Zofia Hohenzollern (1870-1932)
| Zofia Hohenzollern księżniczka pruska, królowa Grecji |
|
 |
|
| Królowa Grecji | |
| Okres panowania | od 1913 do 1922 |
| Żona | Konstantyn I Grecki |
| Poprzedniczka | Olga Konstantinowna Romanowa |
| Następczyni | Elżbieta Hohenzollern-Sigmaringen |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Hohenzollernowie |
| Urodzona | 14 czerwca 1870 Poczdam |
| Zmarła | 13 stycznia 1932 Frankfurt nad Menem |
| Ojciec | Fryderyk III Hohenzollern |
| Matka | Wiktoria Koburg |
| Mąż | Konstantyn I Grecki |
| Dzieci | Jerzy II Grecki Aleksander Grecki Helena Paweł I Grecki Irena Katarzyna |
Zofia Dorota Ulryka Alicja Hohenzollern (ur. 14 czerwca 1870 w Poczdamie w Niemczech; zm. 13 stycznia 1932 we Frankfurcie) - księżniczka pruska, królowa Grecji.
Zofia Dorota Ulryka była córką cesarza Niemiec Fryderyka III Hohenzollerna i cesarzowej Wiktorii (a po niej wnuczką królowej Wiktorii). Była siostrą cesarza niemieckiego Wilhelma II. W rodzinie nazywano ją "Sossy".
27 października 1889 roku poślubiła późniejszego króla Konstantyna I. Grecy byli bardzo zadowoleni z tego ślubu, ponieważ zgodnie z przepowiednią, za panowania Konstantyna i Zofii (imiona ostatnich władców Konstantynopola przed zdobyciem go przez Turków) Konstantynopol stanie się ponownie chrześcijański. Para królewska doczekała się sześciorga dzieci:
- Jerzego II (1890-1947), króla Grecji (1922-1924 i 1935-1947);
- Aleksandra (1893-1920), króla Grecji (1917-1920);
- Heleny (1896-1982), królowej rumuńskiej;
- Pawła I (1901-1964), króla Grecji (1947-1964);
- Ireny (1904-1974), księżnej Aosty;
- Katarzyny (1913-2007).
W 1890 roku Zofia ogłosiła swój zamiar przejścia z luteranizmu na greckie prawosławie, co spowodowało jej konflikt z niemiecką rodziną, szczególnie z cesarzową, Augustą Wiktorią. W czasie I wojny światowej Zofia niesłusznie była podejrzewana o proniemieckie sympatie, gdyż jej brat był cesarzem Niemiec. W rzeczywistości, podobnie jak matka, była probrytyjska.
Niezwykle dystyngowana królowa Zofia była bardzo nieśmiała, wolała więc zajmować się dziećmi i niemal nigdy nie pokazywała się publicznie. Bywała przesadnie skrupulatna: każdej soboty wkładała białe rękawiczki, by sprawdzić czystość pałacowych mebli.
W 1916 roku, gdy król i królowa zamieszkiwali w Tatoi, wybuchł tajemniczy pożar, który zniszczył ich pałac i większość otaczających go lasów. Królowa Zofia przebiegła półtorej mili trzymając w ramionach najmłodsze dziecko.
16 czerwca 1917 roku Konstantyn I abdykował. Zofia wraz z całą rodziną królewską wyjechała do Szwajcarii. W kraju pozostał jej syn, ówczesny król Aleksander I, który umarł w 1920 roku. Konstantyn I otrzymał propozycję objęcia tronu po synu i cała rodzina wróciła do Grecji. Po porażce w wojnie w Azji Mniejszej, król został zmuszony do abdykacji.
W ostatnich latach zdiagnozowano u królowej raka. Zofia zmarła w 1932 roku, w Niemczech. Po przywróceniu monarchii została ponownie pochowana, tym razem na cmentarzu królewskim w Tatoi, obok męża i innych członków rodziny królewskiej.
