Fryderyka Hanowerska
| Fryderyka Hanowerska księżniczka hanowerska, królowa Grecji |
|
 |
|
| Królowa Grecji | |
| Okres panowania | od 1947 do 1964 |
| Żona | Paweł I Grecki |
| Poprzedniczka | Elżbieta Hohenzollern-Sigmaringen |
| Następczyni | Anna Maria Grecka |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | hanowerska |
| Urodzona | 18 kwietnia 1917 Blankenburg (Harz) |
| Zmarła | 6 lutego 1981 Madryt |
| Ojciec | Ernest August III |
| Matka | Wiktoria Luiza Pruska |
| Mąż | Paweł I Grecki |
| Dzieci | Zofia Glücksburg Konstantyn II Glücksburg Irena Glücksburg |
Fryderyka Luiza Thyra Wiktoria Małgorzata Zofia Olga Cecylia Izabela Krystyna (ur. 18 kwietnia 1917 w Blankenburg (Harz), zm. 6 lutego 1981 w Madrycie) - księżniczka hanowerska, królowa Grecji.
Jej rodzicami byli tytularny król Hanoweru, Ernest August III (praprawnuk Jerzego III, Króla Wielkiej Brytanii i Hanoweru) i księżniczka pruska, Wiktoria Luiza. Dziadkiem Fryderyki był cesarz niemiecki i król Prus - Wilhelm II Hohenzollern.
Księżna Grecji [edytuj]
28 września 1937 oficjalnie zaręczyła się z przyszłym królem Grecji - księciem Pawłem. Ich ślub odbył się 9 stycznia 1938, w Atenach. Z tego związku przyszło na świat troje dzieci:
- księżniczka Zofia (ur. 2 listopada 1938), królowa hiszpańska, żona Jana Karola I Burbona,
- książę Konstantyn (ur. 2 czerwca 1940), król Grecji,
- księżniczka Irena (ur. 11 maja 1942).
II wojna światowa [edytuj]
Po zajęciu Grecji przez wojska niemieckie i włoskie, w 1940 roku, Fryderyka wraz z rodziną uciekła do Londynu. W czasie tego wygnania na świat przyszła w roku 1942 najmłodsza córka, księcia Pawła i Fryderyki. Po zakończeniu wojny i opowiedzeniu się przez społeczeństwo greckie za monarchią, Fryderyka wróciła z mężem do Grecji. Po śmierci Jerzego II, książę Paweł wraz z żoną zostali koronowani na władców Grecji.
Paweł umarł w 1964 roku na raka żołądka. Ona zaś umarła na zawał serca. Jej ciało przewieziono do Grecji parę dni po śmierci. Władze nie wyraziły zgody na uroczystości w stołecznym kościele katedralnym, tłumacząc to dużym prawdopodobieństwem wybuchu zamieszek. Toteż całość ceremonii odbyła się w królewskiej, prywatnej nekropolii, w dobrach Tatoi. W pogrzebie udział wzięli królowie i książęta czołowych europejskich dworów oraz kilka tysięcy osób, wśród nich 200 Ateńczyków, zaproszonych imiennie. Rząd reprezentował późniejszy demokratyczny Prezydent Republiki Grecji, Konstantinos Stefanopulos.
Królowa w 1958 podczas wizyty w USA
