Zofia Hohenzollern (1870-1932)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zofia Hohenzollern
Księżniczka pruska, królowa Grecji
Queen Sofia of Greece.jpg
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Królowa Grecji
Okres panowania od 1913
do 1922
Żona Konstantyna I Greckiego
Poprzedniczka Olga Konstantinowna Romanowa
Następczyni Elżbieta Hohenzollern-Sigmaringen
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollernowie
Urodzona 14 czerwca 1870
Poczdam
Zmarła 13 stycznia 1932
Frankfurt
Ojciec Fryderyk III Hohenzollern
Matka Wiktoria Koburg
Mąż Konstantyn I Grecki
Dzieci Jerzy, Aleksander, Helena, Paweł, Irena, Katarzyna
Odznaczenia
Order św. Olgi i św. Zofii (Grecja) Order Luizy (Prusy) Królewski Order Wiktorii i Alberta (Wielka Brytania)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Zofia Dorota Ulryka Alicja Hohenzollern (ur. 14 czerwca 1870 w Poczdamie w Niemczech, zm. 13 stycznia 1932 we Frankfurcie) – księżniczka pruska, królowa Grecji.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Zofia Dorota Ulryka była córką cesarza Niemiec Fryderyka III Hohenzollerna i cesarzowej Wiktorii (a po niej wnuczką królowej Wiktorii). Była siostrą cesarza niemieckiego Wilhelma II. W rodzinie nazywano ją „Sossy”.

27 października 1889 poślubiła późniejszego króla Konstantyna I. Grecy byli bardzo zadowoleni z tego ślubu, ponieważ zgodnie z przepowiednią, za panowania Konstantyna i Zofii (imiona ostatnich władców Konstantynopola przed zdobyciem go przez Turków) Konstantynopol stanie się ponownie chrześcijański. Para królewska doczekała się sześciorga dzieci:

  1. Jerzego II (1890-1947), króla Grecji (1922-1924 i 1935-1947)
  2. Aleksandra (1893-1920), króla Grecji (1917-1920)
  3. Heleny (1896-1982), królowej rumuńskiej
  4. Pawła I (1901-1964), króla Grecji (1947-1964)
  5. Ireny (1904-1974), księżnej Aosty
  6. Katarzyny (1913-2007)

W 1890 Zofia ogłosiła swój zamiar przejścia z luteranizmu na greckie prawosławie, co spowodowało jej konflikt z niemiecką rodziną, szczególnie z cesarzową, Augustą Wiktorią. W czasie I wojny światowej Zofia niesłusznie była podejrzewana o proniemieckie sympatie, gdyż jej brat był cesarzem Niemiec. W rzeczywistości, podobnie jak matka, była probrytyjska.

Niezwykle dystyngowana królowa Zofia była bardzo nieśmiała, wolała więc zajmować się dziećmi i niemal nigdy nie pokazywała się publicznie. Bywała przesadnie skrupulatna: każdej soboty wkładała białe rękawiczki, by sprawdzić czystość pałacowych mebli.

W 1916, gdy król i królowa zamieszkiwali w Tatoi, wybuchł tajemniczy pożar, który zniszczył ich pałac i większość otaczających go lasów. Królowa Zofia przebiegła półtorej mili trzymając w ramionach najmłodsze dziecko.

16 czerwca 1917 Konstantyn I abdykował. Zofia wraz z całą rodziną królewską wyjechała do Szwajcarii. W kraju pozostał jej syn, ówczesny król Aleksander I, który umarł w 1920. Konstantyn I otrzymał propozycję objęcia tronu po synu i cała rodzina wróciła do Grecji. Po porażce w wojnie w Azji Mniejszej, król został zmuszony do abdykacji.

W ostatnich latach życia zdiagnozowano u królowej raka. Zofia zmarła w 1932 w Niemczech. Po przywróceniu monarchii została ponownie pochowana, tym razem na cmentarzu królewskim w Tatoi, obok męża i innych członków rodziny królewskiej.