1. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce na 21b. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce w Trofeo Baracchi (razem z Czesławem Langiem)
- 1989
- 1. miejsce na 7. etapie Tirreno-Adriático
- 1. miejsce w Giro del Friuli
- 1. miejsce na 10., 15b. i 22. etapie Giro d'Italia
- 1990
- 3. miejsce na 1. i 10. etapie Giro d'Italia
- 1. miejsce w wyścigu Florencja-Pistoia
Starty w Wielkich Tourach [edytuj]
| Grand Tour | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 | 1990 |
|---|---|---|---|---|---|
| 86. | 53. | 74. | 67. | 56. | |
| - | DNF[5] | - | - | - | |
| - | - | - | - | DNF[6] |
Przypisy
- ↑ 25 lat temu Lech Piasecki został Mistrzem Świata (pol.). kolarski.pl. [dostęp 11 października 2012].
- ↑ Zdjęcie archiwalne z 1987 roku. Lech Piasecki w żółtej koszulce lidera Tour de France (pol.). sport.pl. [dostęp 11 października 2012].
- ↑ M.P. z 2000 r. Nr 13, poz. 278
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 25, poz. 269
- ↑ wycofał się po 7. etapie
- ↑ nie ukończył 11. etapu
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona
- Lech Piasecki na stronie www.cyclingarchives.com
- Lech Piasecki - Gwiazda trudnej dekady na stronie www.kronikasportu.pl
- Lech Piasecki na stronie Ilustrowanej Encylkopedii Gorzowa Wielkopolskiego
|
|||||
|
|||||